Υπάρχει το co-op της Epic και το co-op της EA Montreal. Και τα δύο είδη αξιοποιούν, σωστά, μια από τις πιο ενδιαφέρουσες τάσεις των τελευταίων χρόνων. Παρόλα αυτά αφήνουν και τα δύο τελείως διαφορετική εντύπωση, κυρίως λόγω των διαφορετικών στόχων και καταβολών τους.
Το πρώτο Army Of Two παρουσίασε δύο διαφορετικά πρόσωπα σε single player και multiplayer αντιστοίχως. Στην πρώτη περίπτωση πρωταγωνιστούσε η αδυναμία του AI να αφήσει τον παίκτη να ευχαριστηθεί το ατελείωτο και, καλώς εννοούμενο, ασόβαρο shooting. Στη δεύτερη περίπτωση τόσο στο campaign mode όσο και σε online matches, τα αποτέλεσμα ήταν τα ανάποδα.
Ο πρωταγωνιστής ήταν η συνεργασία μεταξύ των δύο παικτών, η θετική έμπνευση για μπόλιασμα ενός shooter με την έννοια του aggro (εν απουσία ανεπτυγμένης τεχνητής νοημοσύνης) και οι ποικίλοι (αλλά όχι υπερβολικοί) συνδυασμοί των όπλων.
Η EA Montreal δεν αγνόησε ούτε τα θετικά ούτε τα αρνητικά σχόλια και το Army Of Two: The 40th Day είναι το αποτέλεσμα της προσπάθειάς της να κινηθεί προς τη σωστή κατεύθυνση.
Ο νέος τίτλος επαναφέρει τους Rios και Salem και τους ρίχνει σε μια αποστολή-tutorial για εύκολο χρήμα. Η αποστολή αυτή όμως οδηγεί στην καταστροφή της Σαγκάης και τους αναγκάζει να βρουν τρόπο να καταλάβουν τι συνέβη αλλά και να φύγουν από το επίκεντρο της προφανούς τρομοκρατικής επίθεσης.
Κάπως έτσι αποφεύγει η EA τη δυσαρέσκεια που προκάλεσε η “χιουμοριστική” ανάμειξη των πρωταγωνιστών σε χώρες και περιοχές που είναι σύγχρονα πεδία διενέξεων και μαχών.
Αποφεύγοντας την πολιτική πρόκληση το studio του Montreal είχε την ευκαιρία να δει τι μπορεί να καταφέρει σε ένα αστικό κέντρο που καταρρέει.
Όπως φαίνεται όχι πάρα πολλά. Είναι σχεδόν αδικαιολόγητη η ατυχής έμπνευση να ολοκληρωθεί η καταστροφή της τεράστιας πόλης στο πρώτο κεφάλαιο αφού, ουσιαστικά, εξαντλεί το θέαμα κατά την εκκίνηση. Μέγα λάθος για κάθε mainstream υπερθέαμα δράσης. Ειδικά δε όταν οι τεχνικές ικανότητές της ομάδας είναι εμφανείς σε ήχο, animation και γραφικά.
Ευτυχώς κάθε άλλο παρά χαμένη πηγαίνει η προσπάθεια της EA Montreal για βελτίωση των χαρακτηριστικών που άφησαν την καλύτερη εντύπωση και την προηγούμενη φορά. Το geotagging των εχθρών κάνει πιο απλή τη συνεργασία μεταξύ των παικτών αφήνοντας την ιδέα του aggro να ξεδιπλωθεί με περισσότερη χάρη. Με όση χάρη μπορεί τουλάχιστον να χαρακτηρίζει ένα ζευγάρι μισθοφόρων που χωρίζει το loot παίζοντας “πέτρα, ψαλίδι, χαρτί” πάνω από ένα θύμα τους.
Στο Army Of Two: The 40th Day, ακόμη και ο “θεσμός” των κιβωτίων εμφανίζεται αναβαθμισμένος. Αν και εξακολουθούν να βρίσκονται, χωρίς λόγο, σκορπισμένα και γεμάτα, γίνονται μέρος ενός ευρύτερου μηχανισμού. Τα κιβώτια αυτά μένουν ασφράγιστα μέχρι να καλέσει ο εχθρός ενισχύσεις. Με αυτόν τον τρόπο οι γρηγορότερες και αποτελεσματικότερες μανούβρες επιβάλλονται, δίνοντας το δικό τους ρυθμό στην παρανοϊκή διαδικασία που λέγεται Army Of Two.
