Ο Dylan είναι ο ταλαντούχος καλλιτεχνικός διευθυντής μιας μικρής εταιρείας με έδρα το Los Angeles. Η Jamie είναι υπεύθυνη ανεύρεσης προσωπικού σε μια μεγάλη εταιρία στη Νέα Υόρκη και την πιέζουν να τον «κλείσει» για το περιοδικό GQ.
Μετά από έντονες πιέσεις δέχεται να περάσει από interview, εκείνη του δείχνει την πόλη και τον βάζει στα πράγματα. Ενώ εκείνος αποδεικνύεται μεγάλη επιτυχία, οι δυο τους γίνονται κολλητοί μέχρι που τους σφηνώνεται στο μυαλό η ιδέα να δοκιμάσουν την τύχη τους και στο κρεββάτι…
Ο σκηνοθέτης Will Gluck δήλωσε ότι πρόθεσή του ήταν να εντοπίσει όλα τα κλισέ των ρομαντικών κομεντί και να τα ανατρέψει. Και για ένα σεβαστό τμήμα της ταινίας φαίνεται να το πετυχαίνει! Με την ευφυέστατη εναρκτήρια σεκάνς μας εμπαίζει, βομβαρδίζοντάς μας με αμέτρητες βασανιστικές κοινοτοπίες του είδους και δείχνει την εξυπνάδα της γραφής του. Το Friends With Benefits γίνεται προς στιγμήν για τα rom coms ό,τι είναι το Scream για τα slashers.
Η συνέχεια είναι εξίσου δυνατή, με την ταινία να εξελίσσεται σε μια κοινωνική κωμωδία με άφθονο γέλιο, καθώς το δίδυμο γνωρίζεται, δένεται με μια φιλία και αποφασίζει να εντάξει στην εξίσωση το σεξ δια αναψυχήν. Με μεγαλύτερη τόλμη από το μέσο εκπρόσωπο του είδους της αλλά με περισσότερη φινέτσα και λούσο από μια στερεοτυπική σεξοκωμωδία, αποδεικνύεται άκρως διασκεδαστική στην παρακολούθηση.
Το δεύτερο μέρος μας προσγειώνει απότομα. Είναι βέβαια ενδιαφέρον να δούμε πώς ακριβώς έγινε η μεταστροφή των συναισθημάτων και πώς ο έρωτας περιέπλεξε τη σχέση τους, πλην όμως ο χειρισμός του θέματος είναι συνηθισμένος και μπανάλ. Με παρεξηγήσεις, πείσματα και πληγωμένους εγωισμούς σε επιβραδυντικές, προβλέψιμες στροφές της πλοκής γίνεται κλαψιάρικο και μαλακό «σαν την καρδιά ενός μαρουλιού».
Ακόμα όμως και αν υποπίπτει στα ίδια τα αμαρτήματα που σατιρίζει, το σύνολο διατηρεί σχεδόν ακέραιη την αξία του. Θέλετε η φρεσκάδα που βγαίνει στο πανί, θέλετε το υπόγειο σχόλιο περί σύγχυσης των ρόλων αρσενικού και θηλυκού, θέλετε η σύγκρουση νοοτροπιών της μητροπολιτικής μεγαλούπολης και του «φιλικού προς την οικογένεια» LA, ποτέ δεν σταματάει να σε μαγνητίζει.
Σε κάθε περίπτωση, το υπερόπλο της ταινίας δεν είναι άλλο από τους πρωταγωνιστές, δυο χαλαρές και γεμάτες αυτοπεποίθηση περσόνες στα χνάρια του Spencer Tracy και της Audrey Hepburn. Με χημεία που εγώ προσωπικά έχω να δω πολύ καιρό, ο Justin Timberlake και η Mila Kunis γίνονται το εκρηκτικό πρότυπο κινηματογραφικού ζευγαριού της νέας εποχής. Όμορφοι αλλά και με προσωπικότητα, χαρισματικοί αλλά και με το χιούμορ της αυτοϋπονόμευσης, ταιριάζουν απόλυτα σαν φίλοι και σαν εραστές και καρφώνουν τα βλέμματα επάνω τους.
Με την προσθήκη εκπληκτικών δευτεραγωνιστών (όπως ο Woody Harrelson και η Patricia Clarkson) και μερικών κωμικών καταστάσεων δεν χρειαζόμαστε τίποτε άλλο.
Μπορεί να μη φέρνει την ανατροπή που προοιωνίζει το πρώτο του μισό, αλλά σε ένα κινηματογραφικό περιβάλλον χλιαρών συνυπάρξεων, άνοστων αστείων και κουραστικών κοινοτοπιών το «Όχι Μόνο Φίλοι» είναι πραγματικά μια απόλαυση.
***
Επαμεινώνδας Γιαννόπουλος
Αυτή η διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου προστατεύεται από κακόβουλη χρήση. Χρειάζεται να ενεργοποιήσετε την Javascript για να τη δείτε.
