To Mafia II είναι ένας μεγάλος αναχρονισμός που δεν γίνεται άμεσα αντιληπτός και μπορεί, εύκολα, να ξεγελάσει κατώτερης ανάλυσης κριτική.
Ίσως είναι η αρχή του που πλημμυρίζει την οθόνη με τον κλασικό ρομαντισμό της Ιταλικής μετανάστευσης στην Αμερική κατά την δεκαετία του ’40 και του ’50. Ίσως είναι η αγωνία της επιβίωσης, μέσα από το έγκλημα, σε μια εποχή όπου ένας γκάνγκστερ δεν διέφερε και πολύ από έναν Ροκ Σταρ.
Ως Vito Scaletta o παίκτης καλείται να βιώσει το Αμερικάνικο όνειρο, έχοντας αφήσει πίσω του τη Σικελία μια για πάντα. Οι πρώτες περιπέτειες του Vito με τον πιστό του φίλο Joe αναμενόμενα καταλήγουν στην παρανομία, με αποκορύφωμα τη σύλληψη του πρώτου. Οι επιλογές που ανοίγονται τότε μπροστά του είναι η φυλακή ή η επιστράτευση και, αναμενόμενα, ο Vito διαλέγει το δεύτερο.
Μετά από μια σύντομη αποστολή που θυμίζει Hidden & Dangerous αλλά και Brothers in Arms o Vito επιστρέφει στην Αμερική με άδεια, όπου ο φίλος του Joe καταφέρνει με παράνομα μέσα να του εξασφαλίσει αναβολή.
Οι διαδικασίες είναι συνοπτικές, σχεδόν τηλεγραφικές θα μπορούσε να πει κάποιος. Σε λιγότερο από μισή ώρα ο παίκτης αναλαμβάνει τα ηνία του ήρωα όπου είναι πλέον ολοκληρωμένος. Στρατιωτικό παρελθόν, μετάλλια, μια μητέρα που τον θέλει να ζήσει νόμιμα, μια αδερφή που θέλει προστασία και ένα χρέος του πατέρα του που πρέπει να ξεχρεώσει.
Από εκεί και ύστερα, και μέχρι το τέλος, ο Vito διηγείται στον παίκτη ένα ταξίδι που δεν εμπεριέχει καμία όμως πρωτοτυπία και καμία ουσιαστικά έκπληξη.
Αν ψάχνετε στο Mafia II την εσφαλμένη πίστη και τιμή κλασικών κινηματογραφικών ταινιών που αφορούν τη Μαφία θα απογοητευτείτε. Οι χαρακτήρες είναι μονοδιάστατοι, κυνικοί και ο ρόλος τους δεν εμπεριέχει ούτε σπίθα ούτε αμφιβολία.
Μετά το πολύπλοκο ταξίδι του Nico Belic στο GTA IV και τον ηθικό λαβύρινθο του John Marston στο Red Dead Redemption, o Vito Scaletti μοιάζει σαν ένα κινηματογραφικό κακέκτυπο που πέντε χρόνια πριν ίσως να εντυπωσίαζε.
Ευτυχώς η ροή του σεναρίου δεν σπάει κατά την αφήγησή του, αφού 2K Czech προσφέρει μια πληθώρα από καλά cutscenes και εντυπωσιακά voice overs που πετυχαίνουν τη σωστή ατμόσφαιρα.
Η λεπτομέρεια με την οποία έχει κοσμήσει την πόλη του το Mafia II συμβάλει επίσης σε αυτή την ατμόσφαιρα. Η συγκεκριμένη εποχή της Αμερικής ζωντανεύει εξαιρετικά, με προσοχή στη λεπτομέρεια, όπου και αν αυτή συναντάται.
Οι ραδιοφωνικοί σταθμοί, έστω και αν είναι λίγοι, παίζουν τραγούδια της εποχής, οι διαφημίσεις πείθουν, τα αυτοκίνητα επίσης, δημιουργώντας έτσι έναν κόσμο που ο παίκτης θέλει να βιώσει, να εξερευνήσει.
Όλα αυτά καταρρέουν βέβαια όταν ο παίκτης συνηδητοποεί ότι δεν υπάρχει τίποτα να κάνει στον κόσμο του Mafia II.
