Τη βδομάδα που μας πέρασε, είδαμε άλλο ένα απόρθητο φρούριο να παραδίδεται στα χέρια της multiplatform ανάπτυξης. Μετά την Bungie, σειρά είχε η Insomniac, μία από τις πιο παραδοσιακές ομάδες ανάπτυξης της Sony.
Ομάδα που στήριξε την ιαπωνική εταιρεία σε κάθε φάση της ανάπτυξής της και σε κάθε κονσόλα της. Είτε επρόκειτο για το Spyro, είτε για το Ratchet & Clank είτε, τέλος, για το Resistance, η Insomniac υπήρξε πάντα στο πλευρό της Sony, προσφέροντας φήμη, δόξα και, φυσικά, χρήματα.
Φυσικά, η Insomniac απολάμβανε ειδικά προνόμια, έχοντας την εύνοια της Sony, την τεχνική της υποστήριξη και, φυσικά, την αμέριστη συμπαράσταση της άλλης μεγάλης ομάδας, της Naughty Dog.
Παρά την προνομιακή της θέση, η Insomniac αποφάσισε να αποδεσμευτεί από το άρμα του PlayStation, κυνηγώντας το όραμα της ανάπτυξης σε πολλαπλές πλατφόρμες. Παρόμοια προνομιακή θέση είχε και η Bungie με τη Microsoft. Τι συμβαίνει λοιπόν και μεγάλα στούντιο ανάπτυξης νιώθουν την ανάγκη για αποδέσμευση;
Η πρώτη απάντηση είναι μάλλον προφανής και την έχω διατυπώσει και παλαιότερα. Η οικονομική γιγάντωση της βιομηχανίας δεν επιτρέπει πλέον αποκλειστικότητες.
Το αυξανόμενο κόστος δημιουργίας ενός Videogame κάνει επιτακτική την ανάγκη για προσέγγιση μεγαλύτερου κοινού, δυσκολεύοντας συμφωνίες περιορισμού του σε συγκεκριμένο μηχάνημα. Αυτές οι αποκλειστικότητες θα συνεχίσουν να υπάρχουν όσο τα διάφορα hardware επιβάλλουν ανυπέρβλητους περιορισμούς. Κάτι που ισχύει πολύ συχνά στην περίπτωση των αποκλειστικών PC τίτλων, που χρειάζονται οπωσδήποτε την ευελιξία που προσφέρουν το ποντίκι και το πληκτρολόγιο (και όχι μόνο).
Από εκεί και ύστερα όμως, οι αποκλειστικότητες δεν θα έχουν λόγο ύπαρξης, παρά μόνο ως προσπάθειες προσηλυτισμού από τις κατασκευάστριες εταιρείες. Ωστόσο, από τη μεριά των developers τέτοιου είδους συμφωνίες δείχνουν ολοένα και περισσότερο περιοριστικές. Είναι όμως τα πράγματα τόσο ξεκάθαρα; Ας δούμε το παράδειγμα της Insomniac.
Η αμέριστη συμπαράσταση της Sony δεν θα είναι και τόσο δεδομένη (παρά τις όποιες δηλώσεις), ενώ και η ομάδα ανάπτυξης καλείται να ξεπεράσει το πρόβλημα εκμάθησης ενός άγνωστου μηχανήματος (Xbox 360). Είναι μάλλον λογικό, στην αρχή τουλάχιστον, η ποιότητα του όποιου τίτλου να είναι χαμηλότερη στο καινούριο-άγνωστο μηχάνημα, αν και στη συγκεκριμένη περίπτωση το ταλέντο και το πείσμα της ομάδας μάλλον θα υπερισχύσουν.
Παρόλα αυτά, το πρόβλημα είναι υπαρκτό. Η ομάδα θα πρέπει να αλλάξει τη διαδικασία παραγωγής της (σύμφωνα με δηλώσεις της ήδη έχει αναπτύξει κάποιες νέες τεχνολογίες που αφορούν το Xbox 360), να προσαρμοστεί στις νέες συνθήκες και, εν τέλει, να προσφέρει την ποιότητα Insomniac που όλοι γνωρίζουμε. Και στη θέση της Insomniac, μπορείτε να βάλετε την Bungie ή όποια άλλη ομάδα ανάπτυξης θέλετε. Όσο μεγάλη και ισχυρή κι αν είναι μια ομάδα, η περίοδος προσαρμογής μπορεί να αποδειχθεί αμείλικτη.
Ό,τι κι αν γίνει (εκτός και αποβεί μοιραίο, κάτι που κανείς δεν θέλει), κερδισμένοι θα είμαστε εμείς, που θα μπορούμε πλέον να χαρούμε τις δημιουργίες, ανεξάρτητα από το μηχάνημα που διαθέτουμε.
Και αν κάποιοι βιαστούν και χαρακτηρίσουν αυτές τις ομάδες ως προδότες, μάλλον εθελοτυφλούν μπροστά στην πραγματικότητα, μάλλον θυμούνται άλλες εποχές πόλωσης, μάλλον είναι πολύ εγωιστές για να παραδεχθούν ότι τίποτα δεν θα αλλάξει ουσιαστικά για αυτούς. Κάτι που σίγουρα δεν μπορούν να ισχυριστούν οι εκάστοτε "χαμένες" κατασκευάστριες εταιρείες.
Λεωνίδας Μαστέλλος
