Ο κόσμος της Rapture είναι εξαιρετικά επικίνδυνος για τον developer που θα επιχειρήσει να τον εμπλουτίσει. Όχι μόνο πρέπει να επαναλάβει την προηγούμενη επίδοση, αλλά πρέπει να πείσει ότι, εκτός από στιλ, υπάρχει ακόμη πνοή σε μια αυτοκαταστροφική πόλη και κοινωνία.
Και η προσπάθεια της 2K Marin (και όχι μόνο) δεν ξεκινά με τον πλέον ιδανικό τρόπο.
Στο Bioshock 2 ο παίκτης ελέγχει εξ αρχής έναν Big Daddy. Επομένως μια κατάσταση που λειτουργούσε σχεδόν ως ανταμοιβή στον πρώτο τίτλο, θεωρείται δεδομένη στο δεύτερο. Πιο παράξενο είναι ότι τις πρώτες ώρες μόνο Big Daddy δεν θα νιώσει ο παίκτης αφού, παρά τη θωράκισή του, αποτελεί εύκολη λεία για παλιούς και νέους splicers.
Αυτό είναι ίσως το μεγαλύτερο λάθος του Bioshock 2, με τη σημασία του λάθους αυτού να μειώνεται σταδιακά και αποφασιστικά με τη συλλογή νέων plasmids. Τα τελευταία προσφέρονται απλόχερα, άλλοτε δωρεάν και άλλοτε με την καταβολή ADAM, το οποίο εξασφαλίζεται, πλέον, υπερβολικά εύκολα. Τόσο ώστε προς το τέλος της ιστορίας να αγοράζονται νέα plasmids και gene tonics μόνο και μόνο για να μεγαλώνει η συλλογή.
Το ευχάριστο είναι πως σε αυτές τις δυο παραγράφους συμπυκνώνονται οι ουσιαστικές ανισορροπίες του νέου Bioshock. Ο κόσμος της Rapture εξακολουθεί να είναι το ίδιο γοητευτικός με την πρώτη φορά, παρά το ότι δεν περιβάλλεται από το ίδιο πέπλο μυστηρίου. Η εκτέλεση των κανόνων που δημιούργησε η Irrational Games είναι άριστη και, πάνω από όλα, πιστή στο πρωτότυπο και στο πνεύμα του.
Η υγρασία της πόλης είναι σχεδόν απτή, όπως και οι αντιπαλότητα και η φιλοδοξία που κατέτρωγε εξ αρχής τους κατοίκους της. Με την ιστορία του Andrew Ryan, εμπνευστή και δημιουργού της πόλης, να έχει ολοκληρωθεί στο πρώτο μέρος, το Bioshock 2 ασχολείται με τους υπόλοιπους πόλους έλξης που φυσιολογικά έχει μια ελιτίστικη κοινωνία.
Τα ηχογραφημένα μηνύματα ιχνηλατούν αποτελεσματικά αρχέτυπες μεν αλλά ενδιαφέρουσες προσωπικότητες δε, που καταφέρνουν για μεγάλα χρονικά διαστήματα να μένουν ασαφείς ως προς τα κίνητρά τους και τη θέση τους σε μια κοινωνική διαμάχη.
Ο καπιταλισμός και ο κομμουνισμός παρουσιάζονται ως πρωταγωνιστές και αντίπαλοι, με τη φιλοδοξία να ξεπροβάλλει τελικά ως ο κρίκος που συνδέει και τα δύο ρεύματα.
Ο Big Daddy που ελέγχει ο παίκτης παλεύει να βρει την Little Sister με την οποία συνδέθηκε, μια προσπάθεια φαινομενικά μονοδιάστατη. Ως Big Daddy είναι φυσιολογικό να έχει εξ αρχής καλύτερες σχέσεις με τις Little Sisters. Υπάρχει μάλιστα η δυνατότητα “υιοθέτησης” των άλλων μικρών κοριτσιών ύστερα από την εξολόθρευση ενός άλλου Big Daddy. Αυτό σημαίνει ότι ο παίκτης χρησιμοποιεί κάθε κορίτσι για να μαζέψει κι άλλο ADAM, επομένως, στα πλαίσια της Rapture δεν είναι παράλογο ότι το ADAM συγκεντρώνεται εύκολα.
