Η Io Interactive είναι μια ομάδα με...ιδιαίτερες ανησυχίες. Αυτό μπορεί να συμπεράνει κανείς από την πορεία της, όπως αυτή καθορίζεται από τίτλους Hitman, Mini Ninjas και Kane & Lynch.

Πάντοτε περήφανη για τη δική της μηχανή (η οποία εντυπωσιάζει κυρίως για την πρακτικότητά της και την ομαλότητά της ακόμη και αν δεν προορίζεται για βραβεία), αλλά και για το ύφος της επιχειρεί να αφήσει το στίγμα της με κάθε της προσπάθεια.

Αυτό προσπάθησε να κάνει με το Kane & Lynch Dog Days προσθέτοντας σκληρό χιούμορ και αντί-ηρωισμό σε ένα ζεύγος παρανομίας και ψυχοπάθειας με έμφαση στο co-op.

Λίγοι διαφώνησαν με την ατμόσφαιρα του πρώτου τίτλου, πολλοί περισσότεροι ήταν όμως εκείνοι που δεν είδαν με καλό μάτι το σύστημα κάλυψης.

Σε αυτόν τον τομέα φαίνεται ότι γίνεται η πιο απλή και ουσιαστική αλλαγή στο Kane & Lynch 2: Dog Days, παρά την αλλαγή σκηνικού προς Κίνα και Σανγκάη. Αν ο παίκτης πρέπει να καλυφθεί πατά πλήκτρο και δεν ελπίζει ότι το σύστημα θα καταλάβει ποια επιφάνεια βολεύει περισσότερο.

Με αυτόν τον τρόπο εισέρχεται μια δόση λογικής στο Kane & Lynch 2: Dog Days παρά το ότι ο πρωταγωνιστής, αυτή τη φορά, είναι ο ψυχοπαθής Lynch.

Ίσως για αυτό η επόμενη αλλαγή, είναι λιγότερο λογική. Ενώ στον πρώτο τίτλο, σε co-op οι παίκτες μπορούσαν να ανταλλάξουν όπλα, τώρα κάτι τέτοιο είναι αδύνατο, παρά το γεγονός ότι ο καθένας μπορεί να μεταφέρει το πολύ δύο.

Από εκεί και πέρα, με τέτοιο δίδυμο, σίγουρα δεν χρειάζεται ιδιαίτερα λογική βάση το σενάριο του νέου τίτλου. Οι ευκαιρίες για μπλέξιμο μπορούν να είναι άπειρες και ευφάνταστες.

Σύμφωνα με τα δείγματα του τίτλου, δύο μήνες περίπου πριν την κυκλοφορία του, δεν είναι σαφές αν τα επίπεδα στα οποία καλούνται να συνεργαστούν οι δύο χαρακτήρες θα επιδεικνύουν την ίδια φαντασία.