Όταν ανακοινώθηκε το Need for Speed World, δεν υπήρξε και πολύ κόσμος που να ενθουσιάστηκε.

Εξάλλου ήταν σαφές ότι επρόκειτο για μια προσπάθεια της ΕΑ να εκμεταλλευτεί το όνομα του franchise, να του προσδώσει ΜΜΟ και online χαρακτήρα, προκειμένου να πετύχει κάποια κέρδη στους νέους online εμπορικούς παραδείσους.

Παρόλα αυτά, η ιδέα να παίζουν οι παίκτες δωρεάν έως το δέκατο επίπεδο δεν ήταν κακή και έδινε την ευκαιρία της δοκιμής πριν την αγορά του Starter pack με 20 ευρώ, που θα αφαιρούσε το όριο του leveling.

Όμως μετά από αρκετή ενασχόληση με τον τίτλο, παρά τα όποια θετικά, η προσπάθεια αποδεικνύεται τουλάχιστον ελλιπής.

Εν αρχή η αλληλεπίδραση μεταξύ παικτών κρίνεται ως ελάχιστη, μιας και τα μόνα που μπορούν να κάνουν είναι λίγο chat,  σύγκριση των στατιστικών και να κανονίσουν αγώνες ή να μπουν σε ομάδα.

Βέβαια η έννοια της ομάδας είναι εντελώς άχρηστη, μιας και δεν υπάρχει κανένας co-operative στόχος, ούτε καν δυνατότητα ανταλλαγών ή εμπορίου αντικειμένων μεταξύ των παικτών. Οπότε…

Όλα αυτά στο αποκαλούμενο exploration, που πολύ απλά είναι ό,τι λέει το όνομα του: εξερεύνηση. Οδηγείτε από το ένα μέρος στο άλλο, άντε και εξοικειώνεστε και με τις πίστες για μελλοντικούς αγώνες.

Τους άλλους παίκτες όμως τους βλέπετε μόνο ως «φαντάσματα», δεν μπορείτε να τρακάρετε μαζί τους, ούτε να κάνετε κάποιον αγώνα επιτόπου. Απλά βλέπετε σκιές, ενώ η μόνη αλληλεπίδραση μπορεί να γίνει με τα αυτοκίνητα και τους αστυνομικούς που κυκλοφορούν στους δρόμους.

Εδώ ίσως είναι και το πλέον ενδιαφέρον σημείο του τίτλου, το κυνήγι με τους αστυνομικούς, κλασικό για τη σειρά, αλλά πάντα ενδιαφέρον και διασκεδαστικό.

Όσο πιο πολύ χρόνο πάρει η καταδίωξη και όσοι πιο πολλοί είναι αυτοί που κυνηγούν τον παίκτη, τόσο πιο πολύ XP και cash θα κερδίσει. Εδώ είναι όλα καλά, αν εξαιρέσουμε ότι ο μηχανισμός σύλληψης από τους αστυνομικούς είναι μια μπάρα που γεμίζει ανάλογα με το πόσο κοντά σας βρίσκεται κάποιο περιπολικό.