Εντάξει, όλοι πειράζουν το Avatar, γιατί θύμιζε σε κάποια σημεία την Pocahontas (σε όλα εκτός από τα credits). Μόλις το πείραξα κι εγώ, μα τι πειραχτήρια που είμαστε όλοι!

Εμένα πάντως μου άρεσε γιατί βλέπω τρισδιάστατα εκ φύσεως. Επιπλέον διασκέδαση προσφέρει το ότι οι φίλα προσκείμενοι στο Avatar διαρρηγνύουν τα μπλου ηλεκτρίκ ιμάτια τους υπερασπιζόμενοι την originality της ταινίας.

Οι haters από την άλλη, γνωστοί και ως ιντελεξουέλ διαβολάκια, το γλεντάνε με την ψυχή τους πικάροντας τους Αβαταροφάνς με καυστικά σχόλια και ατάκες που γράφουν ιστορία ("Μαλακία το Avatar"). Τι πάθος και από τις δυο πλευρές, νιώθεις σαν να παρακολουθείς αγώνα κατς μεταξύ Γιώργου Μαρίνου και σκύλου Κολόμπο. Αλήθεια, τι να κάνει ο Μαρίνος, μετά το Ciao Antenna ψιλοχάθηκε.

Γιατί κλαίνε και οδύρονται πάντως οι αβανταδόροι του Άβαταρ για την αντιπαραβολή της νέας τους ψύχωσης με την Ποκαχόντας δεν μπορώ να καταλάβω. Μια χαρά ταινία ήταν, εγώ θα το θεωρούσα τιμή να με παρομοιάσουν με την Ποκαχόντας. Είχε και για φίλο ένα ρακούν, αυτό που το βάζετε. Σχήμα λόγου, μην το βάλετε πουθενά το ζωντανό.

Σαν να μην έφτανε αυτό, ένας φίλος μου (ψέματα, δεν έχω φίλους ούτε κάνω σεξ γιατί προτιμώ να παίζω ηλεκτρονικά) μου επισήμανε με τι άλλο ομοιάζει το Avatar. Με τον Sonic. Γιατί Γεράσιμε του λέω - δεν τον λένε έτσι, παρατσούκλι είναι - μοιάζει το Avatar με τον Sonic; "Γιατί και ο Sonic είναι μπλε και από τότε που βγήκε σε 3D είναι μαλακία".

Καλά ξηγήθηκε ο Γεράσιμος, πού και πού τα λέει πετυχημένα γι' αυτό τον κρατάμε στην παρέα παρ' ό,τι είναι φτωχός κι άσχημος. Λόγο στο λόγο, εκείνο το βράδυ, είπε κι άλλα για τον Sonic, τον υπερηχητικό σκαντζόχοιρο.

Κατ' αρχάς μας είπε πως παλιά ο Sonic δεν ήταν μπλε, αλλά κανονικός καφετής σκαντζόχοιρος του δάσους, ούτε καν κανένας σπάνιος προστατευόμενος από τον Αρκτούρο. “Χεσμένο τον έχει ο Αρκτούρος μάγκες τον Sonic”. Εμείς δεν πιστεύαμε στα αυτιά μας. Χέστηκε ο Αρκτούρος;

Ζήτησα από τον Γεράσιμο να μην πιει άλλο, αλλά οι υπόλοιποι της παρέας αντέδρασαν. Ο Χαρίλαος και η Μελένια ήθελαν να ακούσουν κι άλλα, ο Γαρίδας απλά το διασκέδαζε, ενώ η Αρκούδα ήθελε να μάθει τι σκατά τρέχει τέλος πάντων με τον Αρκτούρο και αν θα έπρεπε να ανησυχήσει.

“Έτσι που λέτε, χικ, αδελφάκια μου, καφετής μέχρι το κόκαλο. Και βγάλανε μετά παραμύθι πως έγινε μπλε επειδή έσπασε το φράγμα του ήχου, χικ! Ας γελάσω!!”. Σε αυτό το σημείο ο Γεράσιμος πραγματοποιώντας τις απειλές του ξέσπασε σε δυνατά γέλια. Εγώ αισθάνθηκα πολύ αμήχανα με αποτέλεσμα να κατουρηθώ. Ήταν χειμώνας και η ζέστη που ένιωσα στο μπούτι μου ήταν σχεδόν λυτρωτική.

