Δεν το κρύβω ότι δεν είμαι ο πιο φανατικός οπαδός της Nintendo.
Φυσικά, τη σέβομαι απεριόριστα για το ρόλο της στην εξέλιξη των videogames και έχω στην κατοχή μου κλασικά "Game & Watch" φορητά τα οποία έχω "λιώσει" στα παιδικά μου χρόνια.
Η εμμονή της στην τελειότητα αποτελεί παράδειγμα για όλους και η δυνατότητά της να καινοτομεί ουσιαστικά είναι αδιαμφισβήτητη.
Απλά με εκνευρίζει η χρόνια εμμονή της με το Mario (ήμαρτον) και η άρνησή της να δώσει μεγαλύτερη ελευθερία στους 3rd party developers αποδεχόμενη ότι το κοινό των gamers θέλει και πιο "ώριμους" τίτλους.
Για την πρώτη "αμαρτία" εξιλεώνεται με τίτλους όπως τα Mario Galaxy και την δεύτερη ομολογώ ότι έχει αρχίσει να την ξεπερνά τα τελευταία χρόνια.
Έως τώρα με ενοχλούσε επίσης απεριόριστα η πεισματική της άρνηση να ακολουθήσει τεχνολογικά τους ανταγωνιστές της. Στην αρχή ήταν τα cartridges και η "σταυροφορία" της κατά της χρήσης των CD (N64).
Στη συνέχεια ήταν ο αποκλεισμός των DVD και του online gaming (GameCube). Τέλος, ήρθε η απάρνηση του core κοινού, στο οποίο βασιζόταν τόσα χρόνια, προς όφελος του casual gamer (Wii).
Από όλες αυτές τις ανόητες κινήσεις τελικά αποδείχθηκε ότι η τελευταία όχι μόνο δεν ήταν καθόλου ανόητη, αλλά οικονομικά και εμπορικά ήταν πολύ σωστή.
Τώρα όμως η Nintendo φαίνεται να κάνει αλλαγή πορείας 180 μοιρών. Πρώτα με το 3DS έδειξε την πρόθεσή της να ασπαστεί την πιο πρόσφατη τάση στη βιομηχανία της ψυχαγωγίας γενικότερα, παρά το αυξημένο κόστος που προϋποθέτει αυτό.
Σε δεύτερη φάση με το Project Cafe φαίνεται να επιβεβαιώνει την αλλαγή στάσης όσον αφορά στον τρόπο με τον οποίο αντιμετωπίζει την τεχνολογία. Αν οι φήμες αποδειχθούν ακριβείς, τότε το "Wii 2" θα βάλει την Nintendo για πρώτη φορά στην πρώτη θέση της τεχνολογικής κούρσας των τριών.
Κατά τη γνώμη μου, η κίνησή αυτή είναι πολύ έξυπνη και απόλυτα υπολογισμένη, όπως ήταν και η κυκλοφορία του Wii, πράγμα που κανένας μας δεν το πίστευε εκείνη την περίοδο.
Βλέπετε, η Sony και η Microsoft παίζουν εδώ και χρόνια μια παρτίδα σκάκι για τις κονσόλες στην οποία μέχρι πριν από μερικά χρόνια η Nintendo ήταν σχεδόν θεατής. Ως τότε ήταν ικανοποιημένη με την κυριαρχία της στην δική της παρτίδα με τη Sony.
Όμως η Nintendo δεν παίζει σκάκι, αλλά "σόγκι". Είναι η ιαπωνική εκδοχή του σκακιού και παρόλο που έχει κοινά στοιχεία με το γνωστό σε εμάς παιχνίδι, ένας από τους βασικούς κανόνες είναι η δυνατότητα του παίκτη να χρησιμοποιήσει τα κομμάτια που αιχμαλωτίζει.
Με το Wii η ιαπωνική εταιρεία αιχμαλώτισε το casual κοινό αφήνοντας τους ανταγωνιστές της να παλεύουν με τα νέα HD format δίσκων, με το στήσιμο online υπηρεσιών για εκατομμύρια παίκτες, με ανεμιστηράκια και προβλήματα υπερθέρμανσης και με ένα δυσβάσταχτο κόστος παραγωγής και λειτουργίας.
Οι casual gamers αποδείχθηκαν μια αγορά με πολύ περισσότερο βάθος από το αναμενόμενο, πράγμα που δικαίωσε την επιλογή της Nintendo με το Wii. Οι Microsoft και Sony έσπευσαν να μπουν και εκείνες στο παιχνίδι, με την πρώτη να κερδίζει περισσότερο.
Ωστόσο, οι ρόλοι πλέον έχουν αντιστραφεί. Και αντί η Nintendo να κάνει "μισή δουλειά" επιχειρώντας να προσδώσει core χαρακτήρα σε μια casual κονσόλα, όπως ανάγκασε τους ανταγωνιστές της να κάνουν το ανάποδο, παίρνει το κομμάτι της casual αγοράς που αιχμαλώτισε και το βάζει στο νέο γύρο.
Που ξεκινά η ίδια, με δικούς της όρους. Αν καταφέρει να διατηρήσει πλήρη συμβατότητα με τους τίτλους του Wii θα έχει κάνει αυτό που δεν κατάφερε η Sony με το PS3. Να εκμεταλλευτεί την επιτυχία της προηγούμενης γενιάς για να στηρίξει την επόμενη.
Όπως και να έχει, όμως, η Nintendo κατανοεί ότι δεν μπορεί να βασιστεί στο casual κοινό και μόνο για να προχωρήσει στο μέλλον. Οι casual gamers πήραν το Wii, όσοι ασχολούνται μία στο τόσο με το αγαπημένο τους παιχνιδάκι δεν χρειάζονται νέα κονσόλα και πολλοί εξ αυτών δεν θα αγοράσουν καν άλλους τίτλους.
Ακόμα περισσότεροι έχουν στραφεί στη νέα μόδα που λέγεται smartphone gaming. Άρα τι μένει; Το core κοινό και εκείνο το μέρος των casual gamers που γλυκάθηκαν και θέλουν κάτι παραπάνω. Η επίθεση της Nintendo είναι, λοιπόν, διπλή.
Από τη μία προσφέρει 3D στα φορητά, εκμεταλλευόμενη τη νέα μόδα η οποία θα χρειαστεί χρόνος για να περάσει στα smartphones και από την άλλη εξαπολύει το δικό της τεχνολογικό "τέρας" επιχειρώντας να ξανακερδίσει το πιστό της κοινό, χωρίς να εγκαταλείψει τους casuals.
Εντωμεταξύ, Microsoft και Sony είναι απασχολημένες παίζοντας με Kinect και Move, Xbox LIVE και PSN. Οι επενδύσεις αυτές και οι πονοκέφαλοι που έφεραν κυρίως στη Sony δεν θα τους επιτρέψουν να απαντήσουν εγκαίρως στο Project Café.
"Tsumi", λοιπόν. Ή, αν προτιμάτε το δυτικό αντίστοιχο, ρουά ματ.
Νίκος Παπακωνσταντίνου
Αυτή η διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου προστατεύεται από κακόβουλη χρήση. Χρειάζεται να ενεργοποιήσετε την Javascript για να τη δείτε.
