Από την εποχή που κυκλοφόρησε το Wii (ίσως και λίγο νωρίτερα) μέχρι και σήμερα, έχει ξεσπάσει ένας "αδυσώπητος πόλεμος" μεταξύ δύο πλευρών.
Των casual και των core. Φυσικά δεν μιλάω για ανταγωνισμό μεταξύ των ίδιων των ανθρώπων (άλλωστε οι casual δεν γνωρίζουν τι σημαίνει core, ούτε καν ότι υπάρχει αυτός ο ανταγωνισμός), αλλά για τον ανταγωνισμό που υπάρχει ανάμεσα στους λεγόμενους core τίτλους και casual τίτλους.
Ο ανταγωνισμός αυτός προκλήθηκε αρχικά από τη δημιουργία του Wiimote, που προσπάθησε να απομακρύνει το παραδοσιακό χειριστήριο και να ανακαλύψει άλλους τρόπους αλληλεπίδρασης.
Τα μεγαλεπήβολα σχέδια της Nintendo (άλλοι λένε ότι τα κατάφερε, άλλοι όχι) έθεσαν το αιώνιο ζήτημα του αν είναι δυνατό να δημιουργηθεί core τίτλος με motion χειρισμό.
Η εμπορική επιτυχία του Wii ανάγκασε Sony και Microsoft να δημιουργήσουν τις δικές τους προτάσεις, χωρίς όμως να αποφύγουν το αιώνιο ζήτημα.
Είδαμε Star Wars, είδαμε Fable, είδαμε δεν ξέρω και εγώ τι άλλο, τίτλους που προσπάθησαν να πείσουν ότι το motion μπορεί, αν φυσικά υπάρχει το ταλέντο.
Για να μην κουράζονται, τους λέω ότι δεν μπορεί. Δεν γίνεται να αντικαταστήσει τα πλήκτρα, ούτε να αλλάξει συνήθειες που κρατούν σχεδόν 40 χρόνια.
Δεν μπορεί να αλλάξει και τους μηχανισμούς που στηρίζονται σε αυτήν την ακρίβεια, μηχανισμοί που πολλές φορές δυσκολεύονται να αναδειχθούν ακόμα και με τον παραδοσιακό χειρισμό.
Δεν είναι δυνατό να παίζει κανείς όρθιος, δεν είναι δυνατόν να αδειάζει το δωμάτιο για να μην σπάσει το ηλίθιο βάζο που "στολίζει" το τραπέζι, δεν μπορεί να προσέχει μήπως και κάποιος βρίσκεται στην εμβέλεια του οποιουδήποτε motion controller.
Αλλά, αν το καλοσκεφτεί κανείς, το ερώτημα δεν είναι αν ένα motion controller μπορεί να κάνει ό,τι και ένα παραδοσιακό χειριστήριο. Το ερώτημα είναι αν χρειάζεται να το κάνει, αν υπάρχει νόημα να προσπαθήσει.
Και φυσικά δεν χρειάζεται/δεν υπάρχει. Και αυτό γιατί αν κάτι λειτουργεί, δεν το πειράζεις. Το εξελίσσεις δεν το μεταλλάσσεις. Αν πάλι σκεφτείς κάτι άλλο, διαφορετικό, τότε πρέπει να σκεφτείς και τρόπους να το αξιοποιήσεις. Πρέπει να δημιουργήσεις νέες εμπειρίες και όχι να στριμώξεις τις παλιές.
Αν ταιριάζει το casual, οκ, το δέχομαι. Casual όμως δεν σημαίνει προχειρότητα. Σημαίνει διασκέδαση, σημαίνει παρέα, σημαίνει απλό και όχι απλοϊκό.
Το Kinect π.χ., παρά την τεχνολογία του, δείχνει εγκλωβισμένο στην προσπάθεια της Microsoft να πείσει ότι δεν θα αφήσει τους core. Μα το ξέρουμε, δεν πρόκειται, σας ταΐζουμε καλά. Γιατί λοιπόν προσπαθείτε να κάνετε τα ίδια λάθη που έκαναν παλαιότερα άλλοι; Γιατί δεν προσπαθείτε να αξιοποιήσετε σωστά και έξυπνα την κάμερα; Δυνατότητες έχει, οι ιδέες λείπουν.
Να σας πω την αλήθεια, δεν με ενδιαφέρει να δω core τίτλους από κανένα motion controller. Με ενδιαφέρει να δω καλούς τίτλους, έξυπνα φτιαγμένους και ειδικά διαμορφωμένους πάνω στις δυνατότητες του εκάστοτε χειριστηρίου.