-“Μπογιά, λαδομπογιά, νερομπογιά, ταπετσαρία, δεν ξέρω τι σκατά, αλλά αυτό είναι το μπλε χρώμα του, χικ, μια μεγάλη ΑΠΑΤΗ!”.

-“Βλακείες...”, μουρμούρισε ο Χαρίλαος που όταν ήταν μικρός ο Άη-Βασίλης του έφερε ένα Master System γιατί ήταν κακό παιδί όλη τη χρονιά.

-“Έτσι λες... Σου φαίνεται εσένα λογικό στα καλά καθούμενα ένας δασοσκαντζόχοιρος να αρχίζει τέτοιο τρεχαλητό, χωρίς να του έχει κάνει ένεση ο Τζέκος;”, αντέτεινε ο Γεράσιμος χωρίς να πει χικ, για να προσδώσει επιπλέον κύρος στα λεγόμενά του.

-”Γιατί, αποκλείεται; Και τι  αντιοικολογικός ρατσισμός είναι αυτός, τι σημαίνει το ότι μεγάλωσε σε δάσος;”.

-”Τι σημαίνει; Ρώτα τον Winnie the Pooh και τον Γκαρή, τα πιο μαλθακά και αγύμναστα ζώα του πλανήτη”.

-”Ο Τίγρης πηδάει ασταμάτητα και είναι φίλος τους!”.

-“Ο Τίγρης δεν μεγάλωσε στο δάσος, μετακόμισε!!”.

Αναγκάστηκα να επέμβω για να ηρεμήσω τα πνεύματα και γιατί πολύ σύντομα θα μου ξανάφευγαν.

Ρώτησα τον Γεράσιμο αν ήταν σίγουρος για αυτά που μας έλεγε. Έχωσε το πρόσωπό του στις παλάμες του και άρχισε να κλαίει με λυγμούς.

“Όχι μόνο αυτός... κι ο Tails... μεταλλαγμένος, όπως και όλα τα άλλα. Μέρος ενός freak show που στήθηκε με πραγματικά θύματα τους χνουδωτούς μας φίλους. Πήραν έναν αξιοπρεπή Ευρωπαίο σκαντζόχοιρο του γένους Erinaceus, τον βομβάρδισαν με ραδιενέργεια που θα σκότωνε ελέφαντα, τον βάψαν και τον αμολήσαν σαν χαμστεράκι σε κόσμους που ούτε ήξερε, ούτε καταλάβαινε...Πήραν μια αλεπού, σαν να μην τους έφτανε η δεύτερη ουρά της βάλαν αθλητικά, και την έκαναν κομπάρσο ενός σκαντζόχοιρου. Καταλαβαίνετε; Το αρπακτικό...sidekick του θηράματος... μπουυυυχουχουχου!”.

Γυρνώντας από την τουαλέτα τους βρήκα όλους δακρυσμένους και την Αρκούδα σε χειμερία νάρκη. Για να μην αντιληφθούν πως έλειπα και δεν είχα ακούσει τίποτα, πέταξα μια γενικόλογη φράση-πασπαρτού.

“Δεν πειράζει Γεράσιμε, τυχερά είναι αυτά”. Τον σήκωσα και πήγαμε προς την πόρτα χωρίς να πληρώσουμε γιατί τα γκαρσόνια φοβούνταν μην ξυπνήσουν την Αρκούδα. Επέστρεψα κοντά στο παχύδερμο με το παλτό του Χαρίλαου. Την σκέπασα και της κρέμασα ένα ταμπελάκι Do Not Disturb στη μύτη.

“Τα λέμε σε μερικούς μήνες Knuckles”, ψιθύρισα και έσμιξα με τους υπόλοιπους...

the english patient