Το White Knight Chronicles είναι ένας από εκείνους του τίτλους που αναπτύσσονταν για χρόνια. Ανακοινώθηκε το 2006, αναπτυσσόταν από ακόμη νωρίτερα και κυκλοφόρησε στην Ιαπωνία προς τα τέλη του 2008.

Από τότε μέχρι σήμερα χρειάστηκε η Level 5 για να παρουσιάσει την International Edition, η οποία, εκτός από τις απαραίτητες μεταγλωττίσεις και μεταφράσεις, περιλαμβάνει προσθήκες που στην Ιαπωνία ήρθαν κατόπιν εορτής ως DLC.

Με franchises όπως Dark Cloud, Dragon Quest και Rogue Galaxy στο πρόσφατο παρελθόν της ομάδας, είναι φυσικό οι ελπίδες για το White Knight Chronicles να είναι υψηλές, έστω και αν γίνεται η ατυχής επιλογή να κυκλοφορήσει τόσο κοντά στο Final Fantasy XIII.

Παρόλα αυτά, τα αποτελέσματα είναι ανάμικτα και κανένα ρόλο δεν παίζει σε αυτό, όπως φαίνεται, το ότι στην πραγματικότητα έρχεται στα χέρια μας ένας τίτλος που κυκλοφόρησε το 2008.

Ο κόσμος του White Knight Chronicles είναι γεμάτος χρώμα, μεγάλες εκτάσεις και πλάσματα που τείνουν να μοιράζονται τα ίδια χαρακτηριστικά. Δεν διακρίνεται για τη σοβαρότητά του, ούτε και έχει τελικά κάποια τέτοια υποχρέωση.

Αν μη τι άλλο το ιδιαίτερο αλλά γενικά συνεπές ύφος της Level 5 αποτελεί άλλον έναν λόγο για να εξερευνήσει κανείς το White Knight Chronicles.

Από την πρώτη κιόλας επαφή με τον τίτλο η Level 5 δείχνει την όρεξή της για πειραματισμό (ειδικά για τα Iαπωνικά δεδομένα).

Δίνει εξ αρχής στον παίκτη το περιθώριο να δημιουργήσει δικό του χαρακτήρα σε έναν μακροσκελή και λεπτομερή character editor που, κατά κανόνα, λάμπει διά της απουσίας του στα JRPGs.

Ο χαρακτήρας αυτός μπαίνει στο ζεστό φανταστικό κόσμο που έπλασε η Level 5, συναντά τον Leonard και τον βοηθά να σώσει την Πριγκίπισσα που αγαπά και, παράλληλα, τον κόσμο. Μόνο που σε αυτήν την περιπέτεια ο χαρακτήρας του παίκτη υπάρχει απλά για να... υπάρχει και να ανεβαίνει επίπεδα.

Δεν παίζει κανέναν άλλον ρόλο στο σενάριο, δεν βγάζει άχνα και εμφανίζεται, που και που, γνέφοντας ή απλά κοιτώντας στο άπειρο σε μερικά cut scenes.

Δεν υπάρχει καν η υποχρέωση να τον χειρίζεται ο παίκτης. Ο τελευταίος μπορεί να έχει τον έλεγχο ενός χαρακτήρα τη φορά και είναι θέμα χρόνου να πάρει απόφαση ότι το μόνο λογικό είναι να χειρίζεται τον πραγματικό πρωταγωνιστή.

Ο Leonard συναντά τον White Knight, έναν εκ των Incorruptus, ο οποίος χρησιμοποιεί τη δύναμή του και μπορεί να είναι ένας αφελής νεαρός και μια πολεμική μηχανή ταυτόχρονα.

Στην πράξη, η μόνη ιδιαιτερότητα του χαρακτήρα που δημιουργεί ο παίκτης είναι η δυνατότητά του να επιλέξει, σε κάθε level up, οποιοδήποτε ability θέλει από οποιαδήποτε ομάδα skills (αρκεί να έχει τα απαραίτητα για την ενεργοποίησή της skill points). Οι υπόλοιποι χαρακτήρες έχουν συνήθως αποκλεισμένες μία ή δύο κατηγορίες, χωρίς αυτό να σημαίνει ότι δεν έχουν, και πάλι, μεγάλη ευελιξία αφού ξεφεύγουν από τη στενή έννοια του class.

Με αυτά ως δεδομένα, το κλισέ σενάριο και οι ανάλογοι χαρακτήρες κάνουν στην άκρη για το σύστημα μάχης. Ακόμη και αν απέχει σημαντικά από την ομαλότητα που υποσχόταν η ομάδα ανάπτυξης το 2007, το σύστημα μάχης είναι εκείνο που, ως ιδέα, παρουσιάζει ουσιαστικό ενδιαφέρον.