Το Mass Effect 2 ξεκινάει με μια αυτοπεποίθηση που ελάχιστοι τίτλοι απολαμβάνουν, ακόμα και όταν ανήκουν σε μια σειρά με δεκάδες sequels.
Η πίστη στην ταυτότητά του είναι τέτοια, που ο τίτλος δεν διστάζει να σκοτώσει και να «επανεκκινήσει» τον πρωταγωνιστή μέσα στα πρώτα δέκα λεπτά, παίζοντας με την ανοχή των τεχνολογικών συνόρων του εν λόγω σύμπαντος.
Παρόλα αυτά όμως όλα βαίνουν καλώς και μόλις ο παίκτης φορτώσει τον χαρακτήρα από το Mass Effect στο Mass Effect 2 παίρνει μια θέση, άμεσα, μέσα στους φανταστικούς νόμους αυτού του φανταστικού σύμπαντος, δημιουργώντας μακράν την καλύτερη εισαγωγή που έχει κατορθώσει μέχρι σήμερα η BioWare και μια από τις καλύτερες που έχει γενικά συναντήσει το Authority.
Η αίσθηση της συνέχειας είναι η μεγάλη νίκη εδώ, σπάζοντας το φράγμα του single player με εκατοντάδες διακλαδώσεις επιλογών και δίνοντας βαρύτητα στον χαρακτήρα του παίκτη, όπως και υπόσταση στο συνεχιζόμενο έπος.
Παράλληλα, οι επιλογές του παίκτη περνάνε μέσα από το παλιό του “save” στο Mass Effect 2, επηρεάζοντας τη φήμη του Shepard αλλά και τον κόσμο τριγύρω του. Αν η BioWare προσέφερε τις διαφορετικές εκκινήσεις στο Dragon Age: Origins για να δώσει ποικιλία στο πώς βιώνει τον κόσμο ο κάθε παίκτης, στο Mass Effect 2 κρατάει τον ίδιο παίκτη και αλλάζει τον κόσμο βάση αυτού.
Φυσικά πρέπει να σημειωθεί ότι δεν είναι αναγκαστικό για κάποιον να έχει έτοιμο χαρακτήρα για να ξεκινήσει το Mass Effect 2, αλλά το Authority προτείνει ανεπιφύλακτα σε όσους δεν έχουν παίξει το πρώτο Mass Effect, να ξεκινήσουν από εκεί.
Ο παραπάνω μηχανισμός δείχνει για μια ακόμη φορά την εξέλιξη της δυτικής RPG σχολής, η οποία πλέον βρίσκεται σε ένα πολύ ανώτερο επίπεδο συγκριτικά με την ανατολική (Ιαπωνική.)
Το Mass Effect 2 συνεχίζει λοιπόν την πορεία του Shepard, στην προσπάθεια του να αντιμετωπίσει μια νέα απειλή με το όνομα The Collectors.
Δουλεύοντας πλέον έξω από τη δικαιοδοσία της System Alliance, ο Shepard ξεκινάει ένα ανέλπιστο ταξίδι προς το Omega 4 Relay, από όπου κανένα διαστημόπλοιο δεν έχει επιστρέψει ποτέ.
Στην πορεία θα συγκεντρώσει μια ομάδα από εξαιρετικούς συντρόφους (κάποιοι παλιοί γνώριμοι επιστρέφουν επίσης), οι οποίοι είναι με περίσσια άνεση ότι καλύτερο έχει να επιδείξει η BioWare στον εν λόγω τομέα (συμπεριλαμβανομένου και του Baldur's Gate II.)
Τo σενάριο δεν είναι ιδιαίτερα πρωτότυπο (όσοι έχουν παρακολουθήσει Babylon 5 θα βρουν αρκετές ομοιότητες), αλλά είναι δοσμένο με τέτοιο τρόπο που κρατάει το ενδιαφέρον μέχρι και το τέλος.
Οι λεπτομέρειες σε κατάλληλες στιγμές, το βάθος της ιστορίας καθώς αναπτύσσεται αλλά και το πώς χτίζεται με βάση το lore είναι στοιχεία που δηλώνουν μια εργασία υψηλής τεχνικής, που σχεδόν σε κανένα σημείο δεν απογοητεύει.