Η Ε3, η μεγαλύτερη ετήσια έκθεση ηλεκτρονικής ψυχαγωγίας στον κόσμο, έχει αλλάξει αρκετά στην πολυετή της πορεία. Κατηγορήθηκε ως εμποροπανήγυρη-στριπτιτζάδικο για nerds, άλλαξε, "σοβάρεψε" αλλά μετά εξευτελίστηκε ξανά.
Δυστυχώς, η φετινή λυπηρή εικόνα δεν είχε καν το ελαφρυντικό της παλιάς, καλής Ε3 που έμοιαζε με λούνα παρκ για gamers με συνοδεία από αιθέριες υπάρξεις ντυμένες με κοστούμια από Videogames.
Τουλάχιστον τότε υπήρχε hype, υπήρχε ενθουσιασμός, υπήρχε ένα όμορφο περιτύλιγμα το οποίο γοήτευε τους gamers και προκαλούσε τους ειδικούς του χώρου να το ανοίξουν για να διαπιστώσουν τι κρύβεται από κάτω.
Φέτος, το περιτύλιγμα ήταν τόσο διαφανές και άκομψο και το περιεχόμενο τόσο απογοητευτικό, ώστε η όλη εκδήλωση να μοιάζει με αγγαρεία που ανυπομονούσαν όλοι να τελειώσει.
Ακόμα και ζωντανοί θρύλοι, όπως ο Miyamoto ή νεότεροι δημιουργοί, όπως ο Cliffy B της Epic. Και γιατί όλα αυτά; Μήπως λόγω της πανταχού παρούσας οικονομικής κρίσης; Προσωπικά δεν πιστεύω ότι αυτή είναι η αιτία.
Αν μη τι άλλο, η επιχειρηματική λογική υπαγορεύει ότι σε τέτοιες συνθήκες η Ε3 θα έπρεπε να είναι πιο λαμπερή και εντυπωσιακή από ποτέ. Ο κόσμος παίζει παιχνίδια για να ξεχνά τα προβλήματά του και αν η βιομηχανία των Videogames γίνει και αυτή μίζερη, τότε το αποτέλεσμα μόνο αρνητικό μπορεί να είναι.
Η απογοητευτική εικόνα της Ε3 φαίνεται ότι παραπέμπει σε μια ευρύτερη αλλαγή πλεύσης για δύο από τις τρεις μεγάλες εταιρείες, τις Sony και Microsoft.
Στην πραγματικότητα, το αργοκίνητο άρμα της βιομηχανίας κατάφερε επιτέλους να στρίψει, μετά από τέσσερα ολόκληρα χρόνια, ακολουθώντας την πρωτοπόρο Nintendo στην πορεία προς τη Γη της Επαγγελίας που λέγεται casual gaming.
Ωστόσο η Nintendo φέτος φαίνεται να συνειδητοποίησε αυτό που το core κοινό των gamers φωνάζει εδώ και καιρό: φτάνει πια με το casual gaming, ανοίξατε τους "νέους ορίζοντες", ήρθε η ώρα να γυρίσετε πίσω για να μη χάσετε τους παλιούς.
Όχι ότι η Nintendo φάνηκε να αλλάζει ριζικά τη στρατηγική που ξεκίνησε με το Wii, αλλά με το 3DS έδειξε ότι δεν επιθυμεί να παραμένει ο τεχνολογικός ουραγός της βιομηχανίας και με τη γκάμα των ανακοινώσεών της ότι επιχειρεί, έστω και καθυστερημένα, να ισορροπήσει λίγο τα πράγματα.
Ίσως έχει αρχίσει να συνειδητοποιεί ότι τα έως τώρα εντυπωσιακά νούμερα, τα οποία φρόντιζε να διατυμπανίζει με κάθε ευκαιρία, δεν είναι δυνατόν να διατηρηθούν, πόσο μάλλον να αυξηθούν, μόνο από την αγορά των casual.
Αυτό δε φαίνεται να το αντιλαμβάνονται η Microsoft και η Sony. Κάποια "λαμπρά" μυαλά του μάρκετινγκ πιστεύουν ότι υπάρχουν εκεί έξω 6 δις υποψήφιων gamers που περιμένουν με αγωνία τις τεχνολογικά ανώτερες προτάσεις τους είτε για να αποκτήσουν την κονσόλα των ονείρων τους, είτε για να πετάξουν το Wii στο πυρ το εξώτερο.
Στην πραγματικότητα, ο casual gamer, ειδικά εν μέσω κρίσης ούτε στον ύπνο του δεν αγοράζει δεύτερη κονσόλα. Και ο υποψήφιος gamer δεν πρόκειται να επενδύσει τα χρήματα που του ζητά η Sony και η Microsoft για Move, Kinect ή ό,τι άλλο αποφασίσουν να βαφτίσουν ως το μέλλον του gaming.
Είναι σαν να αποφασίσει σήμερα μια μεγάλη εταιρεία αθλητικών ειδών τένις να αλλάξει όλη της τη γκάμα, στρεφόμενη ξαφνικά προς τον περιστασιακό, αρχάριο παίκτη που θέλει απλά να ξεδίνει μια στο τόσο.
Αυτός ο άνθρωπος δεν πρόκειται να αγοράσει πάνω από μία ρακέτα και ένα ζευγάρι αθλητικά, γιατί δεν παίζει καθημερινά και δεν χρειάζεται παραπάνω. Και όταν η πλειοψηφία αυτών των ατόμων καλύψει τις ανάγκες της, τότε η αγορά αυτή έχει κλείσει οριστικά.
Πιθανών οι εταιρίες να ελπίζουν ότι ένα μέρος αυτής της αγοράς θα μετατραπεί σε core κοινό. Μόνο που αν γίνει αυτό θα πρέπει να υπάρχει core κοινό. Αν το εγκαταλείψουν, τότε θα βρουν την πόρτα κλειστή όταν γυρίσουν.
Διατηρώ κάποιες επιφυλάξεις ως προς το Kinect. Αυτό όντως έχει προϋποθέσεις για να γίνει κάτι παραπάνω από φθηνό κόλπο, αλλά μόνο αν η Microsoft επενδύσει χρόνο και χρήμα σε αυτό και δεν το αφήσει απλά στην τύχη του ως εντυπωσιακό gadget.
Αυτό που ανακοινωνόταν ως "άνοιγμα" της αγοράς προς το casual gaming κατάντησε στροφή μακριά από το core κοινό των gamers, αυτό που αποτελεί τη βάση της βιομηχανίας, αυτό που θα την εγκαταλείψει τελευταίο εν μέσω κρίσης και δυσχερειών.
Αν έστω και για ένα λεπτό, τα στελέχη των μεγάλων εταιρειών πιστέψουν ότι η λύση για την κρίση είναι να στρέψουν όλη τους την προσοχή προς το casual gaming και να πετούν απλώς κόκαλα στο πραγματικό τους κοινό, τότε θα καταλήξουν με μια πολύ χειρότερη κρίση από αυτή που φοβούνται.
Ας ελπίσουμε ότι η φετινή Ε3 ήταν απλά ένα στιγμιαίο στραβοπάτημα.
Νίκος Παπακωνσταντίνου
Αυτή η διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου προστατεύεται από κακόβουλη χρήση. Χρειάζεται να ενεργοποιήσετε την Javascript για να τη δείτε.
