Η απόδειξη της ύπαρξης ταλέντου βρίσκεται στη δυνατότητα του δημιουργού να το επαναλάβει, να το εξελίξει, να το διαγράψει και να το δημιουργήσει ξανά από την αρχή.
Η Media Molecule δεν ήταν αναγκασμένη να κάνει κάτι από όλα αυτά, καθώς το πρώτο της δημιούργημα, το LittleBigPlanet ήταν από τη γέννησή του πρωτοποριακό, σε τέτοιο βαθμό, που να θεωρείται μέχρι και σήμερα ως μία από τις πιο ενδιαφέρουσες προτάσεις του PS3.
Η δύναμή του, που πλέον αποδεικνύεται και μέσα από στεγνούς αριθμούς και στατιστικές, βρισκόταν στους ίδιους τους πελάτες του, τους παίκτες που έκατσαν και έμαθαν τους χίλιους δυο μηχανισμούς του, που τους επέτρεψαν να υλοποιήσουν το όραμά τους για δημιουργία.
Δημιουργία που πρόσφερε πάνω από 2 εκατομμύρια "χειροποίητα" επίπεδα, μετατρέποντας το πεπερασμένο Videogame σε (σχεδόν) άπειρη μορφή ψυχαγωγίας.
Το έργο της Media Molecule ήταν πολύ εύκολο. Το μόνο που έπρεπε να κάνει ήταν να στρέψει την πλάτη της σε κάθε μορφής sequel και να καθίσει αναπαυτικά στις δάφνες της, επιτρέποντας στο δημιούργημά της να διογκωθεί και να εξελιχθεί αυτόματα.
Η ομάδα ανάπτυξης όμως τελικά τόλμησε να ακολουθήσει το δύσκολο δρόμο, σηκώνοντας για άλλη μια φορά το βάρος του marketing της Sony, ελπίζοντας παράλληλα ότι το αρχικό της ταλέντο δεν ήταν τυχαίο αλλά ουσιαστικό.
Τα πρώτα στοιχεία από το LBP 2 είναι μάλλον καθησυχαστικά για τη Media Molecule. Κρατώντας γερά και με έξυπνο τρόπο την απέραντη βάση του LBP, δείχνει να βρίσκεται στο δρόμο της υλοποίησης του πραγματικού της οράματος, όραμα που δεν περιορίζεται από κατηγορίες, αλλά προσφέρει στον εκάστοτε δημιουργό τα απαραίτητα εργαλεία για να συνθέσει ένα κατά πολύ πιο ολοκληρωμένο ψηφιακό σύνολο.
Προς τιμή του, το LBP 2 δεν διαγράφει τον κόπο των κατόχων του LBP. Όλα τα επίπεδα του πρώτου τίτλου, θα είναι διαθέσιμα και στο δεύτερο και μάλιστα με καλύτερα γραφικά, χάρη στην ανανεωμένη μηχανή γραφικών που στηρίζει το νέο τίτλο.
Όμως το όραμα της MM δεν στηρίζεται στα νέα γραφικά. Η ομάδα ανάπτυξης θέλησε να προσφέρει ένα εργαλείο για τη δημιουργία όχι επιπέδων, αλλά ολοκληρωμένων τίτλων, που μάλιστα δεν θα ανήκουν απαραίτητα στην κατηγορία των platform games.
Η απελευθέρωση της κάμερας, που επιτρέπει την τοποθέτησή της με τρόπο που προσφέρει διαφορετικές οπτικές γωνίες, δίνει την ευκαιρία στους χρήστες να δημιουργήσουν από top-down shooters και racing, μέχρι και τίτλους στρατηγικής.
Ο πλήρης έλεγχος αποτελεί μάλλον το ισχυρότερο χαρτί του νέου τίτλου που, παρά το ότι προσφέρει και «ετοιματζίδικες» λύσεις για τους βιαστικούς, παρέχει και το απαραίτητο βάθος για τους υπόλοιπους με μεράκι.
Καλύτερο παράδειγμα η κίνηση του ίδιου του Sackboy, ένα από τα ακανθώδη ζητήματα του πρώτου τίτλου. Λίγο ανάλαφρη, λίγο ανακριβής, υπήρξε επίκεντρο γκρίνιας και αρνητικής κριτικής σχεδόν από όλους.
