Είναι αλήθεια ότι προξενεί εντύπωση η έλλειψη ποικιλίας σε αυθεντικούς karaoke τίτλους στο Wii, μιας και είναι η κονσόλα που της ταιριάζει περισσότερο από κάθε άλλη η casual και παρεΐστικη προσέγγιση του είδους.

Ακόμα πιο παράξενο είναι ότι το We Sing προέρχεται από μια σχετικά άγνωστη εταιρεία, την σουηδική Nordic Games, η οποία ουσιαστικά έρχεται για πρώτη φορά στη χώρα μας.

Στο πλαίσιο αυτό, της ανάπτυξης και κυκλοφορίας από μια μικρή εταιρεία, προξενεί μεγάλη εντύπωση η πληρότητα και ποιότητα της λίστας τραγουδιών του We Sing. Διαθέτει ένα καλό μείγμα, με κλασικά τραγούδια των 80’s, των 90’s, αλλά και πιο σύγχρονα.

Έτσι έχουμε Amy Winehouse, το απαραίτητο σε όλα τα καραόκε Barbie Girl, Blondie, Karma Chameleon, Lady GaGa, Kylie Minogue (στο αθάνατα cult Loco-motion), αλλά και πιο ποιοτικές προτάσεις, όπως το Every Breath you Take και το Red Red Wine.

Σημαντικό επίσης, σε επίπεδο αυθεντικότητας, είναι ότι πλην τεσσάρων (για μυστηριώδεις λόγους), όλα τα τραγούδια συνοδεύονται από τα αυθεντικά βίντεο-κλιπ τους, κάτι που πραγματικά προσθέτει στην όλη ατμόσφαιρα, ειδικά στα «άσματα» των θρυλικών ‘80s.

Άλλο ένα θετικό του τίτλου, ίσως και το σημαντικότερο, είναι η υποστήριξη έως και τεσσάρων μικροφώνων και άρα και ισάριθμων παικτών. Το πακέτο που διατίθεται στην ελληνική αγορά περιλαμβάνει δύο USB μικρόφωνα Logitech και η τιμή του είναι σχετικά καλή (γύρω στα 60 ευρώ).

Όλα τα απαραίτητα modes υπάρχουν, με τα Versus και Pass the Mic να είναι τα καλύτερα για παρέα, με τη δυνατότητα της χρήσης τεσσάρων μικροφώνων να ενθαρρύνει ακόμα και τους πλέον ντροπαλούς να συμμετάσχουν, κάτι που ούτως ή άλλως ευνοεί το Wii.

Όλα τα παραπάνω ακούγονται και είναι εξαιρετικά, αρκεί στην πράξη να λειτουργούσε και ο τίτλος. Ναι μεν ακολουθεί το σύστημα του Singstar, που εμφανίζει στην οθόνη μπάρες τις οποίες πρέπει να ακολουθεί τονικά και χρονικά ο παίκτης για να πιάσει όσο το δυνατόν υψηλότερο σκορ, η προσπάθεια όμως που θα καταβάλλει, είναι μάλλον μάταιη.

Χαρακτηριστικά, υπάρχει περίπτωση κάποιος που ουρλιάζει ή που δεν κάνει τίποτα, να πετύχει υψηλότερο σκορ από κάποιον που προσπαθεί πραγματικά να πει το όποιο κομμάτι. Η πλέον επιτυχημένη δε τακτική είναι ο παίκτης να λέει μονότονα ΑΑΑΑ. Επιτυχία εξασφαλισμένη, αλλά σε έναν τίτλο με στόχο τη διασκέδαση και το γέλιο, μάλλον δεν θα είναι πολλοί που θα προτιμήσουν αυτήν τη λύση.

Το πακέτο των τραγουδιών είναι αναπάντεχα καλό, ειδικά για νεοεμφανιζόμενη εταιρεία, η διασκέδαση με παρέα εγγυημένη, η τιμή σχετικά καλή (πέρα από το επιπλέον κόστος αν θελήσετε να αγοράσετε άλλα δύο μικρόφωνα), αλλά δυστυχώς, αν ψάχνετε για Videogame ποιότητα, αυτή δεν υπάρχει, όπως δεν υπάρχει και η δυνατότητα για επιπλέον downloads πέρα από τα αρχικά 30 κομμάτια που περιέχει ο δίσκος του τίτλου.

Μέτριο λοιπόν. Η αξία όμως του να τραγουδάει κανείς το “I’d Do Anything for Love (but I won’t do that) του Meat Loaf, ανεκτίμητη…

-5-