Ξαφνικά, χθες, στη διάρκεια της έκθεσης Develop στη Μεγάλη Βρετανία, προέκυψε μια λίαν ενδιαφέρουσα διαμάχη μεταξύ του Tim Schafer και –εμμέσως- του Bobby Kotick, ισχυρού άνδρα της Activision Blizzard.
Ούτε λίγο ούτε πολύ, ο Schafer σε δηλώσεις του στο Eurogamer, αποκάλεσε «καθίκι» τον Bobby Kotick και είπε ότι δεν του αρέσουν τα Videogames.
Λίγο αργότερα αντέδρασε η Activision Blizzard και λίγο μετά το στέλεχος της DoubleFine πήρε πίσω τις δηλώσεις του.
Ας δούμε όμως τα γεγονότα από την αρχή, διότι έχουν τη σημασία τους και ιδιαίτερα οι πρώτες, αρχικές και αυθόρμητες δηλώσεις του εκ των δημιουργών του Brutal Legend.
Ως σύντομη εισαγωγή υπενθυμίζουμε ότι ο αρκετά παλαβός τίτλος της DoubleFine ήταν αρχικά να κυκλοφορήσει από την Activision, αλλά ο κος Schafer τσακώθηκε μαζί τους και τελικά ο τίτλος κατέληξε να κυκλοφορήσει από την ΕΑ.
Είπε λοιπόν ο φίλτατος Tim: “Η μόνη υποχρέωση που έχει (ο Kotick) είναι απέναντι στους μετόχους του. Είναι ανάγκη να είναι όμως τόσο α****ι εξαιτίας αυτού; Νομίζω ότι μπορεί να κάνει τη δουλειά του χωρίς να γίνεται τελείως καθίκι. Και όμως δεν το κάνει. Κάτι τέτοιο θα ήταν πιθανό, αλλά δεν είναι κάτι που τον ενδιαφέρει».
Και για να εξηγήσει τα «κοσμητικά» επίθετα προσέθεσε: “Έχει κάνει μεγάλη υπόθεση το ότι δεν του αρέσουν τα παιχνίδια και νομίζω ότι αυτό δεν είναι καλό για το χώρο μας γενικά. Δε νομίζω ότι είμαστε μια βιομηχανία που παράγει «μαραφέτια» (στμ: “widgets”).
“Μπορούμε να προσεγγίσουμε το προϊόν μας σαν να είναι μπάρα σαπουνιού, όπου αυτό που προσπαθούμε είναι να φτιάξουμε το πιο φτηνό σαπούνι. Ο Kotick έχει λοιπόν ακριβώς αυτή τη νοοτροπία, κάποιου δηλαδή που φτιάχνει μαραφέτια. Δεν νομίζω ότι είναι καλό για τη βιομηχανία στο σύνολό της. Δεν μπορείς απλά να πέσεις σε κάτι που είναι δημοφιλές και μετά να το απομυζήσεις και να περάσεις στο επόμενο. Κάποια στιγμή θα πρέπει να φτιάξεις κάτι, να χτίσεις κάτι.
“Ας ελπίσουμε ότι θα φύγει και θα πάει σε μια άλλη βιομηχανία. Ας πάει σε μια βιομηχανία που βγάζει πολλά λεφτά. Ας φτιάχνει ρουλεμάν… κάτι που ταιριάζει με το γούστο του. Όπλα ίσως;”.
Τις αναφέρουμε αυτούσιες γιατί έχουμε την εντύπωση ότι οι δηλώσεις του εκφράζουν πολύ κόσμο στη βιομηχανία, developers, δημοσιογράφους αλλά και ενημερωμένους παίκτες.
Μια φορά και έναν καιρό ο «σατανάς» της βιομηχανίας ήταν η ΕΑ. Πλέον η Activision έχει πάρει πανηγυρικά το ρόλο του κακού και ο άνθρωπος που βρίσκεται στο τιμόνι της είναι λογικό να δέχεται την περισσότερη κριτική.
Όχι αδικαιολόγητα. Όταν πλέον η δροσιά των μουσικών παιχνιδιών εξαφανίστηκε με τις συνεχείς εκδόσεις του Guitar Hero και όχι μόνο, όταν το Call of Duty έχει μεταμορφωθεί σε ένα τεράστιο αλλά άμυαλο τέρας, ο τέλειος ποπ-κορν τίτλος, κάτι ίσως να μην πηγαίνει καλά.
