Το Call Of Duty: Black Ops φτάνει σε μέρη και όχι μόνο. Ετοιμάζεται να αποβιβαστεί και στα νησιά της Ιαπωνίας.
Με τον ίδιο απείραχτο τίτλο, όχι όμως με το ίδιο απείραχτο περιεχόμενο. Κάποιες σκηνές βασανιστηρίων έχουν υποστεί αλλαγές, ενώ η βία έχει κατά τόπους περιοριστεί.
Δίκαιο θα πει κάποιος. Αφού υποφέρουμε εμείς τα ίδια, γιατί όχι και εκείνοι; Συν τοις άλλοις ο publisher του τίτλου για την ιαπωνική αγορά είναι η ... Square Enix.
Διαβάστε όμως και αυτό. Για Windows κυκλοφορεί μία έκδοση η οποία είναι μεταγλωττισμένη. Στις κονσόλες θα διατίθενται δύο διαφορετικές εκδόσεις. Η μία είναι μεταγλωττισμένη και η άλλη με υπότιτλους και τους πρωτότυπους διαλόγους. Τι σημαίνει αυτό; Ότι υπάρχει περιθώριο ΕΠΙΛΟΓΗΣ. Το ίδιο περιθώριο που συνήθως δεν έχουμε στα μέρη μας.
Υπάρχει μια ακόμη διαφορά. Στα zombie modes του Call Of Duty: Black Ops εμφανίζονται σημαίες της ναζιστικής Γερμανίας, σημαίες με τη γνώριμη σβάστικα. Αυτές λείπουν από τις μεταγλωττισμένες εκδόσεις, παραμένουν όμως στις υποτιτλισμένες.
Γίνεται λοιπόν ένα σαφής διαχωρισμός με τη λογική ότι υπάρχουν εκείνοι που προτιμούν το πρωτότυπο και τον υπότιτλο κι εκείνοι που έχουν άλλες ευαισθησίες και κανένα ενδιαφέρον για τους πρωτότυπους διαλόγους. Δυστυχώς αυτό που δεν αλλάζει είναι οι ευρύτερες αλλαγές που αναφέρθηκαν στην αρχή.
Η τακτική αυτή, αν και όχι ιδανική στην εφαρμογή της (αν θέλει τελικά κάποιος την πραγματικά πρωτότυπη και απείραχτη έκδοση θα πρέπει να κάνει import), είναι μια εξαιρετικά ενδιαφέρουσα ιδέα. Αν μη τι άλλο ο publisher δείχνει ότι προσπαθεί να ικανοποιήσει διάφορες προσεγγίσεις και γούστα. Αυτό τουλάχιστον είναι το καλό της όλης υπόθεσης.
Το περίεργο είναι η υπόθεση με τη σβάστικα. Η εμφάνισή της επί γερμανικού εδάφους επιφέρει πρόστιμο, η αντιμετώπισή της στην Πολωνία δεν είναι ιδιαίτερα καλύτερη (αν και, προφανώς, οι δύο χώρες προτιμούν να την ξεχάσουν για διαφορετικούς λόγους) και οποιοσδήποτε μπορεί να συμπεράνει πως η Ιαπωνία δεν θέλει να θυμίζει σε κανέναν ότι ανήκε στις δυνάμεις του Άξονα.
Από την άλλη μάλλον δεν θέλει να θυμάται και το τι σήμαινε για τη χώρα η τελική έκβαση του πολέμου. Η παρόρμηση είναι να κατανοήσουμε την ευαισθησία αυτή. Άλλωστε και στην Ελλάδα, όταν βλέπουμε σβάστικα, τον πόλεμο θυμόμαστε.
Σε αντίθεση όμως με τους Ιάπωνες αλλά και με αρκετούς άλλους, πάνε αιώνες από τότε που χρησιμοποιήσαμε η ίδιοι τη σβάστικα ή το τετρασκέλιον ή το τετράγραμμον.
Στη Φινλανδία όμως ακόμη χρησιμοποιείται από την αεροπορία αφού για χρόνια είναι σημάδι καλής τύχης, ένα ακόμη γούρι για τους πιλότους. Για πολύ περισσότερο καιρό αποτελεί γούρι για τους Ινδούς.
Στην Κορέα χρησιμοποιείται σε χάρτες ως σύμβολο για θρησκευτικούς ναούς. Το ίδιο συμβαίνει και στην Ιαπωνία με την ιδιαιτερότητα ότι αναφέρεται, πιο συγκεκριμένα, σε βουδιστικούς ναούς. Τα παραδείγματα είναι πολλά.
Ως σύμβολο η σβάστικα χρησιμοποιείται σε πολλά μέρη του κόσμου ως σημάδι καλών, ως σημάδι τύχης. Με τη διαφορά ότι στην Ιαπωνία χρησιμοποιείται ακόμη (με ανάποδη φορά και ονομάζεται manji).
Προφανώς αυτό δεν είναι αρκετό για να διαγράψει τη σημασία που πήρε το σύμβολο αυτό, στα μάτια μεγάλης μερίδας του κόσμου, για τον τρόπο με τον οποίο χρησιμοποιήθηκε για δέκα περίπου χρόνια από μια συγκεκριμένη χώρα.
Εκεί που το Call Of Duty: Black Ops είχε σβάστικες, τη θέση τους παίρνει ο σιδερένιος σταυρός. Ως σύμβολο είναι πιο πρόσφατο (χρησιμοποιείται από το 19ο αιώνα) και...είναι συνδεδεμένο από τότε μέχρι σήμερα με τον στρατό, άρα και με την ευρύτερη έννοια του πολέμου.
