Είχα εκφράσει παλιότερα την άποψη ότι σύντομα η ύπαρξη πολλαπλών συστημάτων για Videogames δεν θα αποτελεί βιώσιμη λύση.

Το ολοένα αυξανόμενο κόστος παραγωγής των τίτλων θα καταστήσει απαγορευτική τη multiplatform ανάπτυξη, αναγκάζοντας τους Publishers να εστιάζουν σε ένα μηχάνημα, χάνοντας όμως πελάτες-κάτοχους άλλων συστημάτων.

Είχα αποδεχθεί την άποψη διαφόρων που υποστήριζαν ότι μία από τις λύσεις σε αυτό το πρόβλημα είναι η ανάπτυξη μίας κοινής κονσόλας (ή ενός συστήματος με παρόμοια μορφή), το οποίο θα ήταν σε θέση να παίζει όλους τους τίτλους χωρίς προβλήματα.

Φαίνεται ότι η εποχή που θα χαρακτηριστεί από μια τέτοια εξέλιξη δεν είναι και τόσο μακριά, καθώς σε λίγους μήνες η Αμερική θα υποδεχθεί την υπηρεσία OnLive, μια υπηρεσία που υπόσχεται gaming σε οποιοδήποτε PC, Mac ή τηλεόραση ανεξαρτήτων τεχνικών προδιαγραφών.

Πρόκειται για μια υπηρεσία που θα προσφέρει τίτλους μέσω σύνδεσης broadband έναντι μηνιαίας συνδρομής. Οι τίτλοι δεν θα είναι παλιοί, αλλά καινούριοι, ενώ ακόμα και αν ο χρήστης έχει έναν υπολογιστή μεσαίων δυνατοτήτων, θα μπορεί να τρέξει τα Videogames που θέλει σε πλήρη ανάλυση και ποιότητα.

Φυσικά, θα κυκλοφορήσει και ένα είδος κονσόλας που θα συνδέεται στην τηλεόραση, εξαλείφοντας την ανάγκη για κατοχή υπολογιστή.

Ως ιδέα θα έλεγα ότι είναι μάλλον επαναστατική. Βάσει του λεγόμενου cloud computing, που αποτελεί τη μόδα στον κόσμο των δικτύων, η υπηρεσία OnLive έχει τη δυνατότητα να μετατρέψει τα Videogames σε πραγματική μαζική μορφή ψυχαγωγίας, όπως συμβαίνει και με τις ταινίες σε DVD.

Στις τελευταίες, ο χρήστης δεν ενδιαφέρεται τι μάρκα player διαθέτει, ενδιαφέρεται απλά να δει την όποια ταινία.

Θεωρητικά λοιπόν, η υπηρεσία OnLive μπορεί να σπάσει ανόητους φραγμούς που λειτουργούν ρατσιστικά ενάντια σε χρήστες που απλά επέλεξαν διαφορετικό μηχάνημα.

Θεωρητικά όμως, καθώς η υπηρεσία δεν έχει δοκιμαστεί σε πραγματικές συνθήκες, με τα γνωστά σε όλους προβλήματα που παρουσιάζουν οι συνδέσεις στο Internet (ειδικά στην Ελλάδα οι τελευταίες είναι περισσότερο θέμα τύχης και όχι ποιότητας εταιρείας), να αποτελούν σημαντικό εμπόδιο. Αν και οι δοκιμές είναι ενθαρρυντικές, δεν παύουν να αποτελούν ακριβώς αυτό. Δοκιμές.

Σε πραγματικές συνθήκες, τα πράγματα μπορεί να είναι τελείως διαφορετικά, διαφορετικά προς το χειρότερο φυσικά. Σε περίπτωση που το πρόβλημα αυτό αποδειχθεί ανυπέρβλητο, είναι πιθανό το όλο εγχείρημα να αποτύχει και σε μια τέτοια περίπτωση, αναδεικνύεται άλλο ένα κλασικό πρόβλημα.

Αναφέρομαι στο πρόβλημα της ψηφιακής ιδιοκτησίας, την ιδιοκτησίας τίτλων που δεν έχει στα χέρια του ο παίκτης. Σε περίπτωση κατάρρευσης της υπηρεσίας, τα χρήματα που τυχόν έχει δαπανήσει ο παίκτης για την αγορά τίτλων, θα χαθούν οριστικά.

Παρά τα όποια προβλήματα όμως που μπορεί να προκύψουν, η υπηρεσία είναι χαρακτηριστική της τάσης που μπορεί να κυριαρχήσει τα επόμενα χρόνια, ειδικά αν στην πορεία οι εταιρείες δεν καταφέρουν να μειώσουν το κόστος παραγωγής με άλλους τρόπους. Μιας τάσης που ίσως απελευθερώσει τα Videogames και αναγκάσει πολλούς να τα απολαύσουν για αυτό που είναι και όχι για το πού τρέχουν.

 Λεωνίδας Μαστέλλος

Αυτή η διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου προστατεύεται από κακόβουλη χρήση. Χρειάζεται να ενεργοποιήσετε την Javascript για να τη δείτε.