Λένε πως οι χειρότερες αποφάσεις λαμβάνονται την ύστατη στιγμή. Κι όμως, στην ύστατη στιγμή μιας από τις πιο ιστορικές εταιρίες της βιομηχανίας, πάρθηκε μια απόφαση που θα άλλαζε για πάντα την τύχη και της ίδιας, αλλά και ολόκληρης της βιομηχανίας.
Το Authority με χαρά παρουσιάζει την συνοπτική ιστορία του πιο γνωστού JRPG franchise, του Final Fantasy, και συγκεκριμένα των core τίτλων της σειράς.
Το "Τέλος"
Αποτελεί ίσως την πιο γνωστή ιστορία πίσω από το όνομα ενός Videogame. Η Square Co Ltd, όπως ήταν γνωστή η εταιρία την δεκαετία του 80, παρήγαγε για το Famicom της Nintendo τίτλους με ελάχιστη επιτυχία.
Ο Hironobu Sakaguchi, ένας από τους πλέον αναγνωρισμένους Ιάπωνες δημιουργούς και οραματιστές της εποχής, ήταν υπεύθυνος για μερικές από αυτές τις κυκλοφορίες. Τότε η Square ήταν υπό την ιδιοκτησία της κατασκευαστικής εταιρίας Den-Yu-Sha, και οι τίτλοι αυτοί κυκλοφορούσαν σχεδόν σε μηνιαία βάση. Η αποτυχία τους οδήγησε την Square ένα βήμα πριν την διάλυση.
Ο Sakaguchi ήταν επικεφαλής του τελευταίου – όπως όλα έδειχναν – τίτλου της εταιρίας, ενός τίτλου «φαντασίας», ο οποίος θεωρητικά θα αποτελούσε και το κύκνειο άσμα της, πριν καταλήξει ο ίδιος πίσω στο πανεπιστήμιο και η Square στο χρονοντούλαπο της ιστορίας.
Η μοίρα είχε όμως άλλα σχέδια. Το Final Fantasy, όπως ονομάστηκε για ξεκάθαρους πλέον λόγους, θα αποτελούσε το αντίπαλο δέος μιας από τις πιο καταξιωμένες RPG σειρές στην Ιαπωνία, του περίφημου Dragon Quest της ανταγωνίστριας τότε Enix. Μάλιστα, σε μια συνέντευξη στο περιοδικό Famitsu της Ιαπωνίας, ο Sakaguchi λέει πως υπήρχαν τέσσερεις τίτλοι οι οποίοι προσπάθησαν να ανταγωνιστούν το Dragon Quest. Το Final Fantasy ήταν ένα από αυτούς.
Η ομάδα ανάπτυξης πλαισιωνόταν μόλις από επτά άτομα, την στιγμή που στην υπόλοιπη ομάδα μέσα στην Square εργάζονταν πάνω από είκοσι. «Έτσι γνώριζα πως δεν ήμασταν πολύ δημοφιλείς» δηλώνει χαρακτηριστικά. Όταν όμως το project ολοκληρώθηκε στα τέλη του 1987, κλήθηκε να αντιμετωπίσει μια ακόμη μεγαλύτερη αμφισβήτηση.
Αρχικά ο τίτλος θα κυκλοφορούσε μόνο σε 200.000 κομμάτια, καθώς η κατασκευή των ROMs ήταν ιδιαίτερα ακριβή και χρονοβόρα, ειδικά την στιγμή που η Square μετρούσε... μέρες.
Ο ίδιος παρακάλεσε τους υπευθύνους της εταιρίας να διπλασιάσουν την παραγωγή, ώστε 400.000 κομμάτια αρχικά, να βρουν τον δρόμο τους στα ράφια των καταστημάτων. Σε αντίθετη περίπτωση γνώριζε πολύ καλά πως δεν θα δινόταν ευκαιρία συνέχειας στον τίτλο.
Ευτυχώς η εταιρία συμφώνησε και ο τίτλος διέθεσε όλα τα αρχικά κομμάτια του. Ο λόγος; Αποτελούσε έναν εξαιρετικά -για την εποχή- σχεδιασμένο τίτλο.
Καθοδηγούμενο από τον ιδιαίτερο σχεδιασμό του Yoshitaka Amano, το Final Fantasy ήταν ένας πανέμορφος και εντυπωσιακός τίτλος, ειδικά αν λάβουμε υπόψη τους περιορισμούς του hardware. Ο συνδυασμός άψογης καλλιτεχνικής διεύθυνσης και εξαιρετικού design αναδείκνυε με άνεση το σενάριό του, μια ιστορία ανώνυμων ηρώων οι οποίοι νικούν τον κακό Ιππότη Garland μέσα σε έναν κόσμο γεμάτο φανταστικές φυλές και εξεζητημένες προφητείες.
Ο σχεδιασμός και απόδοση του σεναρίου ήταν αποτέλεσμα των συναισθηματικών εμπειριών του Sakaguchi. Μέσα σε έναν φανταστικό κόσμο, αποτυπωνόταν η αγάπη, η προδοσία, η εξερεύνηση, η υποχώρηση και οι εσωτερικές μάχες ενός ανθρώπου. Οι βασικές αλλά σημαντικές αυτές ιδέες θα χαρακτήριζαν από εδώ και πέρα όλες του τις δημιουργίες.
Τρία χρόνια αργότερα, το 1990, θα έβρισκε τον δρόμο του και προς την Αμερική.
Btw η σκηνή που ο President Shinra ρίχνει το plate πάνω στο Sector 7, σκοτώνοντας όλους τους ανθρώπους που ζούσαν εκεί, δείχνοντάς τον στη συνέχεια να παρακολουθεί το σκηνικό ακούγοντας όπερα, είναι εύκολα η αγαπημένη μου από το παιχνίδι.
Parola afta o thanatos den htan kati kainourio sth seira, sto FF2 kai sto FF5 pethainoun monima polla party members ta opoia kiolas exoun poly poio syginhtiko thanato.
Anyway to afierwma ta spaei, thumbs up apo mena.
Πολύ καλό αφιέρωμα.Περιμένουμε και το δεύτερο μέρος.