Δεν γίνεται να μην παραδεχθεί κάποιος τη διαστροφή της Rockstar. Αν κρίνουμε από τους τίτλους που αναπτύσσει και κυκλοφορεί, τα γραφεία της πρέπει να είναι ένα χαοτικό και προβληματικό ψυχιατρείο.
Παρόλα αυτά είναι φανερό ότι μέσα στην παράνοια των τίτλων της υπάρχει ένας συγκεκριμένος στόχος, ένας αυτοσκοπός που δύσκολα συναντάει κάποιος σε άλλη ομάδα ανάπτυξης. Και το Authority εννοεί φυσικά την ικανότητά της να παράγει χιούμορ από τους πιο διαστρεμμένους χαρακτήρες και να το διοχετεύει στον παίκτη με μια εντυπωσιακή σατιρική ποιότητα.
Το The Ballad of Gay Tony είναι ακριβώς αυτό. Παράλληλα όμως είναι και μια «εγκληματική» επέκταση της ιστορίας του Niko Bellic (με την οποία διασταυρώνεται), αναδεικνύοντας νέα μέρη και χαρακτήρες της Liberty City.
Το σενάριο του δεύτερου expansion του Grand Theft Auto IV δεν εστιάζει συχνά στον χαρακτήρα που ελέγχει ο παίκτης, αλλά μεταφέρει το βάρος στους συνεργάτες του, που με τη σειρά τους καλύπτουν όλα τα φάσματα του εθισμού και των γνωστών εγκλημάτων.
Αυτό φυσικά δεν σημαίνει ότι ο χαρακτήρας που ελέγχει ο παίκτης είναι κενός, αλλά αντιθέτως αφήνει σημαντικό χώρο στους συμπρωταγωνιστές να πάρουν τα ηνία και να οδηγήσουν αυτοί την ιστορία, μια απόφαση της Rockstar που αποδεικνύεται σωστή.
Ο παίκτης (Luis Lopez) παίζεται σαν μαριονέττα από τον εθισμένο στην κόκα Tony Prince, ενώ αναγκάζεται να ακολουθήσει και τον δισεκατομμυριούχο playboy Yusuf Amir, έναν χαρακτήρα που παραληρεί από τα πλούτη και την τελείως μπλεγμένη αίσθηση της ηθικής του ισορροπίας.
Όπως πάντα, η Rockstar ζωγραφίζει τους χαρακτήρες της με μια υπερβολή κινουμένων σχεδίων και έτσι τους απελευθερώνει από την παραμορφωμένη φύση τους, ένα επίτευγμα που από μόνο του αξίζει την τιμή αγοράς του The Ballad of Gay Tony.
Ευτυχώς όμως, παρά τη σημασία των χαρακτήρων και του εξαιρετικού σεναρίου, η Rockstar δεν έχει ξεχάσει το gameplay, καθώς το The Ballad of Gay Tony παίρνει ορισμένα κλασικά χαρακτηριστικά της σειράς και τα εμπλουτίζει, δημιουργώντας ένα εντυπωσιακό σύνολο με πιο σωστή ισορροπία από αυτή του –ενίοτε εκνευριστικού- Grand Theft Auto IV.
Επιπρόσθετα, οι αποστολές είναι φρέσκιες και ευρηματικές, κυρίως δε λόγω της περισσότερης χρησιμοποίησης των ελικοπτέρων και του αλεξίπτωτου. Αν και οι κλασικές αποστολές τύπου «-οδήγημα- μάχη-απόδραση» είναι μέρος του τίτλου, είναι μοιρασμένες έξυπνα ανάμεσα σε άλλες, τελείως απρόβλεπτες και καταιγιστικές.
Η συχνή χρήση του ελικοπτέρου δίνει έναν άλλον αέρα στο The Ballad of Gay Tony και προσφέρει τη δυνατότητα στον παίκτη για περισσότερους αυτοσχεδιασμούς, ενώ παράλληλα είναι εγγύηση για ορισμένα επικά κυνηγητά μέσα στη Liberty City.
Βέβαια, ο χειρισμός θα μπορούσε να είναι καλύτερος μιας και έχει υποστεί ελάχιστες βελτιώσεις από το Grand Theft Auto IV, αλλά εκνευρίζει λιγότερο από το αναμενόμενο λόγω καλύτερων checkpoints.
