Έχουμε συνηθίσει να βλέπουμε το αντίθετο. Η Ιαπωνία έχει την ολοκληρωμένη έκδοση ενός τίτλου και είτε όλες οι δυτικές αγορές είτε κάποια/κάποιες από αυτές χάνουν κάτι στη μετάφραση. Το πιο πρόσφατο και αρκετά τρανταχτό παράδειγμα είναι αυτό του Yakuza 3.
Νέο θύμα το Metal Gear Solid: Peace Walker. Τουλάχιστον αυτό αποκάλυψε ο ίδιος ο Hideo Kojima αφού αναγκάστηκε να αλλάξει μια σκηνή στην ιαπωνική έκδοση προκειμένου να κρατήσει χαμηλότερα την ηλικιακή ταξινόμηση του τίτλου.
Αυτό αφού υποβαθμίστηκε η παρουσία του αίματος σε έναν τίτλο που έχει να κάνει με...πόλεμο, και μάλιστα σε franchise που προσπαθεί συνήθως να είναι ρεαλιστικό, ειδικά στις θεματικές του.
Οι δυτικές εκδόσεις δεν θα έχουν το ίδιο πρόβλημα. Τεχνικώς λοιπόν θα είναι οι πλήρεις εκδόσεις του τίτλου. Τέτοιου είδους “δημιουργικές” παρεμβάσεις γίνονται για να μεγαλώσει η απήχηση του τίτλου, με την ελπίδα ότι αυτό σημαίνει περισσότερα έσοδα.
Στην περίπτωση του Peace Walker υπάρχει και η συμπληρωματική σκέψη ότι, κατά πάσα πιθανότητα, η μέση ηλικία ενός κατόχου PSP είναι μικρότερη από τη μέση ηλικία ενός κατόχου PS3. Όχι απαραίτητα παράλογο, αλλά αυτό δεν την καθιστά κάτι περισσότερο από δικαιολογία.
Αυτό γίνεται στην ίδια αγορά που έχει τεράστια κατηγορία ερωτικών videogames τα οποία βγάζουν τα χρήματά τους… Από πού προκύπτει αυτό; Από τις αμοιβές. Όποιος ασχολείται με τα του anime, όλο και κάτι θα έχει ακούσει (είμαι ευγενικός) για τα hentai.
Στα hentai η μέση αμοιβή μιας actress είναι κάτω από 100 ευρώ το επεισόδιο. Βέβαια συνήθως υπάρχει θάλασσα επεισοδίων. Άρα και αμοιβών, σωστά;
Από ό,τι φαίνεται όχι. Όταν ένα ερωτικό videogame είναι αρκετά δημοφιλές, γίνεται και anime. Συχνά στο anime οι voice actors είναι διαφορετικοί, διότι οι του videogame δεν δέχονται να ασχοληθούν με τόσο μικρές αμοιβές. Επομένως βγάζουν περισσότερα από τα σχετικά videogames.
Πόσα περισσότερα; Δεν είναι σαφές αλλά οι χρεώσεις έχουν πάνω-κάτω συγκεκριμένη διακύμανση και υπολογίζονται ανάλογα με το πλήθος των λέξεων.
Στη χειρότερη περίπτωση η κάθε λέξη πληρώνεται λίγο περισσότερο από μισό ευρώ και στην καλύτερη, φτάνει το ένα ευρώ. Τι σημαίνει αυτό; Ότι για να διαβάσει μια voice actress σε ένα ero game όσα γράφω σε αυτή τη σελίδα θα εισπράξει εκατοντάδες ευρώ.
Σκεφτείτε λοιπόν πόσα ero games συντηρεί η Ιαπωνία ως αγορά ώστε να θεωρούνται πιο συμφέρουσα δραστηριότητα για voice actors από τα πολυάριθμα επεισόδια hentai anime.
Εννοείται πως Peace Walker και το τυπικό ero game κάθε άλλο παρά στο ίδιο σύνολο gamers στοχεύουν. Είναι κατανοητό λοιπόν να αντιμετωπίζεται διαφορετικά και ο ρόλος τους στην αγορά. Άλλη προβολή και αποδοχή απολαμβάνει το ένα και τελείως διαφορετική το άλλο. Άλλη επιρροή έχει το ένα και τελείως διαφορετική το άλλο.
Όταν όμως τέτοιες περιπτώσεις μπαίνουν δίπλα-δίπλα, είναι λίγο πιο ξεκάθαρο ότι κανείς δεν ενδιαφέρεται για την επιρροή του προϊόντος του και την ηθική του υποχρέωση απέναντι στις ευαισθησίες του ευρύτερου κοινού. Η ουσία είναι οι εισπράξεις.
Αυτές οι σκέψεις δεν είναι ευχάριστες για του πιο ρομαντικούς και ιδεολόγους. Για αυτούς υπάρχει το Potemayo.
Μάνος Βέζος
