The Next Level: Θεωρίες Συνωμοσίας και Αντικειμενικότητας
Είναι αλήθεια. Μόνο εσύ γνωρίζεις τι συμβαίνει, αγαπητέ φίλε (ή φίλη) και όλοι οι υπόλοιποι είναι υπνωτισμένοι από το μάρκετινγκ, είναι ανίδεοι ή είναι φανατικοί οπαδοί της αντίπαλης κονσόλας/εταιρίας ανάπτυξης/κατηγορίας παιχνιδιών κ.ο.κ.
Όσο για τους κριτικούς… ΧΑ! Είναι όλοι πουλημένοι εκτός από τον Mr. Bean που κριτικάρει πίνακες με μοναδική ευστοχία και τον κ. Τάδε που γράφει για το Official *My Console* Magazine.
Δεν πρέπει να σε απασχολεί αν η πλειοψηφία του Ειδικού Τύπου και των κριτικών έχει αντίθετη άποψη. Είναι όλα ψέματα! Το ξέρεις, βαθιά μέσα σου, ότι μόνο εσύ έχεις δίκιο.
Το καθήκον σου λοιπόν, ως πεφωτισμένου gamer, είναι να ανοίξεις πάραυτα ένα forum ή, καλύτερα, ένα blog που είναι της μόδας και τα γραφόμενά σου θα ξεχωρίζουν από τα σχόλια της "πλέμπας". Μόνο έτσι θα διαφωτίσεις τις μάζες από πρωτόγονα Ορκ που θεωρούν εαυτόν "γνώστες".
Πως είπες; Είναι δύσκολο αυτό; Και πως θα ξυπνήσεις τότε όλους αυτούς που περιμένουν από εσένα να τους δείξεις το δρόμο; Α μάλιστα, κατάλαβα. Θα βρεις ένα site που σου αρέσει ή, έστω, που έτυχε να βρεθεί μπροστά σου και θα στηλιτεύσεις με τα καυστικά και εύστοχα σχόλιά σου όλους τους αστοιχείωτους.
Μόνο που θα μου επιτρέψεις να διαφωνήσω. Σας παραπέμπω σχετικά στο Editorial της προηγούμενης εβδομάδας. Τα κριτήρια που καθορίζουν την εγκυρότητα, τη βαρύτητα, την αυθεντία, το authority αν θέλετε, ενός κριτικού είναι σε πολύ μεγάλο βαθμό υποκειμενικά.
Γιατί; Επειδή δεν υπάρχει κάποια ειδική Σχολή Κριτικής Videogames αλλά, ακόμα και αν υπήρχε, η ίδια η ουσία της ύπαρξής της θα ήταν τουλάχιστον αμφισβητούμενη, όπως συμβαίνει με άλλες ακαδημαϊκές σχολές κριτικής.
Επίσης, είναι δεδομένο ότι οποιοσδήποτε θα μπορούσε να γράψει την άποψή του για ένα Videogame, εφόσον όλοι οι υγιείς πνευματικά άνθρωποι έχουν άποψη. Ωστόσο, η άποψη δε συνιστά κριτική.
Είναι εξίσου δεδομένο ότι σχεδόν οποιοσδήποτε μπορεί να γράψει μια έκθεση ιδεών, αλλά αυτό δεν τον καθιστά συγγραφέα. Η κριτική πρέπει να ακολουθεί ορισμένους κανόνες και να πληροί κάποιες προϋποθέσεις.
Η άποψη του καθενός είναι εξ' ορισμού υποκειμενική και πολύ πιο ελεύθερη από την κριτική. Για την ακρίβεια ο κριτικός οφείλει να αποστασιοποιείται όσο το δυνατόν περισσότερο από την προσωπική του άποψη, έτσι ώστε να είναι όσο πιο αντικειμενικός γίνεται.
Αυτό που φαίνεται να αγνοούν πολλοί είναι ότι ακόμα και η διατύπωση μιας άποψης, διέπεται από κανόνες. Ο κυριότερος εξ' αυτών είναι ότι η άποψη είναι καταρχάς προσωπική και δεν αποτελεί συμπαντικό νόμο.
Άρα, διατυπώσεις του είδους: "το Χ Videogame είναι σαχλαμάρα, απορώ τι του βρίσκουν όλοι" όχι απλά δεν αποτελούν κριτική, αλλά ούτε καν άποψη. Άποψη θα μπορούσε να χαρακτηριστεί η διατύπωση; ""το Χ Videogame δεν μου αρέσει, δεν μπορώ να το καταλάβω".
Για παράδειγμα, εμένα ως gamer δεν μου αρέσουν τα platform games. Όσο καλά και να είναι, απλά δεν μου αρέσουν τόσο όσο ένα καλό RPG ή strategy game. Εάν δεν με ενδιέφερε να μαθαίνω γενικά τα πάντα γύρω από τα Videogames δεν θα είχα ασχοληθεί καν με το είδος.
Ωστόσο δε θα μπορούσα ποτέ να ισχυριστώ ότι το Super Mario 64 είναι βαρετό ή "σαχλαμάρα" επειδή εμένα δεν μου αρέσει. Μην σπεύσετε να διαμαρτυρηθείτε ότι "άλλο το Mario", γιατί το ίδιο ισχύει για οποιονδήποτε τίτλο έχει αφήσει εποχή, ακόμα και αν δεν σας αρέσει.
Την επόμενη φορά που θα διαφωνήσετε με έναν κριτικό ή ακόμα και με έναν φίλο σας, μπείτε στον κόπο να σκεφθείτε γιατί το Videogame που εκείνος εκθειάζει εσάς σας φαίνεται "σαχλαμάρα". Προτού αρχίσετε να θεωρητικολογείτε περί "ξεπουλήματος", hype, μάρκετινγκ ή, έστω, λάθους.
Μήπως δεν σας αρέσει το είδος; Μήπως δεν χωνεύετε την κονσόλα ή την εκάστοτε πλατφόρμα; Μήπως δεν σας ταιριάζει το στυλ του συγκεκριμένου τίτλου ή δημιουργού; Μήπως απλά δεν θέλετε να συμβαδίζετε με τους πολλούς;
Τίποτα από αυτά δε σημαίνει ότι όποιος διαφωνεί (κόσμια πάντα) με εσάς είναι "άσχετος" ή έχει κάποια κρυφά συμφέροντα.
Οι απόψεις των gamers, η ευσυνείδητη κριτική και η έντιμη προσπάθεια των δημιουργών είναι όλα απαραίτητα συστατικά για να προχωρήσει σωστά η βιομηχανία των Videogames. Ας κάνει ο καθένας μας, λοιπόν, αυτό που του αναλογεί.
Νίκος Παπακωνσταντίνου
Αυτή η διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου προστατεύεται από κακόβουλη χρήση. Χρειάζεται να ενεργοποιήσετε την Javascript για να τη δείτε.
Πολύ θα ήθελα να δω τι διάβασες και έκανε ΜΠΑΜ η ανάγκη σου να γράψεις ότι έγραψες, τα 'χες καιρό μαζεμένα μου φαίνεται :p