Τι παίρνεις όταν ενώνεις μια πριγκίπισσα, έναν μεγάλο κακό, ένα μαγικό τρίγωνο και ένα μικρό ξανθό αγόρι με μυτερά αυτιά και πράσινα ρούχα;
Ένα από τα πιο γνωστά παραμύθια της βιομηχανίας και φυσικά ένα από τα μεγαλύτερα franchises της βιομηχανίας των Videogames.
Το Authority φοράει το πράσινο σκουφάκι του, ανοίγει το σεντούκι, κοιτάει τον χάρτη και ανακαλύπτει πώς ο Link έγινε ένας από τους πιο γνωστούς ήρωες της ηλεκτρονικής ψυχαγωγίας.
O Θρύλος ξεκινά…
Όταν η Nintendo κυκλοφορούσε το 1983 στην Ιαπωνία το Famicom (NES), δεν υπήρχε καμία αμφιβολία πως είχε το καλύτερο hardware. Όμως τα παιχνίδια της εποχής βάσιζαν το gameplay τους κυρίως σε στατικές εικόνες και μια arcade λογική όπου το high score είχε τον πρώτο λόγο.
Έτσι όλη αυτή η τεχνολογία που είχαν στα χέρια τους παρέμενε αναξιοποίητη. Μέχρι που την σκυτάλη του design πήρε ο Shigeru Miyamoto…
Το 1985, ο Miyamoto άρχισε δυο project τα οποία έμελλαν να αλλάξουν για πάντα την βιομηχανία. Το πρώτο, όπως ήδη έχει αναλύσει το Authority, είναι το Super Mario Bros. Το δεύτερο παιχνίδι προοριζόταν ως το πρώτο killer app του Famicom Disk System, του add-on συστήματος δίσκων για το Famicom το οποίο κυκλοφόρησε μόνο στην Ιαπωνία. Αυτό θα ήταν το Legend of Zelda.
Το σκεπτικό του Miyamoto ήταν απλό: το Super Mario Bros. θα προσέφερε άμεση και διαρκή δράση, ενώ το Zelda θα προσέφερε στους παίκτες το στοιχείο της εξερεύνησης, φροντίζοντας έτσι να διαμορφώσουν οι ίδιοι την ιστορία του παιχνιδιού. Πώς όμως θα μπορούσε να γίνει κάτι τέτοιο;
Η έμπνευση για το στυλ του τίτλου αντλήθηκε από εκεί όπου έμελλε να διαμορφωθεί κάθε τίτλος του μεγάλου δημιουργού: από τα παιδικά του χρόνια στην μικρή πόλη Sonobe του Kyoto. Ο Miyamoto είχε πάντα μια ιδιαίτερη κλίση προς την εξερεύνηση, κάτι το οποίο ήθελε να μεταδώσει μέσω του gameplay και στους παίκτες.
Κάποια στιγμή, σε πολύ μικρή ηλικία, βρέθηκε μπροστά στην είσοδο μιας σπηλιάς. Μετά από αρκετό καιρό αποφάσισε να την εξερευνήσει, κρατώντας μόνο ένα φανάρι. Η εμπειρία του έμεινε για πάντα χαραγμένη στην μνήμη.
Τα dungeons του παιχνιδιού είναι εμπνευσμένα από αυτήν ακριβώς την εμπειρία και από τις ατελείωτες ώρες που έπαιζε μικρός ο Miyamoto στα πολλά δωμάτια του σπιτιού του, ενώ οι λίμνες και τα τοπία προέρχονται από το φυσικό περιβάλλον του Kyoto.
Το όνομα Zelda, όσο κι αν ακούγεται απίστευτο, δεν είναι έμπνευση του ίδιου του Miyamoto, αλλά αποτελεί φόρο τιμής σε έναν από τους μεγαλύτερους Αμερικανούς συγγραφείς, τον Francis Scott Fitzgerald και συγκεκριμένα στην γυναίκα του, την Zelda Sayre Fitzgerald.
Ο Miyamoto θαύμαζε τον ευγενικό και καλοκάγαθο χαρακτήρα της τόσο ώστε να χρησιμοποιήσει το όνομά της για την πρωταγωνίστρια του παιχνιδιού του, την Princess Zelda.
Κάθε στοιχείο του παιχνιδιού έσπαγε τις νόρμες που επικρατούσαν τότε στην βιομηχανία. Παίρνοντας πολλά στοιχεία από το παιχνίδι “Adventure” του Warren Robinett και το “Indiana Jones” για το Atari 2600, προσθέτοντας όμως αρκετές πρωτότυπες ιδέες, το Legend of Zelda ουσιαστικά δημιούργησε το Action – Adventure genre όπως το ξέρουμε σήμερα.
Η σεναριακή δομή του παιχνιδιού κινούνταν γύρω από τρεις χαρακτήρες: έναν ήρωα (τον Link), μια ωραία «Δέσποινα» (την πριγκίπισσα Zelda) και έναν κακό (τον Ganon ή μετέπειτα Ganondorf). Για δεύτερη φορά μετά το Super Mario, ένας ασυνήθιστος ήρωας, ένα μικρό ξωτικό, θα κουβαλούσε στις πλάτες του τις τύχες του κόσμου, και συγκεκριμένα της Hyrule.
Η μοίρα του θα αλλάξει για πάντα όταν θα προσπαθήσει να βοηθήσει μια γριά γυναίκα που κινδυνεύει. Αυτή είναι η Impa, η «παραμάνα» της Πριγκίπισσας της Hyrule. Όταν μαθαίνει ότι ο Ganon απήγαγε την πριγκίπισσα και ότι προσπαθεί να κυριεύσει την Hyrule μέσω του Triforce, αποφασίζει να την σώσει και να βρει τα οκτώ κομμάτια του Triforce of Wisdom για να πολεμήσει τον Ganon στην κορυφή του Death Mountain.
Κατα τα αλλα ευχαριστω.