Μπορεί να μην έχει ιδιαίτερη σχέση με τα κεράσια αλλά και η Κορέα έχει δικαίωμα στην ιδιαιτερότητα.
Βρισκόμενη ανάμεσα σε Κίνα και Ιαπωνία τείνει να συνδυάζει φαινόμενα και τάσεις που προέρχονται και από τις δύο πλευρές. Πολλές φορές προσπαθεί να τους ξεπεράσει κιόλας.
Στο StarCraft ξεπερνά όμως τους πάντες. Το γεγονός ότι η αποκάλυψη του StarCraft 2 έγινε σε...γήπεδο της Seoul ουδόλως τυχαίο είναι.
Στη Νότιο Κορέα το StarCraft είναι πραγματικά τόσο τεράστιο που συντηρείται επαγγελματικό πρωτάθλημα StarCraft, εθνική ομάδα StarCraft και "ό,τι άλλο μπορείτε να φανταστείτε" Starcraft.
Ως φαινόμενο είναι τόσο μεγάλο που γίνεται αντικείμενο μελέτης από τη... Μαφία και το μηχανισμό του στοιχήματος.
Με τον ίδιο τρόπο που θεωρεί κάποιος φυσιολογικό να ποντάρει στον άσο σε αγώνες της τρίτης κατηγορίας στην Αγγλία, έτσι ο Κορεάτης αντιμετωπίζει ως λογικό το ποντάρισμα σε επαγγελματικούς αγώνες StarCraft. Και ένας θεός ξέρει τι έχει να γίνει με το StarCraft II.
Βέβαια, όπως συμβαίνει σε κάθε χώρα, έτσι και στη Νότιο Κορέα, οτιδήποτε τραβά την προσοχή αρκετά ώστε να βγάζει χρήμα προσελκύει και πιο ύποπτα συμφέροντα.
Εξού το σκάνδαλο με τους στημένους αγώνες κατά το διάστημα 2006-2008, σκάνδαλο που ταλανίζει τόσο την κοινή γνώμη όσο και τον κρατικό μηχανισμό.
Έντεκα επαγγελματίες παίκτες κατηγορούνται ότι έχασαν ισάριθμους αγώνες, αφότου εισέπραξαν ποσά που κυμάνθηκαν από 1500 έως και 5000 ευρώ περίπου. Παράλληλα διεξάγονται έρευνες σε τρεις εταιρίες στοιχήματος.
Κατηγορούνται ότι συμμετείχαν στο στήσιμο αλλά και στη συντήρηση μηχανισμών εκπαίδευσης παικτών StarCraft και με σκοπό να διαλέγουν άτομα στα οποία μπορούν να... στηριχθούν για περαιτέρω απάτες.
Φυσικά τα στημένα παιχνίδια και οι παρανομίες, το ξέπλυμα χρημάτων και τα υπόλοιπα παραδοσιακά κακά δεν είναι κορεατικά φαινόμενα. Ούτε προσπαθούν κάποιοι να χρησιμοποιήσουν το σκάνδαλο ως δικαιολογία για να μπλοκάρουν το gaming (το φαινόμενο “φρουτάκια” ευδοκιμεί μόνο στα μέρη μας), παρά το ότι θεωρείται ότι ο εθισμός στο gaming είναι πολύ πιο συχνό φαινόμενο στην Κορέα απ' ό,τι στην Ευρώπη, πόσο μάλλον στην Ελλάδα.
Πρόσφατα άλλωστε επιβλήθηκε απενεργοποίηση της σύνδεσης ανηλίκων για έξι ώρες κατά τη διάρκεια της νύχτας και αυτόματο μπλοκάρισμα της σύνδεσης αν χρησιμοποιηθεί για έξι συνεχόμενες ώρες gaming.
Φταίει τελικά ο Κορεάτης; Όχι βέβαια. Φταίει το κράτος; Ούτε εκείνο φταίει. Απλά τα πράγματα ακολουθούν την πεπατημένη. Όταν κάτι γίνεται mainstream, φαινόμενο με καθολική αναγνώριση φέρνει και χρήμα. Το χρήμα προσεγγίζει κάθε καρυδιάς καρύδι. Τα κίνητρα και η πορεία είναι πάντα η ίδια.
Το παράδειγμα της Νοτίου Κορέας οδηγεί, σχεδόν αναπόφευκτα, σε ένα ερώτημα. Όλοι οι gamers βλέπουν θετικά το γιγαντισμό που επιδεικνύει συστηματικά η βιομηχανία. Η δραστηριότητά τους αναγνωρίζεται και αποκτά όλο και περισσότερο (έστω και με αργούς ρυθμούς) την αποδοχή της κοινής γνώμης. Το μέγεθος και η επιτυχία τραβά κι άλλου είδους βλέμματα και προσοχή. Ακόμη και αν δεν συνηθίζονται τα στοιχήματα (αν και η Αγγλία πειραματίζεται με το Super Street Fighter IV), η “πολιτική” βρίσκει πάντα τρόπο να τα κάνει άνω κάτω.
Μήπως, όσο περνά ο καιρός, αντί να πετύχουμε αυτό που πάντα ονειρευόμασταν, γίνει απλά…”της Κορέας”;
Μάνος Βέζος
