Πρόκειται μάλλον για την πιο ιδιόμορφη περίπτωση στο χώρο των Videogames. Η σειρά The Legend of Zelda αγαπήθηκε με πάθος, κατέκτησε την κορυφή και γνώρισε τη στασιμότητα μέσα σε μια περίοδο 25 χρόνων.

Το Skyward Sword πρέπει να πετύχει πολλούς στόχους. Πρέπει να ξυπνήσει τη σειρά από τον λήθαργό της, να την ανανεώσει σε βασικά σημεία, αλλά και να δώσει νόημα στην ύπαρξη του Wii, που έχει χαθεί μέσα στις ανούσιες κυκλοφορίες τόσων χρόνων.

Ο νέος τίτλος τα καταφέρνει σε όλους αυτούς τους τομείς, αλλά όχι πλήρως. Παρά την κριτική, η Nintendo δεν κατάφερε να αποχωριστεί κάποια από τα φαντάσματα του παρελθόντος, αλλά τουλάχιστον προσπάθησε να τα πλαισιώσει από νέες ιδέες που καλύπτουν αποτελεσματικά αυτήν της την αδυναμία.

Το Skyword Sword δεν σπάει την παράδοση της σειράς, αλλά παράλληλα την αλλάζει σε μεγάλο βαθμό. Η αντίθεση αυτή είναι έκδηλη σε όλη τη διάρκεια του τίτλου.

Η γνώριμη αισθητική και οι παραδοσιακοί μηχανισμοί στέκονται δίπλα σε νέες, δειλές προσπάθειες ανανέωσης, συνθέτοντας ένα μείγμα περίεργου σχήματος, που εντέλει λειτουργεί. Και λειτουργεί για τους ίδιους λόγους που λειτουργούσε πάντα.

Λειτουργεί λόγω της απαράμιλλης αισθητικής του παραμυθιού, που χαρακτηρίζει κάθε τίτλο της σειράς και η οποία στήνει με μαεστρία μια περιπέτεια με περίσσεια μοναδικότητα, παρά το κάπως τετριμμένο ύφος της.

Θα ήταν μάλλον άδικο για το Skyward Sword να υποστηρίξουμε ότι η μοναδικότητά του στηρίζεται μόνο σε αυτόν τον παράγοντα. Και θα ήταν άδικο γιατί ο τίτλος περιέχει εξαιρετικά dungeons, γρίφους που απομακρύνονται από τη λογική «σπρώξε το κιβώτιο» (αν και δεν τους ξεχνά τελείως) και μια μάχη που διατυμπανίζει την ανίχνευση της κίνησης που παρέχει το Motion Plus και την οποία εκμεταλλεύεται για να κάνει λίγο πιο ενδιαφέρουσες ακόμα και τις πιο τυπικές αναμετρήσεις.

Τα πάντα φυσικά ξεκινούν από το γενικότερο σχεδιασμό του τίτλου. Και εδώ η αντίθεση μεταξύ παραδοσιακού και σύγχρονου είναι έκδηλη. Ο τίτλος ξεκινά κλασικά και οι πρώτες ώρες κυλούν αργά και χωρίς ιδιαίτερο νόημα στην εναέρια πόλη Skyloft, που παίζει το ρόλο του hub.

Όταν ο παίκτης αποκτήσει τη δυνατότητα να επισκεφτεί την επιφάνεια του κόσμου, ταξιδεύοντας στη ράχη του Loftwing, τον περιμένει μια μικρή έκπληξη.

Εδώ θα πρέπει να διακόψουμε και να αναφέρουμε ότι το κομμάτι της πτήσης έχει μεν καλή αίσθηση, όμως ο ουρανός δεν έχει ιδιαίτερο ενδιαφέρον, καθώς τα διάφορα "νησιά" που τον απαρτίζουν δεν προσφέρουν κάτι το ιδιαίτερο. Τουλάχιστον, ο χειρισμός είναι αρκετά καλός, αν και κάποιες στιγμές η ταχύτητα του Loftwing δείχνει λίγη.