Και κάπως έτσι ένα παμπάλαιο σύμβολο καλής τύχης καταλήγει να προσβάλλει περισσότερο από ένα παραδοσιακά στρατιωτικό σύμβολο. Και ύστερα περιμένουμε καλά και γρήγορα ports...
Μάνος Βέζος
Η απάντηση στην ερώτησή σου είναι αρκετά περίπλοκη, όμως προς το παρόν θα αρκεστώ στο ότι ο χριστιανισμός σαν θρησκεία είναι αρκετά δυνατή και η επιρροή της αντίστοιχα στη συνείδηση είναι αναπόφευκτη. Εμείς στις χριστιανικές χωρες και δη στην Ελλάδα "πολιορκούμαστε" καθημερινά με το σταυρό, στην εκκλησία, στα βιβλία, στο σχολείο, στα νεκροταφεία, παντού. Η σημασία του στη κοινή συνείδηση είναι ανυπέρβλητη. Αλλά γενικά η επιχείρηση της εκκλησίας είναι αρκετά δυνατή ακόμα έτσι ώστε να μην επιτρέπει πολλές-πολλές "παρερμηνείες" τέτοιου είδους.
Παρ' όλα αυτά είναι και θέμα ατομικό. Αν εγώ σκεφτώ λίγο διαφορετικά και δω τι σφαγές έχουν γίνει για χάρη του σταυρού και κολλήσω εκεί, στα μάτια μου ίσως να αποκτήσει άλλο νόημα. Παράλληλα, ένας ναζιστής βλέπει τη σβάστικα και γουστάρει.
Αν και δεν ξέρω κατά πόσο μπορώ να ακολουθήσω τη λογική σου...Είναι απολύτως σωστή αλλά σκέφτομαι τι γίνεται και με το σύμβολο του Σταυρού...Ναι,οκ,δεν υπάρχει τίποτα μεγαλύτερο από τη θρησκευτική του έννοια,αλλά κατά καιρούς έχει χρησιμοποιηθεί σε μεγάλα γεγονότα και γίνονται πολλά γεγονότα στο "όνομά" του και σε αυτό που αντιπροσωπεύει....
Αυτό,ας πούμε,γιατί δεν αλλάζει ποτέ?
Αλλά ναι, υποθετικά και θεωρητικά μιλώντας πάντα, αν μία οργάνωση, π.χ, χρησιμοποιήσει τη σβάστικα και αφήσει στην ιστορία μεγαλύτερο αποτύπωμα απ' ότι άφησε ποτέ ο Χίτλερ, τότε στα βάθη των αιώνων η αρνητική ερμηνεία του συμβόλου θα αποτελεί κάτι το ιστορικά πεπερασμένο, όπως ιστορικά πεπερασμένη σήμερα είναι και η θετική σημασία της σβάστικας.
Αλλά επειδή κάτι τέτοιο είναι, για λόγους που εξηγήσαμε προηγουμένως, ανέφικτο, δεν υπάρχει καν λόγος συζήτησης.
Αλλά γενικά δε καταλαβαίνω ποια η αντίρρηση. Η σβάστικα για χιλιετίες ήταν σύμβολο καλοτυχίας και μέσα σε λίγα χρόνια κατάφεραν και την έκαναν κάτι το καταδικαστέο. Ιστορικά αποδεδειγμένα.
Υποθέτω δε κατάλαβες τη φράση "ο κόσμος αποφασίζει τι νόημα έχει το κάθε σύμβολο".
Τα σύμβολα δεν υπάρχουν καθ' εαυτού, ο άνθρωπος τα δημιούργησε και συνεπώς ο άνθρωπος τους έδωσε νόημα. Οι ιστορικές/θρησκευτικές/μυθολογικές συγκυρίες και συνήθειες διαμορφώνουν ακριβώς αυτά τα νοήματα. Αν ένα σύμβολο συνδεθεί με ένα συγκεκριμένο γεγονός, και αν αυτό το γεγονός έχει την απαιτούμενη βαρύτητα, τότε το νόημα του συμβόλου αλλάζει. Αυτό δεν σημαίνει όμως πως μπορεί να συμβαίνει συνεχώς. Ο αγκυλωτός σταυρός κατά τη γνώμη μου είναι για πάντα καταδικασμένος πλέον να δηλώνει γενοκτονία και θηριωδία.
Αν ο Χίτλερ και το κίνημά του δεν κατάφερναν να κυβερνήσουν τη Γερμανία εξ' αρχής, τότε η σβάστικα μάλλον θα περέμενε σύμβολο καλοτυχίας.
Μην αντιδράς τόσο έντονα, απόψεις εκφέρουμε.
Υ.Γ: Απ' ότι διαβάζω, η σβάστικα είχε ήδη αρχίσει να χρησιμοποιείται σαν γερμανικό εθνικιστικό σύμβολο λίγες δεκαετίες πιο πριν από τον Β' ΠΠ. Όμως το γεγονός παραμένει, απέκτησε τη σημερινή της φήμη κυρίως λόγω του Αδόλφου Χίτλερ.
Όλοι ξέρουμε τη σβάστικα. Εγώ όμως δεν ήξερα καν πως ο σταυρός είναι στρατιωτικό σύμβολο.