Κόψε-Ράψε: Να motionplus κανείς ή να μην motionplus;
Και όμως. Η Nintendo με μια κίνηση αδιευκρίνιστη, ακύρωσε ουσιαστικά την ύπαρξη του MotionPlus αλλά και την ανάγκη για αγορά του, ανακοινώνοντας ότι το Conduit 2 θα το χρησιμοποιεί, αλλά δεν θα είναι απαραίτητο για τον τίτλο.
Μπορεί το Conduit 2 να μην είναι σταθμός στην ιστορία των Videogames, όμως είναι μία ακόμα επιβεβαίωση για τη θολή στρατηγική της Nintendo όσον αφορά στο MotionPlus.
Όταν ανακοινώθηκε πριν από καιρό η κυκλοφορία του MotionPlus, η Nintendo το αντιμετώπιζε ως την ιδανική λύση για τα προβλήματα ακρίβειας του Wiimote.
Ως ένα βαθμό είχε δίκιο. Το περιφερειακό κάνει σωστά τη δουλειά του, προσφέροντας ακρίβεια και αμεσότητα, στοιχεία που δεν χαρακτηρίζουν ως επί το πλείστον το βασικό χειριστήριο του Wii.
Ως έναν βαθμό όμως, και παρά τις όποιες τυμπανοκρουσίες, η Nintendo απέτυχε να κάνει το MotionPlus απαραίτητο, με κάποιους developers να το αγνοούν επιδεικτικά και άλλους να το χρησιμοποιούν σε δεύτερο χρόνο, δημιουργώντας τίτλους που το αξιοποιούν αλλά δεν το χρειάζονται κατά ανάγκη.
Τι μπορεί να φταίει; Την απάντηση μόνο η Nintendo τη γνωρίζει, αν και με λίγη σκέψη ο καθένας μπορεί να καταλάβει ότι πρώτον οι ομάδες ανάπτυξης δεν είναι έτοιμες να το υιοθετήσουν και, δεύτερον η ίδια η Nintendo δεν ασχολήθηκε να το αναδείξει.
Και είναι κρίμα γιατί οι πωλήσεις του περιφερειακού είναι πάρα πολύ καλές, γεγονός που δείχνει την ανάγκη που υπάρχει για χειρισμό ακριβείας.
Προσωπικά το φταίξιμο το ρίχνω κυρίως στην Nintendo που, καλώς ή κακώς, λειτουργούσε πάντοτε ως πρωτοπόρος στα συστήματά της. Η ίδια λοιπόν αγνοεί το περιφερειακό-σωτήρα, κυκλοφορώντας π.χ. το Super Mario Galaxy 2 χωρίς υποστήριξη για MotionPlus, αποδεικνύοντας ότι η ακρίβεια του χειρισμού μπορεί να επιτευχθεί απλά με σκληρή δουλειά. Δυστυχώς, αυτή η τακτική είναι μάλλον πάγια για την Nintendo τα τελευταία χρόνια, καθώς πολλά περιφερειακά που δημιούργησε έχουν καταλήξει στα αζήτητα (π.χ. το Wii Speak που χρειάστηκε αρκετός καιρός για να το δούμε να αξιοποιείται κάπου).
Αναμενόμενα, οι τρίτες ομάδες ανάπτυξης ακολουθούν το παράδειγμά της, γλιτώνοντας το επιπλέον κόστος ανάπτυξης που μπορεί να απαιτεί η υιοθέτηση του εν λόγω περιφερειακού και αρκούνται στο να εκμεταλλεύονται τα συστήματα χειρισμού που έχουν αναπτύξει και βελτιώσει προ του MotionPlus.
Όμως η τακτική αυτή καταδικάζει τους τίτλους του Wii σε στασιμότητα, μια στασιμότητα που μπορεί να αποδειχθεί μοιραία όταν αρχίσουν να κυκλοφορούν τα Natal και Move των ανταγωνιστών του.
Η χλιαρή υποστήριξη και η επιλογή δρόμων όπως αυτού του Conduit 2, ανοίγει επικίνδυνα μονοπάτια, μονοπάτια που μπορεί να καταλήξουν σε έναν διαχωρισμό του κοινού (σε έχοντες και μη), όπως αυτός που υπήρχε στις αρχές της κυκλοφορίας του Xbox 360, με την ύπαρξη ή όχι του σκληρού δίσκου.
Τότε, ο διαχωρισμός ανάγκαζε τις ομάδες ανάπτυξης να χρησιμοποιούν ελάχιστα το σκληρό δίσκο, κάτι που δείχνει να συμβαίνει και με το MotionPlus.
Άποψή μου είναι η Nintendo να αρχίσει να επιβάλλει σιγά-σιγά τη χρήση του, να αναβαθμίσει το μενού του συστήματος ώστε να εκμεταλλεύεται τη μεγαλύτερη ακρίβειά του (εδώ όμως δεν χωρά η παραπάνω επιβολή) και, επιτέλους, να μας δείξει το νέο Zelda που ίσως και να παίξει το ρόλο σωτήρα για το περιφερειακό.
Η Ε3 είναι κοντά, οπότε σύντομα θα ξέρουμε.
Λεωνίδας Μαστέλλος
Αυτή η διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου προστατεύεται από κακόβουλη χρήση. Χρειάζεται να ενεργοποιήσετε την Javascript για να τη δείτε.