Θυμάται κανείς το Neptune; Υποτίθεται ότι θα αποτελούσε τον κρίκο που θα συνέδεε, σε όρους hardware, τη γενιά του Sega MegaDrive με αυτή του Saturn. Δεν είναι τυχαίο ότι και οι δύο ονομασίες παραπέμπουν σε πλανήτες του ηλιακού μας συστήματος.
Το Neptune θα έκανε στην ουσία κάτι που η Sega έπρεπε να έχει φροντίσει εξ αρχής. Θα ήταν ένα τροποποιημένο MegaDrive που θα “διάβαζε” τόσο τα κλασικά του cartridges όσο και αυτά του ατυχέστατου 32X.
Επρόκειτο να είναι η προσιτή λύση για όσους δεν θα βιάζονταν να αρπάξουν ένα Saturn ή για όσους ήταν πολύ μικροί για να ενδιαφερθούν άμεσα. Θα ήταν ό,τι και το PlayStation 2 για το PlayStation 3 τα τέσσερα τελευταία χρόνια.
Ως γνωστόν το Neptune δεν κυκλοφόρησε ποτέ. Ποτέ δεν πρωταγωνίστησε, ούτε καν εμφανίστηκε ως κομπάρσος στην αγορά. Μέχρι τώρα.
Το Neptune γίνεται videogame η πλήρης ονομασία του οποίου είναι...Super Dimensional Game Neptune! Ο τίτλος αναπτύσσεται από την Compile Heart, developer τίτλων που είτε δεν έχετε ακούσει ποτέ είτε ποτέ δεν είδατε στο ράφι (όπως η μεταφορά του Jigoku Shoujo στο Nintendo DS…).
Το Neptune γίνεται η Neptune, μια από τις θεές των τεσσάρων περιοχών που απαρτίζουν τον κόσμο του παιχνιδιού. Αυτός ονομάζεται Geemugyokai (σε ελεύθερη απόδοση: “βιομηχανία των Videogames”).
Σε αυτό το RPG, η Neptune δεν είναι η μόνη θεά αφού εκπροσωπούνται οι σύγχρονοι μονομάχοι του console war ως Noire (PS3), Bland (Wii) και Vert (Xbox). Η Neptune πρέπει να πάει σε όλες τις περιοχές και να κάνει ό,τι μπορεί να γλιτώσει τον κόσμο από την άτιμη θεά Majekonne.
Τα references συνεχίζονται αφού η τελευταία ονομασία αποτελεί λογοπαίγνιο του majikon, mainstream όρος που αναφέρεται στα flash carts του Nintendo DS.
Με λίγα λόγια το Neptune καλείται να σώσει τον κόσμο από την πειρατεία λογισμικού. Σε RPG. Φαντάζεται κανείς τους διαλόγους μεταξύ μικρών κοριτσιών που αναπαριστούν τις κονσόλες που βρίσκονται στα σύνθετα/δωμάτιά μας;
Μέσα σε όλα θα κάνουν την εμφάνισή τους και χαρακτήρες από κλασικά franchises της SEGA, η οποία έχει αναλάβει την έκδοση του Neptune (για πρώτη φορά, κάτι τέτοιο ακούγεται πολύ βρόμικο).
Η ανάπτυξη ενός τίτλου όπως αυτός υπογραμμίζει μια ουσιαστική διαφορά που χωρίζει την ιαπωνική αγορά από τις υπόλοιπες δυτικές. Υπάρχει περιθώριο για την ανάπτυξη και τη διάθεση τέτοιων “κουφών” τίτλων.
Στα μέρη μας ανησυχούσαμε για χρόνια ότι τα Videogames δεν θα γίνουν ποτέ mainstream. Τώρα που πετυχαίνουν όλο και πιο συχνά αυτό το “όνειρο” γίνεται ακόμη πιο δύσκολη η ανάπτυξη ανορθόδοξων τίτλων.
Προσποιούμαστε ότι η οδός για τέτοιες προσπάθειες είναι το XBLA, το PSN και η Steam σε μια αγορά στην οποία η Activision μπορεί να διοργανώνει indie διαγωνισμό και να απαιτεί τα πνευματικά δικαιώματα της νικητήριου συμμετοχής, είτε την αναλάβει είτε όχι.
Από την άλλη, αν ακούσει κάποιος από εδώ ότι μπορεί να σταθεί τίτλος γεμάτος με inside jokes και αναφορές...δεν είναι απίθανο να δούμε το Game Movie και, αμέσως μετά το Game Movie: The Official Game Of The Movie.
Μέρος του προβλήματος βέβαια είναι η φυσική άρνηση μιας μερίδας ανθρώπων να ικανοποιεί την περιέργειά του, αλλά και ο ειδικός Τύπος που δεν προλαβαίνει/επιλέγει/ενδιαφέρεται να στρέψει την προσοχή του σε τέτοιες προτάσεις.
Για την ώρα τουλάχιστον, ευτυχώς που οι τίτλοι του PlayStation 3 είναι region free…
Μάνος Βέζος
