Η BioWare ακολουθεί συγκεκριμένη πορεία όπως φαίνεται πλέον ξεκάθαρα από τις RPG επιλογές της. Μετά τη μεταστροφή του Mass Effect 2 σε λίγο πιο action μονοπάτια, ήρθε, προφανώς, η σειρά του Dragon Age 2.

Ο νέος τίτλος εξιστορεί, αποσπασματικά, την πορεία ενός συγκεκριμένου χαρακτήρα ονόματι Hawke. Α λα Sheppard ο παίκτης μπορεί να αλλάξει το φύλο και την εμφάνιση του πρωταγωνιστή αλλά δεν μπορεί να επιλέξει κάποιον διαφορετικό ή να δημιουργήσει έναν καινούριο.

Δεν υποστηρίζεται καν η μεταφορά χαρακτήρα από το Dragon Age Origins, πράγμα απογοητευτικό αλλά λογικό, από τη στιγμή που τα γεγονότα του Dragon Age 2 εκτυλίσσονται σχεδόν παράλληλα με εκείνα του Origins και καλύπτουν μια περίοδο δέκα ετών.

Στην πραγματικότητα πρόκειται για μια διήγηση του Varric, ενός τυχοδιώκτη νάνου που εξιστορεί την ιστορία του Hawke στην Kassandra, Seeker από το Chantry. Η τελευταία θέλει να ακούσει την πραγματική ιστορία από κάποιον που ενδεχομένως γνώρισε τον Hawke, ελπίζοντας να τον εντοπίσει και να ζητήσει τη βοήθειά του. Η διήγηση επηρεάζεται τελικά από τις πράξεις του παίκτη για αυτό και η ιστορία έχει πολλαπλούς τρόπος εξέλιξης,  

Όσο για τους διαλόγους, αυτοί πλέον εξελίσσονται με το emotion wheel, ό,τι ακριβώς θεωρείται δεδομένο και για τους τίτλους Mass Effect. Είναι ξεκάθαρο πως η ομάδα θέτει πλέον γενικούς κανόνες για τους RPG τίτλους της.

Η εστίαση σε έναν κεντρικό ήρωα επέτρεψε στην BioWare να δώσει φωνή στον Hawke, κάτι που στερείτο οποιοσδήποτε χαρακτήρας που έφτιαχνε παίκτης στο Origins.

Ο Hawke μεγάλωσε στο Lothering το οποίο καταστρέφετε αρκετά νωρίς κατά τα γεγονότα του Origins. Ο αγώνας κατά των Darkspawn στο Dragon Age 2 που διαδραματίζεται σχεδόν παράλληλα με τα γεγονότα του πρώτου τίτλου (αλλά διαρκεί 10 χρόνια) είναι μια πιο προσωπική υπόθεση.

Το party άλλωστε περιλαμβάνει και μέλη από την οικογένεια του ήρωα, επιζώντες και αυτοί από τη σφαγή του Lothering, δίνοντας έτσι έναν άλλο τόνο στο interaction μεταξύ των χαρακτήρων.

Δύο όμως είναι οι αλλαγές που θα τραβήξουν ευκολότερα την προσοχή. Η μία είναι αισθητική. Το σχεδιαστικό ύφος έχει αλλάξει σημαντικά, προσφέροντας πιο ενδιαφέροντες χαρακτήρες, εχθρούς, περιοχές κ.τ.λ. και τείνει να είναι κάπως πιο επιθετικό, ενώ σίγουρα είναι πιο ευφάνταστο από ό,τι συναντάται στο Dragon Age: Origins.

Μια ματιά στη Flemeth είναι αρκετή για να υπογραμμιστεί η βαρύτητα της αλλαγής αυτής. Η αλλαγή αυτή συνοδεύεται και από βελτιώσεις στη μηχανή με τα πιο εντυπωσιακά αποτελέσματα, λογικά, στην έκδοση PC. 

Από την άλλη, οι μάχες, ακόμη και στον απλό παρατηρητή αφήνουν τελείως διαφορετική εντύπωση. Αν και δεν διαφέρει στον τρόπο με τον οποίο λειτουργεί (η παντοδυναμία των στατιστικών διαιωνίζεται) διεξάγεται πολύ πιο άμεσα, ομαλότερα και, τελικά, φυσικότερα.