Μια χαρά του τα 'χωσε και για να του τα χώσει έτσι μόνο άδικο δεν είχε. Το βλέπουμε κι εμείς, να πεις ότι είναι και κανένα μυστικό, δεν είναι. Αλλά τι να πεις μωρέ, δεν τον βλέπεις το τύπο πως είναι, πάλι τα ίδια να λέμε; Μια αντιπροσωπευτική φιγούρα για να του ζωγραφίσεις το σήμα του δολαρίου στα μάτια. Η εταιρία του άπληστου αυτού κυρίου όμως, έχει 12 εκ. συνδρομητές στο άπληστο παιχνίδι της και προφανώς μιλάει εκ του ασφαλούς. Ας ξυπνήσουν αυτοί πρώτα και μετά θα δούμε τι θα κάνουμε και όλοι οι υπόλοιποι.
Το 70 - 80% του κοινού των full price (ή mainstream ή "κανονικών") παιχνιδιών σήμερα είναι ή παίχτες που θέλουν να χαλαρώσουν και δε θέλουν να βασανιστούν πολύ ή μικρής ηλικίας που θέλουν να κάνουν μόστρα τα achievemnts (= farming) και να το παίζουν uber. Το υπόλοιπο 20 - 30% είναι το πρώην 70 - 80% των προηγούμενων φάσεων της βιομηχανίας, που πλέον θεωρείται hardcore, γνώστες και απαιτητικό. Είναι, κοινώς, το εξελικτικό απομεινάρι και προέρχετα από μια εποχή που η φύση του gaming ήταν διαφορετική.
Αυτά για τα δημογραφικά, και καλά θα κάνουμε να τα χωνέψουμε γιατί πάνω τους στηρίζεται η "ακατανόητη" και "διεστραμμένη" λογική του κάθε κ. Κότικ. Σημειωτέον, οι εταιρικές του πρακτικές είναι επιπέδου Αρσακειάδας συγκρινόμενες με σοβαρούς κλάδους όπως η ναυτιλία, οι τράπεζες, το εμπόριο πρώτων υλών κλπ. Ο Σάφερ έχει δίκιο να γκρινιάζει αλλά η βιομηχανία έφτασε εκεί που έφτασε μέσα από μια σχεδόν νομοτελειακή πορεία προς το ολιγοπώλιο, τη συγκέντρωση κεφαλαίου και τη μαζικοποίηση του προϊόντος. Δεν την έφερε ο Κότικ, η ΕΑ και η Activision, τα πράγματα είναι φυσιολογικά και από οικονομικής άποψης λειτουργούν πιο ορθολογικά και ξεκάθαρα από ποτέ.
Ο κόζμος λεπόν είναι ΠΟΛΥ περισσότερος και αποενοχοποιημένος απ'ό,τι παλιότερα και ζητά διαφορετικά πράματα. Αποκτά την εύκολη αίσθηση του νικητή μέσα από παιχνίδια χαμηλής δυσκολίας που τρέφουν το υποσυνείδητό του με την αίσθησ της επίτευξης από τη μία και, από την άλλη, ρέουν αβασάνιστα και δεν προβληματίζουν από την άλλη. Όταν ο άλλος στο κάτω κάτω της γραφής ψάχνει επιβεβαίωση και χαλάρωση ΚΑΙ ΤΟ ΒΡΙΣΚΕΙ ΑΠΛΟΧΕΡΑ (και με γυαλιστερό τεχνικό περιτύλιγμα) γιατί να κινηθεί? Αυτό έχει πάμπολλες εφαρμογές σε όλη τη βιομηχανία, και κάπου εδώ πετάω την αγαπημένη μου αναλογία με τον κινηματογράφο και, δευτερευόντως, τις εκδόσεις σαν επιχειρηματική δραστηριότητα.
