Η δεκαεξάχρονη Precious είναι παχύσαρκη, σχεδόν αναλφάβητη και μένει έγκυος για δεύτερη φορά. Το πρόβλημα είναι ότι υπεύθυνος για αυτό είναι ο πατέρας της, που την βιάζει συστηματικά.

Η μάνα της τη βρίζει, τη χτυπάει και την κρατάει «δέσμια» για να εισπράττει τα επιδόματα της πρόνοιας. Μέσα στο κλίμα αυτό της είναι αδύνατον να αποδώσει ως μαθήτρια.

Η διευθύντρια της προτείνει αλλαγή σχολικού περιβάλλοντος και τη συμβουλεύει να γραφτεί σε ένα ειδικό σχολείο για παιδιά με προβλήματα στο σπίτι. Η κοπέλα θα πάρει τη μεγάλη απόφαση. Η ψυχολόγος και η νέα της δασκάλα προσπαθούν να της δείξουν ότι δεν είναι απλά ένα ανθρώπινο σκουπίδι, όπως νιώθει. Θα καταφέρει η Precious να πιστέψει ότι είναι μονάκριβη;

Ο εμπλεκόμενος και στο οσκαρικό “Monster’s Ball” Lee Daniels σκηνοθετεί τη μεταφορά του συνταρακτικού μυθιστορήματος “Push” σε μια ταινία η οποία σάρωσε στο Sundance Festival. Και καθόλου άδικα, γιατί πρόκειται για ένα ανεξάρτητο διαμαντάκι, μια ιστορία αφόρητα ενοχλητική για τον εφησυχασμένο αμερικανό (κι όχι μόνο) πολίτη.

Αισθητικά η ταινία είναι «δίχρωμη», καθώς σκηνές γυρισμένες με τραχύ σχεδόν ντοκιμαντερίστικο ύφος διαδέχονται σκηνές με χρώμα ονειρικό και εξιδανίκευση. Οι μεν αντιπροσωπεύουν τη σκληρή πραγματικότητα που βιώνει η Precious και οι δε τον φανταστικό κόσμο στον οποίο δραπετεύει γιατί της επιτρέπει να «υλοποιήσει» τις μύχιες επιθυμίες της.

Οι μεταβάσεις γίνονται με ένα μοντάζ άλλοτε αρτιστικό κι άλλοτε δημοσιογραφικό. Μπορεί η τεχνική του Daniels να μην είναι υπόδειγμα αρτιότητας, αλλά επιτυγχάνει απόλυτα το σκοπό της.

Σε ένα τέτοιο ψυχολογικό δράμα οι ερμηνείες αποτελούν το επίκεντρο γύρω από το οποίο χτίζεται η αφήγηση και είναι εξαιρετικές. Συγκλονιστική η πρωτοεμφανιζόμενη Gabourey Sidibe. Είναι απίστευτο το πόσο εκφραστικό είναι το πρόσωπό της και πώς με τρεις πνιγμένες συλλαβές, ένα δάκρυ ή μία έκρηξη μπορεί να κάνει να ρεύσουν ποτάμια συγκίνησης.

Υπέροχη και η Mo’Nique σε έναν ιδιαίτερα απαιτητικό ρόλο τον οποίο ενσαρκώνει με φυσικότητα, ώστε να μην υποψιάζεται καθόλου ο θεατής την τεχνική και την επεξεργασία που κρύβεται πίσω από την ερμηνεία της.

Άλλη μια μεγάλη έκπληξη η Mariah Carey, κυριολεκτικά αγνώριστη, να παίζει για πρώτη φορά. Άβαφη, άφτιαχτη, ταλαιπωρημένη, με τελείως διαφορετικό ύφος και τοποθέτηση φωνής, αποδεικνύει επιτέλους ότι μπορεί να λειτουργήσει και ως ηθοποιός.

Το “Precious: Based on the Novel Push by Sapphire” είναι ένα υπέροχο κοινωνικό δράμα με υποδειγματική ανάλυση χαρακτήρων και πλούσιο προβληματισμό. Η ενδοοικογενειακή βία, η ανύπαρκτη κοινωνική πρόνοια, η αμορφωσιά και η γκετοποίηση των αφροαμερικανών και των λατίνων είναι το πλαίσιο.

Το χαζοκούτι και το junk food συμπληρώνουν την εικόνα. Η παχυσαρκία παρουσιάζεται πλέον και στον κινηματογράφο ως σύγχρονη αρρώστια της φτωχολογιάς, ως σύμπτωμα της αποβλάκωσης των μαζών και ως αιτία της κοινωνικής τους περιθωριοποίησης.

Το εκπαιδευτικό πρόγραμμα και η δασκάλα – μέντορας της πρωταγωνίστριας (που έχει και αυτή βιώσει την περιθωριοποίηση και έχει πολεμήσει την παθητικότητα) μάχονται όσα στερούν από τους ανθρώπους το δικαίωμά τους να ονειρεύονται. Με μια αχτίδα αισιοδοξίας στο τέλος, η «Μονάκριβη» μιλάει απροσχημάτιστα και πηγαία στις καρδιές όλων. Ή έστω σε όσες είναι ανοιχτές ...

****