Αυτό σημαίνει πως ο σχεδιασμός των επιπέδων έχει παραμείνει ίδιος (στις περισσότερες περιπτώσεις) αλλά η λεπτομέρεια και η εικαστική ποιότητα έχουν αναβαθμιστεί. Το πιο κλασσικό παράδειγμα αυτού του ρετουσαρίσματος είναι ο χάρτης Sharqui Peninsula, o οποίος έχει και τις πιο εντυπωσιακές χρωματικές συνθέσεις, δίχως όμως να θυσιάζεται στο ελάχιστο η λειτουργικότητα και η πολυμορφικότητα του σχεδιασμού του.

Όλοι οι χάρτες στο πακέτο έχουν μείνει σχεδόν ίδιοι, με τον Gulf of Oman όμως να προσαρμόζεται περισσότερο στα σύγχρονα δεδομένα (που δίνεται αρκετή έμφαση στο πεζικό), με την προσθήκη περισσότερων κτιρίων όπου μπορούν να κινούνται πιο εύκολα οι παίκτες χωρίς να κινδυνεύουν από πυρά αέρος ή από οχήματα εδάφους.

Εκεί όμως που οι παίκτες του Battlefield 2 θα νιώσουν σαν στο σπίτι τους είναι σίγουρα ο Strike at Karkand. Όλες οι γωνίες, όλα τα σοκάκια που βοηθούν στο στρίμωγμα των εχθρών και τις πλαγιοκοπήσεις είναι εκεί. Κάθε shortcut το ίδιο. Ένας πραγματικά απολαυστικός χάρτης για multiplayer αναμετρήσεις που έχει αφήσει το στίγμα του στο online gaming. 

Όλα λοιπόν είναι εδώ και όπως φαίνεται σε κάθε έμπειρο παίκτη του Battlefield όλα έχουν υποστεί πολλά περισσότερα από μία απλή μεταφορά. Οι χάρτες έχουν προσαρμοστεί στα νέα πρότυπα με πολλές μικρές διορθώσεις που καταφέρνουν να βελτιστοποιούν την εμπειρία. Ένα παράδειγμα είναι η διαπλάτυνση ορισμένων τμημάτων του Wake Island, ώστε η κίνηση των tank να μην διακόπτεται τόσο συχνά από εχθρικές νάρκες (όπως γινόταν στη προηγούμενη του μορφή εκνευριστικά συχνά), καθιστώντας τα αχρείαστα.

Εκτός όμως από τους χάρτες στο DLC υπάρχουν επίσης 10 νέα όπλα τα οποία δεν κάνουν κάποια τεράστια διαφορά (με μικρή εξαίρεση το FAMAS το οποίο μετά και την απόκτηση ενός red dot sight μπορεί να κάνει θαύματα, πράγμα που έρχεται σε αντιδιαστολή με το εξαιρετικό balancing της DICE). Τα όπλα ωστόσο, εκτός του ότι δεν προσφέρουν κάτι εξαιρετικό, έρχονται ως συμπλήρωμα ενός νέου feature του παιχνιδιού. 

Tα assignments, που λειτουργούν όπως τα challenges του CoD επιφορτίζουν την κάθε κλάση με κάποιες μίνι αποστολές που ωθούν σε διαφορετικά είδη παιχνιδιού και ενθαρρύνουν σημαντικά την ομαδική δουλειά (που λείπει  είναι η αλήθεια αρκετά από τους servers του Battlefield).  Με το πέρας αυτών των assignments οι παίκτες ξεκλειδώνουν και τα καινούρια όπλα (πράγμα ελαφρώς ενοχλητικό για εκείνους που θα αγοράσουν το πακέτο).

Εκτός από τα νέα όπλα, την εμφάνισή τους κάνουν και τρία νέα οχήματα με το πιο σημαντικό να είναι το DPV, ένα γρήγορο και ευέλικτο όχημα το οποίο φέρει ένα πολύ ισχυρό grenade-launcher αλλά έχει και μειωμένη θωράκιση (εξάλλου όπως είπαμε η DICE δίνει ιδιαίτερη προσοχή στο balancing).

Τέλος, μαζί με το πακέτο έρχεται και ένα νέο mode, ονόματι Conquest Assault στο οποίο αντί οι δύο ομάδες προσπαθούν να καταλάβουν τα ουδέτερα σημεία του χάρτη. Εδώ η αμυνόμενη ομάδα έχει ήδη στην κατοχή της όλα τα σημεία και η επιτιθέμενη έχει απλά περισσότερα “tickets”. To mode αυτό δεν είναι κάποια ιδιαίτερη προσθήκη καθώς δεν προσφέρει κάποια συγκλονιστικά διαφορετική εμπειρία από ένα κλασσικό Conquest, αλλά δεν είναι και κάτι αρνητικό ιδίως για εκείνους που το πακέτο Back at Karkand είναι δωρεάν.

Το Back at Karkand φάνηκε εξ’αρχής πως δημιουργήθηκε για να διατεθεί δωρεάν και έτσι θα όφειλε να είχε γίνει καθώς τα πράγματα που προσφέρονται δεν είναι τόσο σημαντικά ώστε να αξίζουν 1200 MS points. Εκείνο όμως που εν τέλει μένει είναι η δουλειά της DICE στο σχεδιασμό αυτών των κλασσικών χαρτών, που τους καθιστά εξαιρετικά διασκεδαστικούς και σύγχρονους όσο ποτέ.

Εκείνοι που σκοπεύουν να ασχοληθούν με το multiplayer του Battlefield πιο εντατικά οφείλουν να σκεφτούν πολύ καλά την επένδυση στο DLC. Οι υπόλοιποι δεν έχουν να χάσουν κάποιο σοβαρό κεφάλαιο της σειράς.