Τέλος πάντων, κατακλείδα - πάντα θα υπάρχουν ανασφαλή 15χρονά, επιδειξίες των Ιντερνετς και του XBLA και βαριεστημένοι παλιμπαιδίζοντες 30-40ρηδες. Όποιος οσφραίνεται και καλύπτει τις ανάγκες τους με τον οποιοδήποτε τρόπο θα κερδίζει. Και επί του παρόντος, επειδή αυτοί είναι το μεγαλύτερο κομμάτι της πίτας, ο Κότικ είναι άρχοντας και λειτουργεί σα σωστός και αποτελεσματικός CEO σε ό,τι αφορά τα συμφέροντα της εταιρίας του και τον τρόπο που τα πετυχαίνει. Ο Σάφερ και ο κάθε Σάφερ μπορεί μόνο να κάνει το επόμενο μπαμ με μια ποιοτική "εναλλακτική" κυκλοφορία για όσους θέλουν να ψαχτούν λίγο παραπάνω και να έχει την ικανοποίηση ότι είναι βιώσιμος εμπορικά και προσφέρει θετικά στο μέσο.
Α, και αν ισχύουν τα όσα παίρνω μυρωδιά από μακριά πως το WoW δεν είναι τόσο χαρντκορίλα και κάψιμο όπως παλιά, οι χρήστες του θα φανε ΠΟΛΥ μεγάλη ξενέρα όταν η πλειοψηφία κυκλοφορεί με Tier 7 gear και φίσκα στα epix.
Ο Schaffer εχει προσφερει πολυ περισσοτερα πραγματα στο gaming απο οτι ο Kottick, κι αυτο γιατι σε τελικη αναλυση μετραει η εμπειρια και η ποιοτητα του προϊοντος και οχι οι πωλησεις και τα νουμερα. Ο πυρηνας του gaming θα ειναι παντα το gameplay. Οσα CoD και να βγουν, καποιο θα ειναι καλυτερο απο τα αλλα διοτι θα εχει καλυτερο gameplay. Το ιδιο φυσικα συμβαινει με ολα τα franchises και σε τελικη αναλυση με ολα τα βιντεοπαιχνιδια.
Κατι αλλο: πιστευω απολυτα οτι απο ενα σημειο και μετα θα σπασει το καλουπι του game publisher που εχει τα λεφτα να εκδοσει καποια παιχνιδια. Ναι, φυσικα και οι ΑΑΑ τιτλοι θα θελουν μισθοδοσιες τριων ή τεσσαρων χρονων (αληθεια, τι εφορια πληρωνει η Polyphony Digital; ), αλλα με τον καιρο το gaming θα βρει και αλλα μεσα εκδοσης και κυκλοφοριας του προϊοντος. Ηδη το Digital Distribution κανει γοργα βηματα σε πιο "μικρες" πλατφορμες (XBLA, PSN, Apple Store, Android Market κλπ) και οι πιο απλες και ευελικτες λυσεις δινουν την ευκαιρια σε developers να βγαλουν καποια λεφτα απο μικρα ή οχι τουλαχιστον τοσο μεγαλα παιχνιδια (Flash platform, Quake Live, Microtransaction systems, you get the picture...).
Ποιος μας λεει οτι μερικοι ΑΑΑ τιτλοι δεν θα ειναι πανω σε τετοιες πλατφορμες στο μελλον; Και ποια θα ειναι η θεση του υπερpublisher ο οποιος θα βλεπει την μια μετα την αλλη "επιτυχια" του να καταστρεφεται απο παιχνιδια free ή με ελαχιστα χρηματα;
Ας μην ξεχναμε πως ο gamer ειναι ενας χομπηστας ο οποιος ασχολειται ενδελεχως με το χομπυ του και ξερει ή εστω μαθαινει το τι συμβαινει γυρω του, αργα ή γρηγορα. Οπως κι εμεις μαθαμε καποια πραγματα στο παρελθον (cd,dvd, emulation, digital distr.), ετσι και ολοι οι υπολοιποι gamers καποια στιγμη θα κοιταξουν να μαθουν και να βρουν εναλακτικες (και πιο οικονομικες) λυσεις για να καλυψουν το χομπυ τους. Καπου εκει οι τιμες και οι κυκλοφοριες παιχνιδιων θα αναγκαστουν να αναπροσαρμοστουν, οχι γιατι δεν θα αξιζουν απαραιτητα τα 50 ευρω τους, αλλα γιατι πολυ απλα ελαχιστοι να επιλεξουν να αγορασουν day one ενα πανακριβο παιχνιδι την στιγμη που μεσα σε λιγο καιρο θα μπορουννα το βρουν εως και 50% φθηνοτερα...
Εκει αληθεια, η activision τι παιχνιδι θα κανει;