To Alpha Protocol είναι μια περίεργη περίπτωση, τόσο για τη SEGA όσο και για την Obsidian Entertainment.

Βρίσκεται ανάμεσα στο είδος των RPG και τo είδος των Stealth/Action, αλλά έχει τις δυνατότητες ενίοτε να φτάσει στα άκρα και των δύο.

Σε αντίθεση με το Mass Effect 2, όπου η απλοποίηση ορισμένων μηχανισμών δημιούργησε στην ουσία ένα νέο είδος RPG, όπου βασίζεται στις επιλογές, στην ιστορία, στους χαρακτήρες αλλά και στη δράση, το Alpha Protocol μοιάζει σαν να θέλει να τα κάνει όλα μαζί.

Ο παίκτης θα ξεκινήσει την περιπέτειά του επιλέγοντας το στυλ του πράκτορα που θέλει να παίξει. Μπορεί να επιλέξει να είναι ένας επαγγελματίας στρατιώτης, ένας ειδικός της τεχνολογίας, ένας που επιλέγει το stealth ως κύριο όπλο του, ένα συνδυασμό των παραπάνω ή απλά ένας μισθοφόρος (σε αυτή την περίπτωση μπορεί να ορίσει αυτός ποιες ικανότητες θα έχει ακριβώς.)

Η επιλογή του χαρακτήρα διαμορφώνεται μέσα από Action Points που μπορεί ο παίκτης να διαθέσει σε ορισμένες κατηγορίες, από το πόσο καλός είναι σε συγκεκριμένα όπλα ή στα gadgets, μέχρι τις γνώσεις του στις πολεμικές τέχνες ή πόσο μεγάλη είναι η αντοχή του.

Δεν υπάρχει ουσιαστικά μπέρδεμα στο ξεκίνημα του Alpha Protocol. Τα πάντα μαρτυρούν μια εξελιγμένη και εκ βάθους RPG ανάπτυξη που έλειπε από το Mass Effect 2 και θυμίζει περισσότερο κλασικούς μηχανισμούς διαμόρφωσης.

Ακόμα πιο εντυπωσιακό είναι ότι ο παίκτης, κατά τη διάρκεια της ανάπτυξης του χαρακτήρα, μπορεί να αποκτήσει ειδικότητες σε δεκάδες διαφορετικά όπλα ή συσκευές, ενώ έχει τη δυνατότητα να αποκτήσει και power ups που μεταφέρονται σε κάθε αποστολή και που βασίζονται στην ποιότητα των σχέσεων που αναπτύσσει ο παίκτης με όσους συνεργάζεται.

Μάλιστα, τα εν λόγω power ups είναι άμεσα συνδεδεμένα με το σύστημα διαλόγων, που δίνει την ευκαιρία στον παίκτη να συζητήσει με το στυλ που αυτός θέλει (επιθετικό, εξυπνακίστικο, κανονικό, ενώ παρουσιάζονται επιλογές και κατά περίσταση), αναλόγως τη διάθεσή του και το πώς παίζει τον χαρακτήρα του.

Ο μηχανισμός διαλόγων παίζει φυσικά ρόλο και στο πώς ο παίκτης αντιμετωπίζει τους εχθρούς ή άλλους πράκτορες, με αποτέλεσμα να διαμορφώνει έτσι και τις επιλογές του κατά τη διάρκεια της αποστολής.

Είναι ένα οικοδόμημα που έχει βάθος και μια ενδοεπικοινωνία με το σχεδιασμό, επιτρέποντας πολλές διαφορετικές προσεγγίσεις.

Η θεωρία είναι λοιπόν λειτουργική. Στην πράξη όμως πώς εφαρμόζεται;

Το Alpha Protocol, τουλάχιστον στην preview έκδοση που ήρθε στα χέρια του Authority, δυσκολεύεται να εντάξει ορισμένους από τους παραπάνω μηχανισμούς στο gameplay. Η βαρύτητα, αρχικά, των επιλογών δεν φαίνεται να παίζει βασικό ρόλο στο πώς πραγματικά εξελίσσονται οι σχέσεις, αλλά δείχνει να επηρεάζει απλώς τους μηχανισμούς (όπως τα power ups).

Αναμφίβολα αυτό είναι κάτι που μπορεί να φανερωθεί μόνο όταν ξετυλιχτεί πλήρως το σενάριο (που ξεκινάει με μια τρομοκρατική επίθεση και με τον παίκτη να πρέπει να εντοπίσει τον εγκέφαλο πίσω από αυτή, πριν η περιπέτεια απλωθεί σε όλον τον κόσμο), αν και τα αρχικά σημάδια είναι κάπως… μπερδεμένα.