Η χθεσινή παρουσίαση του Nintendo 3DS στο Άμστερνταμ δεν ήταν και ιδιαίτερα εντυπωσιακή για την εταιρία από το Kyoto.

H παρουσίαση αναλώθηκε σε κάκιστες ομιλίες από - ομολογουμένως- θρυλικούς Ιάπωνες σχεδιαστές, εναλλασσόμενη μεταξύ των κρύων αστείων του παρουσιαστή Jonathan Ross, του “marketing talk” του Laurent Fischer, της υποτονικής παρουσίας του προέδρου της Ubisoft, Yves Guillemot και, ευτυχώς, της σοβαρότητας του Satoru Shibata.

Με άλλα λόγια, μια βαρετή παρουσίαση με ελάχιστες νέες πληροφορίες, που κάλλιστα θα μπορούσαν να αποκαλυφθούν μέσω ενός Δελτίο Τύπου.

Σε αυτό μεγάλο ρόλο έπαιξαν φυσικά και οι τίτλοι που παρουσιάστηκαν, αφού το μεγαλύτερό τους ατού, το 3D, δεν μπορούσε να γίνει ορατό κατά τη διάρκεια των παρουσιάσεων.

Η υποτονική όμως προσέγγιση της Nintendo ήρθε αναπόφευκτα σε αντίθεση με την ίδια την κονσόλα, το Nintendo 3DS, που εξιτάρει, συναρπάζει και μετατοπίζει τα όρια για το τι μπορεί να είναι ένα «φορητό νέας γενιάς.»

Είναι φανερό ότι η Nintendo έχει μάθε πολλά από την ανάπτυξη της σειράς DS τα τελευταία χρόνια, ενώ πλέον είναι και απόλυτα ενεργή στο κομμάτι του online, όσο κι αν προσπαθεί ακόμα να το κρύψει.

Σίγουρα το κορυφαίο χαρακτηριστικό του νέου φορητού είναι το 3D. Αν ξεπεράσουμε για λίγο τους περιορισμούς που θέτει στην κονσόλα (συγκεκριμένη απόσταση από το μάτι, χαμηλή μπαταρία για φορητό της Nintendo, απαγόρευση κίνησης δεξιά ή αριστερά γιατί θολώνει η εικόνα), δεν μπορούμε παρά να παραδεχτούμε ότι πρόκειται για μια μικρή επανάσταση.

Και αν ξέρει κάποιος από επαναστάσεις, καλύτερα από τον καθένα, αυτή είναι η Nintendo.

Παρόλα αυτά, η Nintendo έχει θέσει την επιλογή του 3D στα χέρια του παίκτη, αφού του δίνει τη δυνατότητα να το ορίζει αυτός, σε πραγματικό χρόνο, την ώρα που παίζει.

Αυτό δείχνει την προσεκτική πλευρά της Nintendo, μια πλευρά που δεν είναι ακόμα 100% σίγουρη για την επιλογή της, είτε αυτή αναφέρεται στην κυριολεκτική χρησιμότητα του 3D είτε σε λόγους προφύλαξης του κοινού, για λόγους υγείας.

Ίσως η πραγματική επανάσταση του Nintendo 3DS να μην βρίσκεται εξ’ ολοκλήρου στο 3D αλλά στα υπόλοιπα χαρακτηριστικά της κονσόλας και στο software που θα κινεί τα γρανάζια της.