Το SoulCalibur V έφτασε και δεν είναι όπως περιμένατε ότι θα είναι. Σίγουρα πρόκειται για τίτλο της γνωστής σειράς, αλλά είναι η πρώτη φορά που επιχειρεί να πάρει τόσο σοβαρά τον εαυτό του, τουλάχιστον ως fighting game.
Αλλά οι παράπλευρες απώλειες είναι πολυάριθμες.
Η επιρροή του Street Fighter IV και της νέας στροφής του είδους είναι προφανής. μπορεί οι μισοί περίπου χαρακτήρες από τους 27 να είναι διαφορετικοί, έστω και αν “πέφτουν” στις τέχνες που επέβαλλαν τα όπλα τους και στους προκατόχους τους, μπορεί να προστέθηκε ο Ezio Auditore Da Firenze (η λογικότερη προσθήκη guest character που έκανε ποτέ η ομάδα Project Soul) και άλλα πολλά.
Αυτό που μετρά είναι η μερική αλλαγή προσανατολισμού. Το SoulCalibur V είναι πιο γρήγορο και πιο άμεσο. Πέρα από τη χαρακτηριστική ελεύθερη κίνηση στο χώρο που ξεχωρίζει τη σειρά από τα ιερά τέρατα της κατηγορίας, προστίθεται το quick step που, όπως φαντάζεστε, εκτελείται με διπλό πάτημα προς την επιθυμητή κατεύθυνση.
Το Critical Gauge όμως είναι η πιο προφανής και μάλλον η πιο σημαντική αλλαγή. Πρόκειται για την πατροπαράδοτη special bar που παίζει εξαιρετικά σημαντικό ρόλο πλέον και στο SoulCalibur V. Οι περισσότεροι από τους νέους μηχανισμούς του τίτλου καταναλώνουν μέρος της μπάρας αυτής που έχει δύο επίπεδα.
Τα Critical Edge είναι στην ουσία ειδικές κινήσεις ή combos ανάλογα με τα finishes του SoulCalibur IV, με τη διαφορά πως δεν εκτελούνται μόνο προς το τέλος μιας μάχης αλλά όποτε θέλει ο παίκτης, εφόσον φυσικά υπάρχει αρκετή ενέργεια στο Critical Gauge.
Άλλη μια προσθήκη είναι το Brave Edge που ενισχύει μεν κάποια combos και κινήσεις αλλά όχι απλά ως προς τη ζημιά που κάνουν στον αντίπαλο. Η βασική διαφορά αλλά και χρησιμότητα του Brave Edge προκύπτει από το ότι μπορεί να προσθέσει κινήσεις σε ένα combo και να αποτελέσει πάτημα για το επόμενο, διαγράφοντας κατά μία έννοια το νεκρό χρόνο του προηγούμενου combo.
Επιστρέφει το Guard Impact αλλά όχι με την ίδια μορφή. Εκτός του ότι και αυτό καταναλώνει μέρος του Critical Gauge, περιορίζεται σε counters χωρίς να αφήνει περιθώριο για parry. Επιπλέον εκτελείται με τον ίδιο τρόπο σε όλους τους χαρακτήρες άσχετα με το αν η επίθεση που ετοιμάζεται να δεχθεί ο παίκτης είναι high ή low. Επιπλέον συγχωρεί πολύ περισσότερο το timing σε σχέση με τον προηγούμενο τίτλο της σειράς.
Μια εξαίρεση στα παραπάνω είναι το Just Guard μιας και δεν καταναλώνει μέρος του Critical Gauge. Το Just Guard θα γίνει κριτήριο διαχωρισμού των έμπειρων και των περιστασιακών παικτών μιας και πρόκειται για άμυνα τύπου just frame που απαιτεί από τον παίκτη να πατήσει τελευταία στιγμή το πλήκτρο της άμυνας αλλά και να το αφήσει αμέσως προκειμένου να πάρει το πλεονέκτημα ορισμένων frames ή να διακόψει κάποιο όχι και τόσο ευχάριστο combo.
Είναι με διαφορά ο μηχανισμός που απαιτεί τη μεγαλύτερη εξοικείωση.
Οι νέοι αυτοί μηχανισμοί είναι δίκοπο μαχαίρι μιας και, αναγκαστικά, νοθεύουν την κλασική ταυτότητα της σειράς επιβάλλοντας λίγο πιο τακτική και εγκεφαλική προσέγγιση, όχι απλά καλή και φινετσάτη εκτέλεση. Επιπλέον αφήνει περιθώρια για συγκρίσεις με franchises όπως το Street Fighter και το Tekken, συγκρίσεις που για χρόνια δεν είχα ιδιαίτερα μεγάλο νόημα λόγο διαφορετική ιδιοσυγκρασίας των τίτλων.
