To Heavy Rain απασχολεί τη βιομηχανία των Videogames εδώ και χρόνια, πότε ως ένας αποκλειστικός τίτλος που θα σώσει το PlayStation 3, πότε ως τίτλος που θα αλλάξει τα δεδομένα.

Από την άλλη, ο David Cage έχει πολλές φορές κατηγορηθεί για τις QTE ιδέες του, αλλά και την αδυναμία του να καταλάβει τις λεπτές ισορροπίες που ορίζουν την έννοια του gameplay.

Αυτές οι κατηγορίες δεν είναι τελείως αβάσιμες. Ο Cage έχει μια παθολογική ανάγκη να ξεφεύγει από τις νόρμες και να προσπαθεί να ενώσει κομμάτια του κινηματογράφου και των Videogames με τον πιο περίεργο και παράδοξο τρόπο.

Είτε μιλώντας για το εκκεντρικό Omikron: The Nomad Soul ή το ακόμα πιο εξεζητημένο Fahrenheit, o Cage είναι ένας δημιουργός που σιχαίνεται τις συμβατικές μεθόδους και αποσκοπεί σε ένα και μόνο πράγμα: τη δημιουργία συναισθημάτων.

Το Fahrenheit είχε δείξει τις διαθέσεις του Cage για τη δημιουργία πειστικών χαρακτήρων, μιας ιστορίας με βάθος που κρατούσε αυτή τα ηνία αντί του παραδοσιακού gameplay. Ο τίτλος δεν κατάφερε να μείνει προσγειωμένος μέχρι το τέλος κι έτσι πέρασε στην ιστορία περισσότερο ως ένα ακατέργαστο διαμάντι, παρά ως ένα επίτευγμα για τη βιομηχανία.

Το Heavy Rain έρχεται όμως να ανατρέψει την προηγούμενη αποτυχία του Cage και να τον τοποθετήσει, επιτέλους, άξια στον κύκλο των κορυφαίων σύγχρονων δημιουργών. Και ο λόγος είναι απλός:

Το Heavy Rain έχει απλά το καλύτερο σενάριο που έχει γραφτεί ποτέ για Videogame.

Όποιος περιμένει σούπερ δυνάμεις, αμέτρητα όπλα, πανοπλίες, επικές μονομαχίες και ό,τι άλλο συνήθως προσφέρουν τα Videogames θα απογοητευτεί. Το Heavy Rain αφορά έναν πατέρα, τον Ethan, έναν απλό, καθημερινό άνθρωπο που είναι αναγκασμένος να ζήσει –και να επιζήσει- καταστάσεων που τον υπερβαίνουν.

Στην προσπάθειά του να εντοπίσει τον χαμένο του γιο, θα πλαισιωθεί, δίχως να το ξέρει, από άλλους 4 χαρακτήρες που, ο καθένας, για τους δικούς του λόγους, θα συμμετάσχει σε αυτήν την πολυπρόσωπη περιπέτεια.

Ο παίκτης εναλλάσσεται με μαεστρία ανάμεσα σε αυτούς τους χαρακτήρες, λύνοντας το μυστήριο ανά ένα κομμάτι, ανά ένα βλέμμα, ανά μία λέξη. Το ξετύλιγμα της ιστορίας δεν είναι πάντα αλάνθαστο, αλλά είναι τέτοια η ατμόσφαιρα και η ποιότητα των ερμηνειών, της γραφής και της σκηνοθεσίας, που τα όποια μειονεκτήματα εξαφανίζονται.

Ο Cage τολμά επιτέλους να κάνει σοβαρές ερωτήσεις στους παίκτες, να τους ωθήσει στα άκρα και να κλονίσει την ηθική τους ζυγαριά δίχως να φοβάται, δίχως να ενδιαφέρεται καν αν το είδος των Videogames είναι ικανό να αντέξει το βάρος τέτοιων ερωτημάτων.