Η δεύτερη χρονιά μου στην Κολονία με βοήθησε να παρατηρήσω κάποια πράγματα που την πρώτη μάλλον περνούν απαρατήρητα.
Η GamesCom είναι η μεγαλύτερη έκθεση για Videogames σε παγκόσμια κλίμακα. Καμία άλλη δεν τραβάει τόσο κόσμο. Η E3 βέβαια δεν είναι το ίδιο ανοιχτή στο κοινό αλλά και το Tokyo Game Show θέλει άλλους εκατό χιλιάδες επισκέπτες για να φτάσει στα επίπεδα της ευρωπαϊκής έκθεσης.
Παρόλα αυτά, οι Γερμανοί αντιλαμβάνονται την έκθεση ως κάτι δικό τους. Είναι στολισμένη με δικές του συνήθειες και ιδιαιτερότητες, μερικές φορές και με εισαγόμενες συνήθειες.
Παράδειγμα 1
Μέσα στον τεράστιο εκθεσιακό χώρο του Kolnmesse υπήρχαν πωλητές... μπίρας. Ένα βαρελάκι στην πλάτη και θήκη με πλαστικά ποτήρια στη ζώνη ήταν τα εργαλεία τους, να πουλάνε σχεδόν μισόλιτρα μπίρας ο στόχος τους.
Ακόμη και αυτοί οι άνθρωποι κουράζονται βέβαια σε έναν χώρο από τον οποίο περνούν 250.000 άνθρωποι. Εξού και ο εικονιζόμενος γέρνει το βαρέλι πάνω σε ένα κάδο απορριμμάτων για να ελαφρώσει λίγο τη μέση του.
Παράδειγμα 2
Γαργαλιστικά κοντά στη... Nintendo, στον υπαίθριο χώρο της έκθεσης η μπίρα βρισκόταν σε ακόμη μεγαλύτερες ποσότητες. Αλλά αυτή τη φορά συνοδευόταν από ένα τεράστιο ταψί με λουκάνικα το οποίο αιωρείτο πάνω από γενναίες ποσότητες κάρβουνου. Είναι απορίας άξιο πώς σερβίρεται ένα λουκάνικο σε τόσο μικρό ψωμάκι. Δεν υπάρχει τρόπος να μην προεξέχει από παντού το αγαπημένο snack των Γερμανών (για πρωινό, μεσημεριανό και βραδινό) από το ψωμί που δίνουν για συνοδεία.
Παράδειγμα 3
Και τώρα τα εισαγόμενα. Δεν γίνεται gaming έκθεση χωρίς cosplayers. Μπορεί να μην έγινε προσπάθεια φέτος για να σπάσει κάποιο ρεκόρ, αλλά οι fans είχαν όλη την καλή διάθεση, έστω και αν αυτή δεν συνοδευόταν πάντα από την ανάλογη έμπνευση ή γούστο.
Αλλά τα καλύτερα ήταν στο κέντρο της Κολονίας όπου “έτρεχε” το GamesCom Festival, ένα σύνολο από events για όλους του κατοίκους της πόλης. Συναυλίες, δωρεάν Coca-Cola (μα παντού συμβαίνει αυτό;). Οποιοσδήποτε μπορούσε να μπει σε φορτηγά επίδειξης της EA και της Nintendo για να δοκιμάσει τίτλους, ο ήχος της live μουσικής από μουσικούς/stand-up comedians έφτανε παντού, όπως και η καλή διάθεση, η ευτυχία των gamers.
Στη διαδρομή βρήκα μία κυρία που παραμιλούσε και κάθε τόσο σήκωνε τα χέρια της στον αέρα, σαν να πανηγύριζε για κάτι. Μάλλον άλλα... προβλήματα αντιμετώπιζε στο μυαλό της, αλλά η εικόνα αυτή εκφράζει ακριβώς την αίσθηση της πόλης και της έκθεσης.
Αν η διοργάνωση (και οι εταιρείες που τη στηρίζουν) το πάρει απόφαση πως ξεφεύγει από τις γερμανικές ανάγκες και καλύπτει διεθνές κοινό, το Authority μπορεί να βγει στο δρόμο και να κάνει όπως και η κυρία της φωτογραφίας.
Μάνος Βέζος
