Γιατί μαμά το Dragon Quest παίζεται πάντα με τον ίδιο τρόπο; Γιατί ο κόσμος το αγαπά όπως είναι και δεν θέλει να αλλάξει τίποτα.
Θυμάστε τις στιγμές που ρωτούσατε τους γονείς σας για ό,τι περνούσε από το μυαλό σας (εκτός από το Noulac) και σχεδόν πάντα μια πρόταση φαινόταν αρκετή ως απάντηση;
Βέβαια τα πράγματα αλλάζουν με τα χρόνια αλλά κανείς δεν κρατά κακία για τέτοιες απλοϊκές και σχεδόν αόριστα ηθικοπλαστικές απαντήσεις. Άλλωστε ένα νεαρό μυαλό δεν είναι πάντα έτοιμο για κάποια νοήματα, ενώ επιθυμεί πολύ πιο συχνά να ακούσει κάτι ξεκάθαρα ευχάριστο. Όπως το ότι υπάρχει ο Άγιος Βασίλης.
Μεγαλώνοντας όλοι μαθαίνουν ότι κάτι τέτοιο δεν ισχύει. Παρόλα αυτά...όλοι μαθαίνουν στους επομένους για τον Άγιο Βασίλη, ενώ και οι ίδιοι, συχνά, θα προτιμούσαν να υπήρχε. Γιατί; Γιατί τους θυμίζει εποχές που πέρασαν.
Ο παραγωγός του Dragon Quest IX, ο Ryutaro Ichimura απάντησε με παρόμοιο τρόπο και διάθεση σε μια ερώτηση του Brian Ashcraft του Kotaku. Ερωτηθείς λοιπόν γιατί αγαπούν τόσο πολύ οι Ιάπωνες καθετί σχετικό με το Dragon Quest, τοποθετήθηκε ως εξής:
“Πάνω από όλα το Dragon Quest προσφέρει διασκέδαση σε πολύ ευρύ κοινό, από ηλικιωμένους έως και παιδιά. Το Dragon Quest δίνει στους παίκτες την ευκαιρία να γίνουν ο ήρωας που σώζει τον κόσμο, κάτι που είναι αδύνατο στον πραγματικό κόσμο. Πιστεύω πως σε αυτό οφείλεται, κατά μεγάλο μέρος, η ελκυστικότητα του Dragon Quest”.
Κατά τον Ryutaro Ichimura, η μεγαλύτερη αρετή του Dragon Quest είναι η αρετή που μοιράζεται με τους περισσότερους από τους τίτλους που αναπτύχθηκαν ποτέ. Είναι η αίσθηση που στην πραγματικότητα προσφέρει το μέσο και όχι συγκεκριμένα το Dragon Quest. Ο ισχυρισμός του κυρίου Ichimura δεν είναι παρά ένα όμορφο, γενικόλογο ψέμα. Όπως και ο Άγιος Βασίλης.
Έχει νόημα όμως να κατηγορήσει κανείς τον Ryutaro Ichimura; Μάλλον όχι. Έχει επίσης νόημα να κατηγορήσει κανείς εκείνους που θέλουν να πιστεύουν πως όλα όσα λέει ο παραγωγός ανταποκρίνονται στην αλήθεια. Σίγουρα όχι.
Γιατί για τους περισσότερους από τους τελευταίους το Dragon Quest είναι μια σειρά με την οποία μεγάλωσαν ή έστω ακούν χρόνια ολόκληρα για αυτήν. Η στασιμότητά της την καθιστά “γνώριμη” και “ζεστή”.
Υπάρχει κάτι που βγαίνει από αυτήν την ιστορία όμως που πρέπει να προβληματίζει τους πάντες (gamers, reviewers, Ευρωπαίους, Ιάπωνες κ.α.).
Γιατί ο κόσμος όλος δείχνει τόσο πρόθυμος να συγχωρήσει τη στασιμότητα του κάθε Dragon Quest και κατατρέχει σχεδόν όλους εκείνους που επιχειρούν να δημιουργήσουν “παράδοση”;
Δεν γίνεται τις μονές μέρες να υπάρχει ο Άγιος Βασίλης και τις ζυγές να κάνουμε ότι δεν τον βλέπουμε. Μήπως να αποφασίσουμε;
Μάνος Βέζος
Όσο για το ποιος προσπαθεί να δημιουργήσει κάποιου είδους παράδοση, ναι, το ιδανικότερο και ευκολότερο παράδειγμα είναι το Final Fantasy. Αλλά, λίγο πολύ όλοι προσπαθούν να μετατρέψουν ένα IP σε franchise. Για αυτό και τα εισαγωγικά στο "παράδοση" διότι δεν είναι πάντα η καλώς εννοούμενη.
Συμφωνώ στο ότι πρέπει να υπάρχει μία (και παραπάνω) cult φιγούρα. Δεν επιχειρηματολογώ κατά του Dragon Quest.