Δεν είναι κακό, μέρες που είναι, να δέχεσαι μια έκπληξη από εκεί που δεν την περιμένεις. Ειδικά αν δεν έχεις πάει ποτέ Disneyland.
Η αλήθεια είναι ότι το Kinect δεν μας τα λέει και πολύ καλά από τότε που κυκλοφόρησε. Δυστυχώς, ειδικά σε επίπεδο 3rd parties, οι όποιες προσπάθειες ήταν από μέτριες έως και τραγικές, θυμίζοντας ημέρες Wii, όπου επικρατούσε η λογική "Μιας και πουλάει, ας βγάλουμε ό,τι να 'ναι και θα πουλήσει".
Σε αυτό δεν βοηθούσε και το ίδιο το Kinect, το οποίο όμως μετά το τελευταίο update, αλλά και βασικό παράγοντα τη σωστή ρύθμισή του, πλέον αποδίδει σχετικά καλύτερα με βασικό προσόν τις φωνητικές εντολές. Και για να μπούμε και στο Kinect: Disneyland Adventures αυτές υποστηρίζονται και δουλεύουν μια χαρά.
Αλλά το βασικότερο προσόν του τίτλου δεν είναι αυτό. Εκεί που σε αφήνει άφωνο, είναι ότι αναπαριστά τον παραμυθένιο τουριστικό προορισμό της Καλιφόρνια σε εκνευριστικό επίπεδο λεπτομέρειας σε όλα τα σημεία, τόπους, "πρόσωπα" ακόμα και ηχητική επένδυση.
Δεν έχω πάει Disneyland, αλλά επιστράτευσα μια φίλη μου που είχε πάει και μάλιστα πρόσφατα. Εκεί που και η ίδια έμεινε άφωνη είναι ότι βρήκε ένα καροτσάκι που είχε αγοράσει ζαχαρωτά εκεί ακριβώς που ήταν και στην πραγματική Disneyland.
Άμεση εξήγηση. Το Disneyland Adventures είναι απόλυτα παιδικός τίτλος. Έχει να κάνει με τη χαρά του παιδιού που μπαίνει εκεί για να δει τον Μίκυ, τη Μίνι και τον Γκούφυ (είναι όλοι εκεί μαζί με πολλούς άλλους), που θέλει να επισκεφτεί όλες τις ατραξιόν του πάρκου, που θέλει να ζήσει ίσως την πιο απόλυτη εμπειρία τέτοιου είδους.
Ο τίτλος το πετυχαίνει και όχι μόνο για παιδιά, μιας και αρκετοί μεγάλοι, αρχικά τουλάχιστον, θα γοητευθούν ειδικά αν είναι οπαδοί των όσων δημιούργησε ο Walt Disney. Αν δεν είναι, είναι πιθανόν ο τίτλος να μην τους πει τίποτα.
Η περιήγηση στον άκρως αληθοφανή χώρο γίνεται με τον παίκτη (που είναι ένα μικρό παιδί), να δείχνει τις κατευθύνσεις που θέλει να πάει και να περπατάει προς τα εκεί. Σταματώντας να δείχνει σταματά και ο παίκτης. Αυτό λειτουργεί σχετικά καλά, μη δημιουργώντας προβλήματα.
Σε ό,τι έχει να κάνει με το gameplay, τα πράγματα είναι απλά. Οι διάφοροι χαρακτήρες της Disneyland αναθέτουν αποστολές στον παίκτη και αυτός τις εκτελεί. Φυσικά και είναι επαναλαμβανόμενες, φυσικά και δεν είναι εμπνευσμένες, αλλά τα μικρά παιδιά δεν φαίνονται να ενοχλούνται.
Αφήστε που λειτουργούν περισσότερο ως δικαιολογία να ξεναγήσουν τον παίκτη στο πάρκο και να του δείξουν πόσο καλή δουλειά έχει κάνει στην αναπαράσταση η Frontier. Η οποία μάλιστα έχει τροποποιήσει τις διάφορες ατραξιόν (τρενάκια και άλλα τινά) ώστε να ταιριάζουν με τον χειρισμό του Kinect. Κάπου πέτυχε, κάπου απέτυχε.
Στα θετικά είναι ότι ο τίτλος ευνοεί τις απότομες και υπερβολικές κινήσεις που κάνουν τα παιδιά όταν παίζουν. Στα αρνητικά είναι ότι αν κάποιος επιδιώξει να πάει για να μαζέψει τα πάντα και άρα και τέλειες βαθμολογίες, δεν υπάρχει η ακρίβεια στον χειρισμό να το πετύχει, χωρίς πάντα να είναι δικό του το λάθος.
Μεγαλύτερη αδυναμία του χειρισμού του Kinect είναι πάντως οι μάχες είτε με σπαθιά και τον Κάπτεν Χουκ είτε όπου χρειάζεται να χρησιμοποιήσετε κάποιο όπλο από απόσταση. Όπως όμως είπαμε και στην αρχή, οι φωνητικές εντολές λειτουργούν εξαιρετικά, εξυπηρετώντας βέβαια κυρίως την επικοινωνία με τους διάφορους χαρακτήρες ή την αυτόματη μετάβαση από το ένα σημείο στο άλλο.
Τεχνικά ο τίτλος κάνει πολύ καλά τη δουλειά του, με μόνο ελάττωμα την πτώση του frame rate εδικά σε σημεία με μεγάλο draw distance. Από εκεί και πέρα ίσως να ενοχλεί λίγο ότι ο χαρακτήρας του παίκτη δεν μιλάει καθόλου.
Επιτέλους λοιπόν ένας αξιοπρεπής τίτλος για το Kinect και όχι μόνο αυτό αλλά και μία άψογη αναπαράσταση της Disneyland. Και μη νομίσετε ότι αυτό συμβαίνει μόνο λόγω της πείνας για στοιχειωδώς καλούς τίτλους για το περιφερειακό της Microsoft.
Αν στο σπίτι υπάρχει παιδί και του/σας αρέσει ο μαγικός κόσμος της Disney, συνιστάται ανεπιφύλακτα.
-7-
Δημήτρης Βασιλάκης
Αυτή η διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου προστατεύεται από κακόβουλη χρήση. Χρειάζεται να ενεργοποιήσετε την Javascript για να τη δείτε. r
