Με την ανακοίνωση του Rock Band 3 πολλά πρόκειται να αλλάξουν στο χώρο των Music Videogames και, κατ'επέκταση, ίσως όχι μόνο εκεί.

Δεν μιλάω απαραίτητα μόνο για τις αλλαγές στο gameplay αλλά για το πως αυτό ίσως αλλάξει τη νοοτροπία των παικτών.

Ανέκαθεν η βιομηχανία αναζητούσε τρόπους να έρθει πιο κοντά στο ρεαλισμό. Πότε δημιουργώντας επικά racing simulation που ελάχιστοι παίκτες μπορούσαν να απολαύσουν, διαστημόπλοια ή αεροπλάνα που χρειάζονταν ένα ολόκληρο πληκτρολόγιο για να ελεγχθούν και τόσα άλλα που, βολικά, τα βαφτίσαμε με το γενικό όρο simulation.

Σίγουρα δεν είναι κάτι που χρειάζεται ιδιαίτερη ανάλυση. Το μεγαλύτερο μέρος του κοινού προτιμά τον ψευδο-ρεαλισμό, όπου με ένα medi-kit γιατρεύονται οι πληγές, ενώ συχνά απογοητεύεται με τίτλους που του ζητούν να καλυφθεί γιατί μία και μόνο σφαίρα ίσως σημαίνει το θάνατό του.

Το μεγάλο παράπονο με τα simulation (ή το μεγάλο εμπόδιο για τη μαζικοποίησή τους) ανέκαθεν ήταν οι μηχανισμοί, πέρα φυσικά από τη δεδομένη πολυπλοκότητά τους. Κάποια καθυστερημένη απόκριση στο χειριστήριο, ένα bug του A.I., μια λάθος επιλογή για τρέξιμο εκεί που χρειάζεται περπάτημα και ούτω καθεξής.

Είμαι σίγουρος ότι πολλοί παίκτες θα έχουν δοκιμάσει να ασχοληθούν με simulations, μόνο και μόνο για να απομακρυνθούν απογοητευμένοι, βρίζοντας παράλληλα τον τίτλο για την "άδικη" αυστηρότητά του. 

Παρόλα αυτά, μιλάμε για ένα είδος, το είδος των simulation, που ποτέ δεν είχε μεγάλο κοινό, με ελάχιστες εξαιρέσεις που τις βρίσκει κανείς στα Racing. Όταν ένας παίκτης ήθελε να αγοράσει ένα simulation ήξερε ότι θα αγόραζε έναν τίτλο με πολλές ώρες gameplay, αλλά είχε και το ρίσκο να τον αφήσει στη μέση.

Παρόλα αυτά, οι αγορές του ήταν επιλεκτικές και τα χρήματά του συνήθως έπιαναν τόπο.

Η παρουσία του Rock Band 3 έρχεται να θέσει κάποια πολύ περίεργα ερωτήματα. Φυσικά και είναι εξαιρετική η διάθεση της ομάδας ανάπτυξης να αλλάξει τα δεδομένα στο είδος, εντούτοις, μήπως κινδυνεύει να περάσει από το απλό και το παρεϊστικο, στο εξειδικευμένο;

Κιθάρα με αληθινές χορδές; Τύμπανα με τρία πιατίνια; Πλήκτρα; Αντάπτορας για να συνδεθούν αληθινά midi όργανα; Εκμάθηση μουσικής;

Τι ακριβώς συμβαίνει εδώ;

Συμβαίνει ότι το είδος των Music Videogames, αναπόφευκτα, για να εξελιχθεί, πλησιάζει όσο περισσότερο γίνεται την πραγματικότητα.

Από τη μία αυτό είναι καλό, αν μη τι άλλο δηλώνει εξέλιξη. Από την άλλη, σε ποιο σημείο θα τραβηχτεί η διαχωριστική γραμμή μεταξύ του gameplay και της εξομοίωσης;

Το παράδειγμα του Rock Band 3 λέει πολλά για τις κατευθύνσεις που μπορεί να πάρει η βιομηχανία των Videogames, αλλά παράλληλα αποκαλύπτει και αρκετούς κινδύνους.

Για παράδειγμα, αν κάποιος που απλά θέλει να παίξει με την παρέα του και δεν έχει τη διάθεση να εμβαθύνει, πώς θα μπορέσει να ευχαριστηθεί όλα αυτά τα νέα όργανα, να τα μάθει;

Φυσικά έχει την επιλογή να τα αγνοήσει. Από την άλλη όμως, όταν θα έχει πληρώσει ένα Α ποσό για την αγορά του Rock Band 3, πόσο καλά θα αισθανθεί όταν δει ότι δεν χρησιμοποιεί ούτε τις μισές του δυνατότητες;

Πού σταματάει το παιχνίδι και πού ξεκινάει η κουραστική εκπαίδευση;

Αν το Rock Band 3 καταφέρει να απαντήσει σε αυτήν την ερώτηση δεν θα ωφελήσει μόνο τον εαυτό του αλλά και το σχεδιασμό γενικότερα.

Μην ξεχάσετε να ρίξετε μια ματιά στο preview του Rock Band 3, με όλες τις τελευταίες πληροφορίες. 

Καλό διήμερο

Ηλίας Θ. Παππάς

Αυτή η διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου προστατεύεται από κακόβουλη χρήση. Χρειάζεται να ενεργοποιήσετε την Javascript για να τη δείτε.