The Next Level: Μάρκετινγκ: Μήπως τελικά το δημιούργησαν οι εξωγήινοι;
Μια φορά και έναν καιρό, σε ένα γαλαξία πολύ, πολύ κοντά, λίγα χρόνια μπροστά στο μέλλον οι εξωγήινοι εισέβαλλαν – ΠΑΛΙ- στη Γη…
Μόνο που αυτή τη φορά οι μάχες δεν ήταν ούτε σε πραγματικό χρόνο, ούτε τα εξωγήινα σκάφη στήνονταν οριζοντίως ή καθέτως για να τα εξαϋλώσει το μοναδικό, πρωτότυπο, τελευταίας τεχνολογίας σκάφος του ήρωα, που άλλο δεν υπάρχει (εκτός από 3 καβάτζες – just in case).
Δεν υπήρχαν στρατιές εξωγήινων που εμφανίζονταν γρυλλίζοντας "τζα" από τις ατελείωτες γωνίες ατελείωτων διαδρόμων σε προοπτική πρώτου προσώπου, περιμένοντας το αναπόφευκτο βλήμα του υπέρ-όπλου του ήρωα να τους στείλει σε όποια μεταθανάτια ζωή έχουν οι ψηφιακοί εχθροί.
Αντίθετα, οι μάχες διεξάγονταν σε turn-based mode, σειρά-σειρά, με τον κάθε γενναίο στρατιώτη και βδελυρό, γλοιώδη εξωγήινο να κινείται ανάλογα με το στατιστικό της ταχύτητάς του.
"Βαρετό" θα σκεφθούν μερικοί. Σήμερα τα περισσότερα παιχνίδια βασίζονται στην άμεση, γρήγορη δράση και στα αντανακλαστικά του παίκτη, έτσι ώστε τα 3D γραφικά να μπορούν να αναδειχτούν καλύτερα. Ενίοτε και να υπερκαλύπτουν τις ελλείψεις του gameplay.
Κι όμως, το UFO: Enemy Unknown1 θεωρείται από πολλούς ως ένας από τους καλύτερους τίτλους όλων των εποχών για το PC. Και γιατί όχι; Το… turn-based gameplay δεν εμπόδισε το σκάκι να επιβιώσει επί αιώνες, γιατί να εμποδίσει ένα videogame να διαπρέψει;
Οι μάχες μπορεί να ήταν turn-based, αλλά κάθε βήμα γινόταν αγωνιώδες καθώς μπορούσε να οδηγήσει σε ενέδρα η οποία, ειδικά στην αρχή, είχε συχνά μοιραίες συνέπειες αν ο παίκτης δεν φρόντιζε να τοποθετήσει σωστά τους στρατιώτες του.
Η RPG πλευρά του τίτλου, με κάθε στρατιώτη να έχει τα δικά του στατιστικά, εξοπλισμό και εμπειρία και η διαχείριση έρευνας και οικονομίας της οργάνωσης X-COM από τον παίκτη, εμπλούτιζαν ιδιαίτερα την εμπειρία.
Ο παίκτης ξεκινούσε με βασικό εξοπλισμό και μια μικρή ομάδα για να εξερευνήσει τα συντρίμμια ιπτάμενων δίσκων που καταρρίφθηκαν ώστε να εξοντώσει τυχόν επιζώντες και να ερευνήσει βιολογικά και τεχνολογικά ευρήματα.
Στη συνέχεια, αναλάμβανε να αναχαιτίζει τις, ολοένα και δριμύτερες, επιθέσεις εξωγήινων σε πόλεις, με τελικό σκοπό την απώθηση της εισβολής.
Στο τέλος, χάρη στο σωστό συνδυασμό τακτικής στη μάχη και διαχείρισης έμψυχων και υλικών πόρων, η άπειρη ομαδούλα στρατιωτών είχε μετατραπεί σε έμπειρη και πάνοπλη επίλεκτη ομάδα, έτοιμη να αντιμετωπίσει τους ισχυρότερους εξωγήινους.
Η συνέχεια, X-COM: Terror from the Deep, ήταν εξίσου καλή και συνδύαζε τα παραπάνω με στοιχεία της μυθολογίας του Lovecraft, όπου οι εξωγήινοι είχαν ως σκοπό να ξυπνήσουν τον ακατανόμαστο τρόμο στο βυθό του ωκεανού.
Από κει και πέρα η σειρά πήρε τον κατήφορο, σε ποιότητα και πωλήσεις: οι πειραματισμοί με real-time μάχες, μάχες με διαστημόπλοια και η ανάπτυξη ενός… third-person shooter από άλλη εταιρία μετά την πώληση των δικαιωμάτων διέσυραν το όνομα X-COM.
Και τώρα έρχεται η 2K να ανασύρει το X-COM από την αφάνεια που είχε πέσει, για να το αναστήσει ως first-person shooter αυτή τη φορά. Γιατί;
Δεν έφθαναν ένας μέτριος και δύο παταγωδώς αποτυχημένοι τίτλοι για να αποδείξουν ότι η σειρά ήταν μια χαρά ως είχε και δε χρειαζόταν τέτοιου τύπου "ανανεώσεις"; Δε μιλάω καν με ποιοτικούς όρους: ακόμα και εμπορικά το X-COM βούλιαξε από το τρίτο μέρος και μετά.
Δεν υπάρχουν ήδη τόσα FPS με εξωγήινους στην αγορά, μεταξύ των οποίων τίτλοι-υπερπαραγωγές όπως το Halo και το Crysis; Πιστεύει ειλικρινά κάποιος μαρκετίστας ότι το όνομα X-COM κολλημένο σε έναν τυπικό τίτλο FPS θα προσφέρει κάτι, έστω και εισπρακτικά;
Μακάρι να διαψευστώ, αλλά αυτή η τακτική σπανίως κρύβει κάτι περισσότερο από μια πρόθεση για "αρπαχτή", η οποία μάλιστα είναι καταδικασμένη εξαρχής σε αποτυχία.
Κακά τα ψέματα, αν πάρεις ένα σηματάκι Ferrari και το κολλήσεις σε ένα πατίνι, απλά έχεις ένα πατίνι με φανταχτερό σήμα και δεν ξεγελάς κανέναν. Αυτό δεν αποτελεί μάρκετινγκ και μόνο άτομα εκτός γήινης πραγματικότητας θα πίστευαν ότι κάτι τέτοιο μπορεί να πετύχει.
Το μόνο κρίμα είναι ότι ονόματα όπως το X-COM, που είναι άγνωστα στις νέες γενιές gamers, συνδέονται έτσι με κακούς τίτλους. Σαν άθλια remake κλασικών ταινιών...
1: Ή X-COM: Enemy Unknown ή X-COM: UFO Defense, ανάλογα με τη χώρα και την έκδοση.
Νίκος Παπακωνσταντίνου
Αυτή η διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου προστατεύεται από κακόβουλη χρήση. Χρειάζεται να ενεργοποιήσετε την Javascript για να τη δείτε.