Και τότε ναι, και το δωμάτιο θα αδειάσω και φίλους θα καλέσω και θα σταματήσω να κλαίω τα λεφτά μου.
Λεωνίδας Μαστέλλος
Αυτή η διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου προστατεύεται από κακόβουλη χρήση. Χρειάζεται να ενεργοποιήσετε την Javascript για να τη δείτε.
Περα απο αυτο,το να καταδικαζουμε τον motion χειρισμο και να λεμε οτι ειναι καλος μονο για τους "casual" και ακομα περισσοτερο να λεμε οτι τα παλια καλα πληκτρα ειναι αναντικαταστατα επειδη τα χρησιμοποιουμε 40 χρονια και ετσι εχουμε συνηθισει,μου θυμιζει γεροντικη γκρινια του στυλ "στον καιρο μου δεν υπηρχαν αυτες οι βλακειες με τα κουνηματα που εχουν τωρα αυτοι οι casual νεοι".
Ναι το παραδεχομαι,στο Mario Kart ειναι πολυ πιο ευκολο να παιξεις με παραδοσιακο χειριστηριο παρα με το Wiimote,ομως η αισθηση που περνεις δεν συγκρινεται.Γιαυτο αλλωστε εχει φροντισει και η Nintendo στο online να περνει πιο πολλους ποντους οποιος χρησιμοποιει το Wiimote.Γενικα οταν γυρναω στο χειριστηριο του Xbox μου φαινεται παντα καπως.Σιγουρα το ποσο εκτεταμενα θα χρησιμοποιηθει ο motion χειρισμος διαφερει απο παιχνιδι σε παιχνιδι,αλλα πιστευω οτι εχει να προσφερει κατι σε ολων των ειδων τους τιτλους,οσο μικρο και αν ειναι αυτο.Εδω προτιμω να χρησιμοποιω Wiimote με Nunchuck στο Monster Hunter,που ελαχιστα εχουν αξιοποιηθει οι δυνατοτητες του χειριστηριου(ενω θα μπορουσαν να κανουν την καμερα να κινειται με αυτον τον τροπο).
Καταληγοντας,ναι πιστευω οτι τα motion controls ειναι εξελιξη και οτι εχουν θεση σε ολα τα ειδη και οχι μονο στα FPS.Τωρα το οτι θελει παραπανω δουλεια το να βασιστει ενα παιχνιδι πανω τους και το οτι ως τωρα λιγοι εχουν καταφερει να τα χρησιμοποιησουν καλα ειναι ενα αλλο θεμα.
Το άλλο που δεν καταλαβαίνω είναι γιατί πρέπει να καταλήξουμε ότι ένας τύπος ή ένα μείγμα χειρισμού είναι ιδανικότερο από τα άλλα.
Είναι σαν να λέμε ότι επειδή π.χ. το τιμόνι είναι βολικό, πρέπει να το βάλουμε και σε μαχητικά αεροσκάφη. Ή ότι μερικές φορές οι ρουκέτες κάνουν φοβερή δουλειά, επομένως γιατί να μην τις βάλουμε και σε ποδήλατο;
". Και αυτό γιατί αν κάτι λειτουργεί, δεν το πειράζεις. Το εξελίσσεις δεν το μεταλλάσσεις "
Εγω το Wiimote(...και το Move) το βλεπω σαν εξελιξη. Μεταλλαξη ειναι το Kinect.
Δε πιστευω πως μπορει να αρνηθει κανεις την αμεσοτητα/ακριβεια/ whatever που εδωσε το Wiimote στα -λιγοστα εστω- FPS που το αξιοποιησαν σωστα(metroid corruption, red steel, conduit κλπ). Οπως και να το κανουμε, απαξ και παιξεις με pointer controls(στα fps παντα), ειναι αδυνατο να ξαναγυρισεις στο παραδοσιακο gamepad και να μη σου φανει το λιγοτερο δυστροπος ο χειρισμος. Σε σημειο να απορω πως παιζαμε παλαιοτερα...
Sto spiti tou kapoios thelei na kathetai sto krevati h ston kanape tou kai na paizei ena paixnidi me thn ishxia tou xwris maimoudies.
Egw toulaxiston etsi to antilamvanomai, einai apistefta kourastikos kai mh aparaithtos tropos paiksimatos, sthn telikh an theleis na kouniesai vgaineis eksw kai paizeis podosfairo pou se athlei kai kalytera...