Το Ninja Gaiden III θα αναγκάσει πολλούς να προσαρμοστούν, όποια και αν είναι η προηγούμενη εμπειρία τους με τους τίτλους της σειράς (είτε με τους παλιούς είτε με τους νεότερους).
Το Ninja Gaiden III φαίνεται πως θα διατηρήσει το γενικό πνεύμα των προκατόχων του αλλά θα επιχειρήσει να δώσει κάτι στον καθέναν.
Εκεί που ο Tomonobu Itagaki ονόμαζε τη χαμηλή δυσκολία “Ninja Dog” προκειμένου να μειώσει όσους δεν είχαν την απαραίτητη ικανότητα να ξεπεράσουν τα εμπόδια των άλλων επιπέδων, η με νέα ηγεσία Team Ninja προτιμά των όρο “Hero”. Για εκείνους που έχουν συνηθίσει στα δύσκολα παραμένει ο όρος “Ninja”.
Το επίπεδο Hero εξυπηρετεί διπλό σκοπό. Από τη μία δίνει το περιθώριο στους πιο πρωτάρηδες να ασχοληθούν με το Ninja Gaiden, ίσως για πρώτη φορά.
Οι αλλαγές που φέρνει το επίπεδο αυτό (αν και η Team Ninja προτιμά να αναφέρεται σε διαφορετικά play styles και όχι σε διαφορετικά επίπεδα) αυτοματοποιούν κάποιες διαδικασίες και “μαλακώνουν” κάποιες άλλες.
Σε αυτό το επίπεδο οι επιθέσεις του Ryu κάνουν περισσότερη ζημιά, οι επιθέσεις των αντιπάλων λιγότερη ενώ, αν η ενέργεια του πρωταγωνιστή βρίσκεται σε αρκετά χαμηλά επίπεδα, block και evade γίνονται, συχνά, αυτόματα.
Η ελπίδα της Team Ninja και του Yosuke Hayashi είναι πως, με αυτόν τον τρόπο, θα ενθαρρυνθούν όσοι φοβούνταν στο παρελθόν να δοκιμάσουν την τύχη τους σε τίτλο Ninja Gaiden.
Το επίπεδο αυτό όμως εξυπηρετεί και έναν ακόμη σκοπό: είναι ο μόνος τρόπος να λειτουργήσει ο τίτλος με χρήση του PlayStation Move και Wii remote (στην περίπτωση του Wii U). Με τα motion controls εξυπακούεται πως δεν μπορεί κανείς παίκτης να έχει τα ίδια αντανακλαστικά και ακρίβεια που προσφέρει ένα χειριστήριο, άρα ένα mode με αυτόματα blocks και evade στις δύσκολες στιγμές είναι μάλλον η μόνη λύση σε ένα τέτοιο σενάριο.
Δεν είναι τυχαίο ότι μόνο στο επίπεδο Hero θα υποστηρίζονται motion controls.
Τα δύσκολα παραμένουν όμως για τους πιο έμπειρους και ψυχαναγκαστικούς. Αρκεί να προσαρμοστούν σε ορισμένες αλλαγές. Σε αντίθεση με το Ninja Gaiden III, το Ninja Gaiden II δεν προσπάθησε να φέρει τα πάνω κάτω αλλά να τελειοποιήσει τη συνταγή του πρώτου σύγχρονου Ninja Gaiden.
Ειδικά δε όταν μου θυμίζουν το Dawn Of Dreams.
Πάντως το Dawn of Dreams αφού το τελείωσα τίποτα μετά από αυτό δεν μου είχε φανεί δύσκολο.Είχε κάτι τρελά boss fights τρίωρα ολόκληρα.
Αλήθεια τόσο δύσκολο είναι το ONimusha Dawn of Dreams;Το παράτησα κάπου στη μέση,αλλά ως εκεί μου είχε φανεί βατό και ίσως πιο εύκολο από το Onimusha 2.
Προσωπικά πάλι πιο δύσκολο θεωρούσα το Devil May Cry 3.
Και Altair με ένα thieve's ring την κάνεις Βέγγο την red eyed bitch.:P
Γίνονταν υπ' ευθύνη του νυν Director της Team Ninja μιας και ο Tomonobu Itagaki απλά δεν ήθελε να ασχοληθεί με PS3.