Πρόσφατα ο Cliff Bleszinski έλεγε ότι το co-op του Bulletstorm, στην αρχή ήταν δεδομένο. Κόπηκε όμως στο playtesting διότι η Epic παρατήρησε πως οι συνεργασίες που γίνονταν διέλυαν τη δομή του gameplay.

Τέτοιου είδους αποφάσεις δεν είναι ποτέ ευχάριστες για δύο προφανείς λόγους: κανείς δεν διασκεδάζει με την παραδοχή ότι υπολόγισε κάτι λανθασμένα ενώ η δουλειά και ο κόπος κάποιου άλλου πάνε στον κάλαθο των αχρήστων.

Αυτή είναι η αιώνια εσωτερική διαμάχη ενός developer: από τη μία η ανάγκη να δημιουργήσει τον τίτλο που θα ήθελε και η ανάγκη το αποτέλεσμα να συγκινεί τους πιθανούς αγοραστές.

Από την άλλη υπάρχει το τμήμα marketing και οι χρηματοδότες. Ο πρωταρχικός στόχος αυτών είναι, φυσιολογικά, το κέρδος φροντίζοντας να δημιουργούνται τίτλοι που θέλει το κοινό.

Για αυτό ενδιαφέρονται πάρα πολύ για την εντύπωση που σχηματίζει τελικά το κοινό και για τις βαθμολογίες που επηρεάζουν την αγοραστική του συμπεριφορά.

Στις αρχές του μήνα ο στόχος του DmC, του νέου Devil May Cry από την Capcom και τη Ninja Theory, ορίστηκε ξεκάθαρα: πρέπει να ανεβάσει τη σειρά από την κατηγορία του “80 και κάτι” του Metacritic στην κατηγορία “90 και κάτι”.

Αυτή είναι η επίσημη θέση πριν γίνουν ουσιαστικά previews, πριν δοκιμαστεί το αποτέλεσμα, σε οποιαδήποτε μορφή και στάδιο από κριτικούς και gamers. Αυτό είναι το μέτρο του marketing.

Τι  μπορεί να κάνει το marketing και ο developer όμως για να προσαρμοστούν; Η συνήθης τακτική είναι αυτή των λεγόμενων focus groups που επί σειρά ετών χρησιμοποιεί η κινηματογραφική βιομηχανία.

Επιλέγονται άτομα που προέρχονται από το κοινό-στόχο, κατά την αντίληψη της εταιρίας που επιλέγει, γίνονται δοκιμαστικές προβολές και ύστερα συμπληρώνονται ερωτηματολόγια, γίνονται “συνεντεύξεις” κ.λπ. Αν όλα πάνε καλά η εταιρία μπορεί να βρει αδυναμίες αλλά και σημεία υπεροχής ώστε να τα χειριστεί και να προσαρμοστεί ανάλογα.

Στο gaming η τεχνική αυτή χρησιμοποιείται αλλά κάπως παραλλαγμένη, για πρακτικούς λόγους. Συχνά τα focus groups είναι οι ίδιοι οι game testers οι οποίοι δεν επιλέγονται τελείως τυχαία.

Το πρόβλημα όμως σε όλες αυτές τις περιπτώσεις είναι ότι τα αποτελέσματα μπορούν να θεωρηθούν μόνο ενδεικτικά. Είναι αποδεδειγμένο ότι οι ερωτηθέντες δεν το έχουν σε τίποτα να απαντήσουν ψευδώς σε ερωτηματολόγια.

Τα μη αντιπροσωπευτικά αποτελέσματα μιας έρευνας έχουν το ταλέντο να χαλάνε τη δουλειά και τη διασκέδαση όλων, διότι είναι πιθανό οι προσαρμογές που βασίζονται σε αυτά να μην αρέσουν, τελικά, σε κανέναν.