Έχουν περάσει κάμποσα χρόνια από τότε που κυκλοφόρησε το Crush στο PSP.
Ο τίτλος ήταν ένα περίεργο puzzle/platformer το οποίο έπαιζε έξυπνα με την προοπτική και την εναλλαγή των δύο και των τριών διαστάσεων.
Πέντε περίπου χρόνια μετά, έχουμε στα χέρια μας το Crush3D, τη μετενσάρκωση του τίτλου της SEGA για το Nintendo 3DS.
Ο πυρήνας έχει παραμείνει αναλλοίωτος. Τα επίπεδα είναι ίδια, όπως και η περίεργη ιστορία, όμως η παρουσίαση έχει αλλάξει, έχει γίνει πιο «πλούσια», κάτι που σίγουρα αποτελεί πλεονέκτημα.
Ως γνήσιο puzzle, το Crush 3D στηρίζεται σε μια κεντρική ιδέα, την οποία διανθίζει με άλλες, δευτερεύουσες.
Η κεντρική ιδέα εδώ έχει να κάνει με την προοπτική. Με το πάτημα ενός πλήκτρου, ο παίκτης έχει τη δυνατότητα να μετατρέψει ένα επίπεδο από τρισδιάστατο σε δισδιάστατο. Το αποτέλεσμα; Αντικείμενα που ο παίκτης έβλεπε στο βάθος έρχονται μπροστά του, αδιαπέραστοι τοίχοι εξαφανίζονται, σκάλες δημιουργούνται από το πουθενά κ.ο.κ.
Τα πράγματα περιπλέκονται ακόμα περισσότερο γιατί μεγάλο ρόλο παίζει και η προοπτική της κάμερας. Ανάλογα από ποια γωνία παρακολουθεί τη δράση ο παίκτης, η εναλλαγή των διαστάσεων έχει και διαφορετικά αποτελέσματα. Αν προστεθεί σε αυτά η ύπαρξη διαφόρων εμποδίων και εχθρών, τότε έχουμε στα χέρια μας ένα σύνθετο σύστημα γρίφων με αρκετή ποικιλία.
Εννοείται πως πέρα από την έξυπνη ιδέα, υπάρχουν και προβλήματα.
Ένα από αυτά απορρέει από την ίδια την κεντρική ιδέα. Ο τίτλος μπορεί να γίνει αρκετά δύσκολος, καθώς τα στοιχεία που πρέπει να επεξεργάζεται ο παίκτης κάθε φορά είναι αρκετά. Η δυσκολία αυξάνει σχετικά ομαλά, αλλά από ένα σημείο και μετά, τα πράγματα γίνονται πολύ περίπλοκα.
Αυτό δεν είναι απαραίτητα κακό, αλλά εδώ το ζήτημα εντείνει τον trial and error χαρακτήρα του τίτλου, στοιχείο που ταλαιπωρεί πολλούς τίτλους του είδους και ενισχύει τον τυχαίο χαρακτήρα των λύσεων.
Τα πράγματα βελτιώνονται κάπως χάρη στο σύστημα συμβουλών που σπρώχνει τον παίκτη προς τη σωστή κατεύθυνση, με τον κίνδυνο να περάσει ο τίτλος στο άλλο άκρο, δηλαδή να γίνει υπερβολικά εύκολος.
Τα πράγματα χειροτερεύουν γιατί μετά από κάποια ώρα, το gameplay δείχνει μονότονο παρά την ποικιλία των προσφερόμενων μηχανισμών. Μαζί με την αυξημένη δυσκολία (δεδομένου ότι οι περισσότεροι θα αγνοήσουν το hint system), αυτά τα δύο χαρακτηριστικά μπορούν να αποτρέψουν πολλούς από το να ολοκληρώσουν τον τίτλο.
Σε επίπεδο μεταφοράς, ο τίτλος δεν προσφέρει πολλά πράγματα. Πέρα από την ανανεωμένη αισθητική, υπάρχουν λειτουργίες StreetPass που επιτρέπουν στους παίκτες να τοποθετούν «δωράκια» στα επίπεδα, τα οποία μπορούν να βρουν άλλοι χρήστες. Το σύστημα έχει θεωρητικό ενδιαφέρον, αλλά είναι γνωστό ότι η λειτουργία StreetPass δεν αξιοποιείται ιδιαίτερα στη χώρα μας.
Παρά τα προβλήματα, το Crush3D προσφέρει μια ικανοποιητική puzzle εμπειρία, στηριζόμενο σε έναν μηχανισμό που παρουσιάζει ενδιαφέρον, έστω και για περιορισμένο χρονικό διάστημα.
Καλύπτει σίγουρα ένα κενό (από τα πολλά) στη συλλογή του 3DS και σίγουρα ταιριάζει ιδανικά χάρη στον 3D χαρακτήρα του.
Το κοινό του όμως είναι μάλλον περιορισμένο, όπως άλλωστε ήταν και το κοινό της πρωτότυπης έκδοσης, κάτι που σίγουρα αποτελεί πρόβλημα.
-6-
Λεωνίδας Μαστέλλος
