Το πρώτο Crackdown, παρά τα προβλήματά του, κατάφερε να αφήσει θετικές εντυπώσεις, κυρίως λόγω της ελευθερίας που πρόσφερε το platforming κομμάτι του, αλλά και του μεγέθους της Pacific City.

Το Crackdown 2 από την άλλη, μάλλον ζηλεύει. Ζηλεύει την επιτυχία του αρχικού τίτλου και προσπαθεί να τη μιμηθεί με τόσο έντονο τρόπο, που καταντάει αυτοσκοπός του.

Και παρά το ότι οι δημιουργοί έχουν προσθέσει νέα στοιχεία στη δοκιμασμένη συνταγή, αυτή παραμένει αναλλοίωτη, αφήνοντας το Crackdown 2 αδύναμο στη σκιά του προκατόχου του.

Η αίσθηση της επανάληψης είναι διάχυτη σε ολόκληρη της διάρκεια, είτε πρόκειται για επανάληψη που αφορά το σχεδιασμό των αποστολών είτε για επανάληψη μηχανισμών και ιδεών του πρώτου τίτλου.

Το περίεργο είναι ότι η δύναμη του Crackdown 2 εξακολουθεί να πηγάζει από αυτά ακριβώς στοιχεία, από τους μηχανισμούς του προκατόχου, που παραμένουν ανέλπιστα εθιστικοί.

Η σειρά έχει καταφέρει το ακατόρθωτο. Να φέρει στο επίκεντρο του ενδιαφέροντος το στοιχείο του collecting, ένα στοιχείο που πολλοί μίσησαν σε platform games, αλλά που εδώ αποδεικνύεται μεθυστικό και είναι σίγουρα το πιο ισχυρό χαρτί της.

Για άλλη μια φορά οι παίκτες καλούνται να μαζέψουν orbs (αλλά και audio logs) για να ενισχύσουν τις ικανότητες του, άχρωμου είναι η αλήθεια, πρωταγωνιστή, μετατρέποντάς τον από απλό πράκτορα, σε πραγματικό υπερ-ήρωα.

Τα υπερφυσικά άλματα, η επίσης υπερφυσική δύναμη, τα όπλα που αποκτά ο πρωταγωνιστής κατά τη διάρκεια της ιστορίας και η χρήση των διάφορων οχημάτων, μετατρέπουν το Crackdown 2 σε πραγματικό ορισμό των open-world games, που γεννήθηκαν για να προσφέρουν «παιδικές χαρές» χωρίς όρια.

Ο τίτλος της Ruffian είναι ακριβώς αυτό. Μια παιδική χαρά γεμάτη ευκαιρίες για θεαματικές εκρήξεις και καταστροφή που αγγίζει τα όρια του υπερβολικού.

Πλάι σε αυτά τα γνώριμα στοιχεία, η Ruffian Games παρατάσσει ορισμένα νέα στοιχεία που άλλοτε παίρνουν τη μορφή έντονων προσθηκών (όπως είναι το νέο τετραπλό co-op) και άλλοτε απλά βελτιώνουν ή αλλοιώνουν με θετικό τρόπο τα παλαιότερα στοιχεία (όπως η δυνατότητα να βλέπετε τα orbs που υπάρχουν κοντά σας ή την ύπαρξη του ελικοπτέρου).

Από αυτές τις νέες προσθήκες, το co-op, αποτελεί μάλλον τη βασικότερη αλλαγή σε σχέση με το πρώτο Crackdown, καθώς αναδεικνύει τη θετική πλευρά του τίτλου και βοηθά να αγνοήσει κανείς τα αρκετά αρνητικά στοιχεία του.

Ο seamless χαρακτήρας του co-op (που επιτρέπει τη συμμετοχή των παικτών χωρίς πολύπλοκες διαδικασίες) δείχνει να ταιριάζει απόλυτα με τον ελεύθερο χαρακτήρα του τίτλου, ενώ οι καταστάσεις που δημιουργούνται κατά τη διάρκειά του, δικαιολογούν εν μέρει τον χαρακτηρισμό του Crackdown 2 ως γνήσιου sequel.