Θα ήταν μάλλον φυσικό για κάποιον να βγάλει αυτόματα το συμπέρασμα ότι η πειρατεία, ένα πρόβλημα που ταλανίζει σχεδόν από πάντα τον χώρο των Videogames, σχετίζεται άμεσα με τις πωλήσεις ενός τίτλου ή και ενός μηχανήματος.
Μια πρόσφατη όμως έρευνα της TIGA, που εμφάνισε τις εταιρίες ανάπτυξης πιο ήρεμες για το όλο ζήτημα, προβληματίζει.
Και προβληματίζει καθώς οι ίδιοι οι άνθρωποι της βιομηχανίας, μιας βιομηχανίας που συχνά πυκνά καταστροφολογεί, χαρακτηρίζουν το φαινόμενο ως σημαντικό πρόβλημα, ένα πρόβλημα που χειροτερεύει με την πάροδο του χρόνου, αλλά και ένα πρόβλημα που δεν απειλεί άμεσα τη δουλειά τους. Το ποσοστό των προγραμματιστών που συντάχθηκαν με αυτήν την άποψη, άγγιξε το 60%, νούμερο ιδιαίτερα υψηλό.
Τι συμβαίνει στην πραγματικότητα όμως; Είναι όντως η πειρατεία ο λόγος που μειώνονται οι πωλήσεις, που καταστρέφονται εταιρείες και λήγει η πορεία μηχανημάτων ή απλά το όλο ζήτημα είναι μια υπερβολή που διαδίδει η βιομηχανία για να τρομάξει και να «αναγκάσει» τους καταναλωτές να παραμείνουν πιστοί;
Τι ακριβώς είναι η πειρατεία;
Ως πειρατεία ορίζεται η παράνομη αναπαραγωγή, πώληση και διακίνηση υλικού που προστατεύεται από νόμους περί πνευματικών δικαιωμάτων, όπως για παράδειγμα μια ταινία, ένα μουσικό CD και, φυσικά, ένα Videogame. Στόχος είναι φυσικά, η δωρεάν διάθεση του υλικού.
Από μόνος του ο ορισμός δίνει μια απάντηση στο παραπάνω ερώτημα, καθώς η δωρεάν διάθεση του όποιου υλικού, στερεί από τον νόμιμο ιδιοκτήτη του, την πιθανότητα πώλησης. Άλλωστε, αν κάτι διατίθεται δωρεάν, τότε αυτόματα οι πωλήσεις του θα καταρρακωθούν. Αν και η πρόταση αυτή εμπεριέχει μια μεγάλη αλήθεια, στην πραγματικότητα η εξίσωση δεν είναι και τόσο αυτόματη. Και αυτό γιατί υπάρχει στη μέση η φράση «πιθανότητα πώλησης».
Αν και η συνήθης πρακτική των εταιριών είναι να υπολογίζουν σε δυνητικά ποσά τον αριθμό των κλεμμένων αντιτύπων (τόσες χιλιάδες παράνομα αντίγραφα επί την επίσημη τιμή λιανικής = διαφυγόντα κέρδη), στην πραγματικότητα, η εξίσωση αυτή δεν αντικατοπτρίζει την αλήθεια. Και αυτό γιατί οι εταιρίες δεν θέλουν και δεν μπορούν να ξέρουν πόσοι πραγματικά θα αγόραζαν το Videogame, αν δεν μπορούσαν να το αντιγράψουν.
Η απάντηση δεν είναι ξεκάθαρη και δεν μπορεί να υπολογιστεί. Το σίγουρο είναι ότι αποκλείεται να το αγόραζαν όλοι. Επομένως, το ποσό που παρουσιάζουν πολλές φορές οι διάφορες εταιρίες, εμφανίζεται αναγκαστικά διογκωμένο και ανακριβές.
Αθωώνει όμως αυτή η ανακρίβεια την πειρατεία; Τη διαχωρίζει τελικά από τις πωλήσεις;
