Κι όμως, αν το σκεφτεί κανείς είναι τελείως παλαβό! Ένας Ιταλός υδραυλικός να είναι το πρόσωπο των Videogames, την στιγμή που στην βιομηχανία αυτή κυριαρχούν τα όπλα, οι εξωγήινοι, οι τρελές ταχύτητες, οι φρενήρεις ρυθμοί και τα “Τολκινικά” τοπία;
Και να φανταστεί κανείς ότι η καριέρα του δεν άρχισε καν ως υδραυλικός. Όχι, η πρώτη φορά που ο μουστακαλής κοντόχοντρος Ιταλός έκανε την εμφάνισή του στις οθόνες των arcades το 1981 «εξασκούσε» το επάγγελμα του ξυλουργού. Εκεί όμως αρχίζει μια από τις πιο σημαντικές στιγμές και καριέρες στην ιστορία της βιομηχανίας.
Όταν το arcade “Radar Scope” της Nintendo είχε πατώσει τελείως στην αγορά των ΗΠΑ με χιλιάδες cabinets να μαζεύουν σκόνη στις αποθήκες, ο υπεύθυνος αυτής της κίνησης Minoru Arakawa παρακάλεσε τον πεθερό του και τότε πρόεδρο της Nintendo Hiroshi Yamauchi να τα επαναπρογραμματίσει με κάτι νέο, αλλιώς η Nintendo of America θα αποτελούσε παρελθόν.
Αυτός συμφώνησε και έδωσε εντολή στον Gunpei Yokoi (σ.σ. εκτενής αναφορά στην καριέρα του υπάρχει στο αφιέρωμα του Game Boy) και έναν νεαρό τότε σχεδιαστή (graphic artist) που δεν είχε σχεδιάσει ποτέ του videogame, τον Shigeru Miyamoto.
Αποφασίστηκε ότι το gameplay θα πρέπει να κινείται γύρω από την ιστορία. Έτσι η έμπνευση ήρθε από το κόμικ Popeye, όπου το τρίγωνο της αγάπης μεταξύ του γνωστού σπανακοφάγου ναυτικού, της Olive Oil και του Bruto μετατράπηκε στον Donkey Kong τον κακό γορίλα, την “Lady” αγνώστων λοιπών στοιχείων και τον Jumpman τον ξυλουργό, ο οποίος θα έπρεπε να αποφύγει πηδώντας τα βαρέλια που του πετούσε ο Donkey Kong για να σώσει την Lady.
Ο τίτλος ήταν επιτυχημένος στην Ιαπωνία, όμως ο Arakawa ήξερε ότι το “Jumpman” θα ήταν μια ατυχής επιλογή ονόματος για τις ΗΠΑ. Η λύση ήρθε εντελώς απροσδόκητα, όταν κατά την διάρκεια ενός meeting, ο οικοπεδούχος των γραφείων μπήκε μέσα και απαίτησε να του δώσουν τα λεφτά που του χρωστούσαν για ενοίκιο. Το όνομα αυτού: Mario Segali!
Με ένα ταιριαστό πλεον όνομα και μια πολύ καλή πορεία στα arcades των ΗΠΑ, o Mario έπρεπε να αποκτήσει και την δικιά του ταυτότητα. Η καριέρα του όμως πέρασε εκείνη την περίοδο στην άλλη άκρη του ποταμού, όταν στο Donkey Kong Jr. πήρε τον ρόλο του κακού που είχε φυλακίσει τον Donkey Kong. Έτσι, κρατώντας ένα μαστίγιο, εμπόδιζε τον γιο του DK από το να σώσει τον πατέρα του.
Ο Miyamoto όμως είχε μεγαλύτερα όνειρα για τον Mario. Με άλλα λόγια, τον σχεδίασε έτσι ώστε να μπορεί να ταιριάζει σε οποιοδήποτε Videogame ήθελε. Το παχύ μουστάκι και η χοντρή μύτη ήρθαν επειδή ήταν πιο δύσκολο να σχεδιαστεί πλήρες πρόσωπο σε ένα 8bit sprite. Τα χέρια και το καπέλο σχεδιάστηκαν έτσι ώστε να μην είναι αναγκαίο να υπάρχει περιττό animation κατά την διάρκεια των κινήσεων. Όμως και πάλι κάτι ήταν στραβό. Ένας συνάδελφος είπε στον Miyamoto ότι ο ξυλουργός του φαινόταν πιο πολύ για υδραυλικός όπως ήταν σχεδιασμένος.
Όπερ και εγένετω. Ένας υπόνομος με εχθρούς να βγαίνουν από σωλήνες ήταν ο επόμενος σταθμός του Mario, σε μια παραλλαγή του Joust, όπου οι παίκτες μπορούσαν να συνεργάζονται ή να ανταγωνίζονται. Για τον δεύτερο παίκτη, το μόνο που έκανε ο Miyamoto ήταν να αλλάξει την χρωματική παλέτα του χαρακτήρα. Έτσι γεννήθηκε ο Luigi, με τις ιστορίες πίσω από την βάφτισή του να διίστανται ανάμεσα σε μια παραλλαγή Ιαπωνικών λέξεων και την ονομασία μιας πιτσαρίας κοντά στα γραφεία της Nintendo.
Anamenw to deftero meros :)