Όπως και να το δει κανείς, καιρός ήταν. Το PSP κυκλοφόρησε στα τέλη του 2004 στην Ιαπωνία και την 1η Σεπτεμβρίου στην Ευρώπη. Πάνω-κάτω, 7 περίπου χρόνια είναι μεγαλύτερο διάστημα από όσο έχουμε συνηθίσει να διαρκεί μία οποιαδήποτε γενιά.

Το PlayStation Vita εισέρχεται σε ένα διαφορετικό πεδίο μάχης από εκείνο που αντίκρισε το PSP. Η δουλειά του δεν είναι απλά να πάρει κομμάτι της πίτας από την Nintendo. Φιλοδοξεί να αποδείξει πως η φορητή κονσόλα είναι εδώ για να μείνει, ό,τι και αν συμβαίνει με tablets και smartphones.

Η έγνοια αυτή είναι έκδηλη στο σχεδιασμό της κονσόλας που επιχειρεί να ενσωματώσει όσες περισσότερες εργονομικές ιδιαιτερότητες μπορεί, με σκοπό να κάνει τον ανταγωνισμό από συσκευές που, εκ των πραγμάτων, δεν θα προσαρμοστούν τόσο στο σχεδιασμό, πολύ πιο δύσκολη υπόθεση.

Επιβάλλεται λοιπόν οι εντυπώσεις μας να είναι τόσο πολύπλευρες όσο και το ίδιο το PlayStation Vita.

Hardware

Δεν υπάρχει αμφιβολία πως το PlayStation Vita είναι το ισχυρότερο φορητό σύστημα που βρίσκεται αυτή τη στιγμή στην αγορά. Ο τετραπύρηνος επεξεργαστής ARM αλλά και ο τετραπύρηνος επεξεργαστής γραφικών, με 512MB RAM και 128MB VRAM εξασφαλίζουν αυτά ακριβώς τα πρωτεία. Είναι δε σίγουρο πως όσο εξοικειώνονται οι developers με το hardware τόσο καλύτερα θα είναι τα αποτελέσματα, παρότι μερικοί από τους πρώτους τίτλους είναι ξεκάθαρα εντυπωσιακοί.

Εικόνα

Πολύς λόγος γίνεται για την οθόνη OLED 5" και το πόσο εντυπωσιακή είναι. Όντως τα χρώματά της είναι τόσο έντονα, τόσο φωτεινά που είναι αδύνατο να μην κάνουν εντύπωση παρά μόνο σε περιπτώσεις που ο ήλιος είναι πάνω από την κονσόλα.

Η ανάλυση του panel είναι 960 x 544 και, αν και όχι η υψηλότερη που αντικρίσαμε ποτέ σε αυτές τις ίντσες, είναι χάρμα οφθαλμών όταν κάποιος προέρχεται από τις εμπειρίες των PSP, Nintendo DS και Nintendo 3DS.

Ωστόσο ίσως να μην είναι τόσο εξωπραγματική όσο ακούγεται, εκτός αν όσα παρατηρήσαμε αποτελούν ιδιαιτερότητα της συγκεκριμένης μονάδας που έφτασε στα χέρια μας.

Σε πλήρη συσκότιση και ειδικά σε loading screens με τελείως μαύρο φόντο, η απόδοση του μαύρου δεν είναι ομοιόμορφη. Μερικές φορές μένει η εντύπωση πως κάποιος "ζωγράφιζε" πάνω στην επιφάνεια και ύστερα επιχείρησε να καλύψει τα ίχνη του βάφοντας μανιωδώς πάνω στο θέμα του.

Η...μαύρη αλήθεια είναι πως όση ώρα και αν περάσαμε παίζοντας, δεν αντιμετωπίσαμε κάποιο ευρύτερο πρόβλημα, αφού σπανίως ένα καρέ είναι σκούρο από άκρη σε άκρη.

Η παρακολούθηση της οθόνης είναι άνετη από εξωπραγματικές γωνίες αλλά όχι χωρίς θυσίες. Η εικόνα είναι σαφής και το χρώμα εξαιρετικά έντονο. Σε αντίθεση με τις περισσότερες οθόνες LCD, το χρωματολόγιο δεν εκφυλίζεται σταθερά και σταδιακά όσο ξεφεύγουν οι γωνίες.

Στην πραγματικότητα το χρωματολόγιο επηρεάζεται αν γύρετε την κονσόλα προς τα πίσω ή προς τα εμπρός, αν λοιπόν αλλάξει η κάθετη γωνία θέασης, αλλά από συγκεκριμένα σημεία κι έπειτα και η αλλαγή έρχεται μονοκόμματη και απότομα. Από εκεί που το χρωματολόγιο Είναι θερμό, κάνει μια στροφή προς το ψυχρό αλλά μένει εκεί, δεν χειροτερεύει, δεν αλλάζει άλλο όσο γίνονται χειρότερες οι γωνίες.

Και πάλι, ελάχιστοι θα το παρατηρήσουν και ακόμη λιγότεροι θα νοιαστούν. Και αυτή θα είναι τελικά η ουσία για την οθόνη OLED του PS Vita. Είναι τόσο καλύτερη του PSP, το χρώμα που αποδίδει είναι τόσο έντονο που ελάχιστα θα απασχοληθεί κανείς με πράγματα που έχει μάθει να μην περιμένει από μια φορητή κονσόλα.