Πριν ολοκληρώσετε την ανάγνωση του τρίτου και τελευταίου μέρους του αφιερώματος στη σειρά Metroid, διαβάστε τα δύο προηγούμενα μέρη, πατώντας τα links ακριβώς από κάτω.
Αφιέρωμα Metroid: A' Μέρος: Θανάσιμη Ομορφιά
Αφιέρωμα Metroid: Β' Μέρος: Από το Super Metroid στο Metroid Prime
Αφιέρωμα Metroid: Γ' Μέρος
Η σειρά Metroid είχε απόκτηση την φήμης μιας σπασμωδικής σε κυκλοφορία σειράς τίτλων, όπου θα έπρεπε να περάσουν χρονιά μέχρι να κυκλοφορήσει ένα νέο μέρος.
Αυτό ευτυχώς άλλαξε με την κυκλοφορία του Metroid Prime, καθώς ακολούθησε ένα αρκετά σημαντικό νούμερο παιχνιδιών Metroid για τις κονσόλες της Nintendo.
Την ιδία χρονιά με το Prime κυκλοφόρησε για το Game Boy Advance το Metroid Fusion, ένας τίτλος ο οποίος αποτελούσε άμεσο διάδοχο του Super Metroid (μάλιστα η κωδική ονομασία του ήταν Metroid IV).
Ο Sakamoto επέβλεπε παράλληλα την δημιουργία του Prime και σχεδίαζε το Fusion, καθότι λάτρευε το Super Metroid και ήθελε έναν άξιο διάδοχο της παλιάς σχολής του 2D action – Adventure.
Το Fusion όμως, πέρα από τον τεχνικό τομέα, θυμίζει πιο πολύ το Metroid II πάρα το Super Metroid στον σχεδιασμό του. Αυτό συμβαίνει διότι το gameplay κινείται βάσει των οδηγιών του Adam, μιας ΑΙ ρέπλικας του παλιού «αφεντικού» της Samus. Έτσι αποτελεί έναν γραμμικό τίτλο, με ελάχιστες δυνατότητες ουσιαστικού backtracking.
Το παιχνίδι εξιστορεί την προσβολή της Samus από ένα επικίνδυνο παράσιτο, με αποτέλεσμα αυτής να είναι η δημιουργία ενός alter ego της πρωταγωνίστριας και την απόκτηση νέων δυνατοτήτων μέσω της Fusion Suite.
Ιστορικά το Fusion είναι το τελευταίο Metroid της σειράς, μη λαμβάνοντας υπόψη το Other M. To Fusion είναι ένας πολύ καλός τίτλος για το Game Boy Advance, ο οποίος έτυχε ευρείας αποδοχής από το κοινό. Αποτελεί σίγουρα ένα από τα καλύτερα παιχνίδια της φορητής κονσόλας της Nintendo, και αξίζει της προσοχής των gamers.
Μέσα στο 2004 κυκλοφόρησαν άλλα δυο παιχνίδια για την σειρά, με πρώτο το Metroid Zero Mission, τον Φεβρουάριο επίσης για το GBA.
Ο τίτλος αποτελεί remake του πρώτου Metroid για το NES, με τον Sakamoto να εκπληρώνει ακόμα μια επιθυμία του σαν σχεδιαστής, φέρνοντας το πρώτο παιχνίδι στα μέτρα της εποχής με την ομορφιά του Super Metroid και του Fusion.
Το Zero Mission είναι ένα εκπληκτικό remake, αντάξιο του ονόματος και της φήμης της σειράς. Φυσικά βοήθησαν και μερικά εξτρά σαν εκπλήξεις, όπως το γεγονός πως μετά τον τερματισμό του original μέρους του παιχνιδιού οι παίκτες ελέγχουν την Samus με την Zero Suit (ουσιαστικά μια απολύτως «γυμνή» έκδοση της πανοπλίας) σε ένα εξτρά επίπεδο.
Το έτερο παιχνίδι του 2004 ήταν το sequel του Prime, το Metroid Prime 2: Echoes. Η Retro και η Samus επιστρέφουν στο Game Cube με έναν εξαιρετικό τίτλο, του οποίου η μόνη βασική παρασπονδία είναι το αδύναμο multiplayer κομμάτι του.
