Ορισμένες φορές, ακριβώς όταν η αίσθηση του καινούριου φαίνεται ότι απουσιάζει από τα Videogames, ένας νέος τίτλος κάνει την εμφάνισή του για να αλλάξει τα δεδομένα.
Η thatgamecompany είναι φανερό ότι γνωρίζει ακριβώς πότε να κινηθεί μέσα στα κανάλια του καινούριου και του μη αναμενόμενου, όπως πρωταρχικά μας έδειξε με το flOw και το Flower.
Η τελευταία της δημιουργία, όπου είναι βέβαιο πως έχει περάσει απαρατήρητη για πολλούς, είναι το Journey.
Ένας τίτλος που παρουσιάστηκε σχεδόν σιωπηλά στην Ε3, ακολουθώντας τους μυστικιστικούς κανόνες της εταιρίας και που, αν μη τι άλλο, έχει τη δύναμη να μαγνητίσει.
Με μια πρώτη ματιά το Journey είναι ένας απόγονος της λογικής του Shadow of the Colossus, μείον βέβαια τις αναμετρήσεις με τους Κολοσσούς.
Οι παίκτες ξυπνούν σε μια ατέλειωτη έρημο, δίχως μνήμη, και το μόνο που τους περιβάλλει είναι ένας αμμώδης ωκεανός, βουτηγμένος μέσα στα παστέλ χρώματα ενός αιώνιου ηλιοβασιλέματος.
Σε αντίθεση με τους προηγούμενους τίτλους της εταιρίας, στο Journey παίζουν ρόλο οι αναλογικοί μοχλοί καθώς κινούν τον πρωταγωνιστή, για τον οποίο δεν υπάρχουν πληροφορίες.
Το μόνο που φαίνεται είναι η κουκούλα και το πανωφόρι που λειτουργούν σαν μια "ψυχική" ασπίδα, έτοιμη να κρύψει τα χαρακτηριστικά του πρωταγωνιστή και να απωθήσει οποιεσδήποτε ερωτήσεις του παίκτη για το τι ακριβώς συμβαίνει.
Μοναδική εστία κάποιας υπερβατικής πληροφόρησης είναι το μακρινό φως στην κορυφή ενός βουνού, όπου δεσπόζει στο βάθος σαν ο απώτερος στόχος του ταξιδιού.
Η μοναξιά του τοπίου παίρνει μια ονειρική στροφή όταν ο παίκτης συνειδητοποιεί ότι για να ξεπεράσει τα όποια εμπόδια συναντάει πρέπει να μαζεύει υφάσματα από τον αέρα, με σκοπό να φτιάξει ένα μεγαλύτερο ύφασμα, που άλλοτε του χρησιμεύει σαν γέφυρα να περάσει πάνω από ένα χάσμα και άλλοτε να πετάξει.
Δεν υπάρχουν τέρατα, δεν υπάρχουν όπλα, δεν υπάρχουν NPCs, levels, customization, γενικά τίποτα που να θυμίζει ένα συμβατικό Videogame.
Ο παίκτης καλείται να προχωρήσει μπροστά, μόνο μπροστά, με απώτερο σκοπό να φτάσει ως το φως στο βουνό, με ορισμένους platform και action μηχανισμούς να απαιτούν ενίοτε την προσοχή του.
Το Journey, όπως λέει ο σχεδιαστής και συνιδρυτής της thatgamecompany, Jenova Chen, είναι ένας adventure τίτλος. Μη σκεφτείτε όμως γρίφους, μιας και ο Chen χρησιμοποιεί τον όρο όπως αυτός τον συλλαμβάνει, με αρκετή δόση ποιητικής αδείας.
Εντούτοις, η μοναξιά δεν είναι το Α και το Ω του τίτλου, καθώς το Journey αποσκοπεί στη βοήθεια των online μηχανισμών για να φέρει σε επαφή τους παίκτες.
Mια ερώτηση: το γεγονός πως αυτό το game αναπτύσσεται ως PSN game το περιορίζει σε κάτι;
Προσωπικά λατρεύω games που χαρακτηρίζονται απο λυρικότητα και βάζω το Shadow of the Colossus ανάμεσα στα τρία ίσως καλύτερα game που προσωπικά έπαιξα (μαζί με τα Metal Gear και Shenmue).
Για να δούμε.
Η όλη ιδέα ακούγεται πολύ ενδιαφέρουσα, και μένει να δούμε τον αντίκτυπο στην κοινότητα. Φαντάζεστε να επινοήσουν οι παίχτες κάποιο νοηματικό κώδικα επικοινωνίας, πχ δύο βήματα αριστερά = όχι / δύο βήματα δεξιά = ναι?