Μια φορά κι έναν καιρό: Pac-Man
Κι όμως υπάρχει δημοφιλέστερος χαρακτήρας στα Videogames από τον Mario Κυρίες & Κύριοι. Όχι, δεν είναι ο Master Chief. Δεν είναι ο Dante. Δεν είναι ο Sonic.
Δεν είναι καν πλάσμα με μάτια ή χέρια. Ο δημοφιλέστερος χαρακτήρας της βιομηχανίας, το πλέον αναγνωρίσιμο «πλάσμα» των videogames εδώ και 30 χρόνια είναι ένα μικρό κίτρινο κεφάλι με τεράστια όρεξη. Το Authority γιορτάζει τα 30α γενέθλια του πιο αδηφάγου πλάσματος των Videogames και ψάχνει στον λαβύρινθο της Ιστορίας για όλες τις θεμελιώδεις κουκίδες, μέχρι και την τελευταία μεγάλη βούλα της αλήθειας.
Casual αλλά με καρδιά Hardcore
Η απαρχή του μυθικού κίτρινου χαρακτήρα έγινε στα τέλη της δεκαετίας του 70, όταν ο δημιουργός του παιχνιδιού Toru Iwatani, κουρασμένος από την μέχρι τότε πραγματικότητα των Videogames η οποία ήθελε τους παίκτες να αναλαμβάνουν την βίαιη καταστολή εξωγήινων δυνάμεων προς αποφυγή κατάκτησης του πλανήτη (σκεφτείτε Space Invaders), θέλησε να δημιουργήσει κάτι που θα είχε απήχηση σε όλους.
Ο ίδιος δηλώνει πως βλέποντας ότι στα “Game Centers” (arcades) της Ιαπωνίας υπήρχαν μονό παρεμφερή παιχνίδια, αποφάσισε πως θα δημιουργούσε κάτι που θα ήταν απλό στο παίξιμο και, μέσω του μονοδιάστατου και όμορφου χαρακτήρα του, θα είχε απήχηση στις γυναίκες και τα ζευγάρια, όχι μόνο στους δηλωμένους gamers.
Ο βασικός άξονας του παιχνιδιού ήταν το ρήμα «τρώω». Έχοντας ξεκαθαρίσει την κεντρική ιδέα του τίτλου, ο Iwatani είπε το δικό του «εύρηκα» όταν, έχοντας παραγγείλει πίτσα σε μια πιτσαρία, ανακάλυψε πως της έλλειπε ένα κομμάτι. Το σχήμα του Pac-Μan αυτόματα δημιουργήθηκε στο μυαλό του, δίνοντας αληθινή διάσταση σε έναν από τους πλέον γνωστούς θρύλους της ιστορίας των Videogames.
Η άλλη μεγάλη απόφαση του δημιουργού ήταν πως οι χαρακτήρες του παιχνιδιού θα ήταν τελείως απλοί στον σχεδιασμό. Κι ενώ κάποιοι συνεργάτες του πρότειναν να προσθέσει λεπτομέρειες, όπως μάτια και χείλη στον Pac-Μan, αυτός αρνήθηκε λέγοντας πως εάν άρχιζαν να σχεδιάζουν λεπτομέρειες, η διαδικασία δεν θα είχε τελειωμό. Επίσης έτσι ο χαρακτήρας του θα ήταν πιο αγαπητός και κατανοητός στον κόσμο, με τα πασίγνωστα φαντασματάκια να ακολουθούν την ίδια λογική (αν και τα μάτια τους υπάρχουν για πιο σοβαρούς σκοπούς πέραν του σχεδιασμού όπως θα δούμε στην συνέχεια).
Το «φαγητό» του Pac-Μan επρόκειτο να είναι διάσπαρτο μέσα στις πίστες. Όμως ο Iwatani είδε πολύ σοφά πως θα ήταν καλύτερο να φροντίσει να το τοποθετήσει με τέτοιο τρόπο, ώστε οι παίκτες να γνωρίζουν άμεσα τι πρέπει να κάνουν. Έτσι λοιπόν δημιούργησε τους γνωστούς λαβύρινθους, περιορίζοντας παράλληλα την κίνηση του παίκτη στις τέσσερις βασικές κατευθύνσεις: επάνω, κάτω, αριστερά και δεξιά. Με την δομή του παιχνιδιού έτοιμη, ο «γαστριμαργικός» σκοπός του παιχνιδιού έγινε πλέον σαφής, βαφτίζοντας παράλληλα και τον κεντρικό ηρώα ως “Pakku Man”, αναφερόμενο στην Ιαπωνική αργκό “paku-paku” η οποία περιγράφει τον ήχο του στόματος εν ώρα φαγητού.
Η πρωτότυπη ονομασία του παιχνιδιού ήταν Puck-man. Προς αποφυγήν κατάρρευσης του παιχνιδιού από την εναλλαγή του πρώτου γράμματος με το γράμμα F στις Η.Π.Α., η Midway άλλαξε το όνομα σε Pac-Μan, κίνηση μάλλον σοφή.
Όμως ένα παιχνίδι όπου ο χαρακτήρας θα τρώει απλώς κουκίδες μόνος του ήταν μάλλον βαρετό. Κάπου εκεί ο Iwatani έριξε στην μάχη τα τέσσερα πασίγνωστα φαντασματακια του παιχνιδιού: τους Blinky, Pinky, Inky και Clyde (Akabei, Pinky, Aosuke και Guzuta αντίστοιχα στην Ιαπωνική έκδοση).
Η κίνηση αυτή έδινε την απαραίτητη πρόκληση στους παίκτες καθώς πλέον θα είχαν να αντιμετωπίσουν αληθινούς εχθρούς στην προσπάθεια τους να καταπιούν τα πάντα μέσα στον λαβύρινθο. Το ρηξικέλευθο της υπόθεσης είναι πως ο Iwatani δεν αρκέστηκε στο να προσδώσει απλώς μια ενιαία τεχνητή νοημοσύνη στα φαντασματάκια, αλλά δημιούργησε ξεχωριστές «προσωπικότητες» για το καθένα, κάτι άκρως εντυπωσιακό για την εποχή.