Ξέχωρα αυτού, το gameplay του παιχνιδιού παρέμεινε απαράλλακτο, με τις προσθήκες μερικών εξαιρετικών εχθρών - κυρίως της Dark Samus -, δυο νέων Power Suits (Dark και Light) και τον σχεδιασμό να βασίζεται στην μετάβαση από τον Σκοτεινό στον Φωτεινό κόσμο του πλανήτη Aether.
Ξεκινάς με τη Samus σε έναν εντελώς άγνωστο πλανήτη, με όλα να είναι εναντίον σου και σιγά σιγά ανακαλύπτεις μικρά μυστικά για τον κόσμο γύρω σου, ποιοι ζούσαν εδώ, γιατί πέθαναν, τι τεχνολογία άφησαν κληρονομιά. Γίνεσαι οικείος με τη φύση γύρω σου για να μπορέσεις να επιβιώσεις, αντλείς κάθε δυνατή πληροφορία που σφίγγει ακόμα περισσότερο τους δεσμούς που αρχίζεις σιγά σιγά να αναπτύσσεις με το περιβάλλον που κινείσαι, για τη βιολογία του πλανήτη, τα πλάσματα που τον κατοικούν, το τρόπο λειτουργίας των διαφόρων μηχανισμών ώστε, εν τέλη, μέσα από τη πάλη για επιβίωση, γίνεσαι κυρίαρχος στο περιβάλλον που έδειχνε τόσο εχθρικό, τόσο αφιλόξενο στην αρχή, που κινείσαι πλέον με περίσσια άνεση σε αυτό. Η σταδιακή μεταμόρφωση από κυνηγημένος σε κυνηγός είναι απλά αξεπέραστη αίσθηση.
Περισσότερο όμως από το gameplay, ίσως είναι η επιτυχία της αίσθησης μοναξιάς και εξερεύνησης που πέρασε αλώβητη στο 3D, που πραγματικά απογείωση τη σειρά και βοήθησε σε αυτό το τόσο πειστικά εξωγήινο αισθητικό κομμάτι.
Το Corruption είναι ένα εικαστικό παραλήρημα σχεδιαστικής φαντασίας και ευφυίας από πλευράς Retro. Δεν περίμενα σε καμία περίπτωση και ύστερα από δύο Primes να με εντυπωσιάσουν τόσο οι περιοχές του Corruption. To pacing επίσης έχει βελτιωθεί αισθητά σε σχέση με Prime και Echoes, το backtracking για συλλογή αντικειμένων είναι εδώ, δεν είναι όμως τόσο έντονο που να καταλαμβάνει μεγάλο χρόνο gameplay, κάτι που ίσως κούραζε στα άλλα δύο . Τα νέα στοιχεία με το σκάφος της Samus, τους διαφορετικούς πλανήτες και τα νέα upgrades ενσωματώνονται τόσο φυσικά στο gameplay λες και ήταν πάντα εκεί.
Εκεί που δίνει ρέστα βέβαια είναι στο θέμα της ατμόσφαιρας με όλα τα επιμέρους στοιχεία να φτιάχνουν μαεστρικά το τρίτο μέρος του συνόλου. Το Phazon story arc συνεχίζει (και λογικά θα κλείσει με αναμέτρηση με την Dark Samus) με τις παρενέργειες από τη πολυπόθητη και επικίνδυνη πηγή ενέργειας να είναι πλέον ορατές στη Samus. Τα πάντα είναι εδώ. Πομπώδες, επιβλητική, ανατριχιαστική μουσική, πλειάδα γρίφων και αλληλεπίδραση με το περιβάλλον, κρυμμένες ιστορίες από αρχαίους πολιτισμούς που μεγαλούργησαν στο παρελθόν και όλες εκείνες οι μικρές λεπτομέρειες που ανακαλύπτει η Samus μεσώ των scans στους άγνωστους και εχθρικούς κόσμους και που, εν τέλη, κάνουν όλη τη διαφορά.
Δεν με πολυκαίει ο τρόπος που θα κλείσει η τριλογία. Το διαστημικό ταξίδι της Samus στα Primes είναι από τα ομορφότερα που έχω παίξει σε videogames, ειλικρινά μπράβο και πάλι μπράβο στην ομάδα της Retro που πήρε μια σειρά της Νintendo και την ανέβασε σε δυσθεώρητο επίπεδο.